BEYNİMİN İÇİNDEKİLER

2011-11-27T18:18:00.003+02:00

Bunu okuyacaktım....

Bu nasip oldu.

ÇIT YOK -İSMAİL GÜZELSOY

2011-11-18T19:19:00.003+02:00

Eyüp vampirinin kim olduğunu çözmek,Sohrap adındaki yaşlı adamla tanışmak ,Şıh Asil'in ve horozların değişik dünyasına girmek,en büyük aşkların hep yarım kalanlar arasından çıktığını ispat etmek için okumak gerek bu kitabı.

Son zamanlarda benzer kitaplar okuyup,benzer düşünceler üzerine yoğunlaşmışken mola gibi gelecekti bu kitap.Okunma amacını aştı ve roman okuma isteğime inanılmaz bir kamçı vurdu.Senelerdir okunmayı bekleyen yazarın elindeki başka kitabıda okunma listesinde ani bir yükseliş yakaladı:)

Kısa oldu farkındayım ama ısınma turu atıyorum ,fazla yormamalıyım kendimi...

LA - SONSUZLUK HECESİ

2011-11-03T18:52:00.005+02:00

........

Üç şey seçtiler cennetten çıkarmak için:

Bir : Kelimeler

İki : Aşk

Üç : Annelik duygusu

Kelimeleri Adem yanına aldı,annelik duygusunu taşımak Havva'ya kaldı.

Ama aşk çok ağırdı.

İkisinin de aşkı tek başına taşıması mümkün olmayınca,ikisinin zembili de aşkı bir başına kaldıramayınca,bölüştüler yükü.Yarısını Adem sırtlandı,aşkın yarısı Havva'ya kaldı.

Öyle sert düştüler ki dünyaya,Adem'in dizlerinin bağı çözüldü,ciğerleri yandı.Nutku tutuldu.Üçüncü defa,bildiği kelimelerin hepsini önce unuttu.Sonra bir kısmını hatırladıysada o bir kısmını kıyamete değin unuttu.

Aşk? Daha yollarda sakin durmamıştı bir türlü.Kabına sığmamıştı.Bir yarısı yollarda kayboldu.Getirebildikleri ancak öbür yarısıydı.

O gün bu gün yeryüzü kelimeleri yetersiz,aşk bu dünyada kusurlu.

Annelik duygusu?

Havva'nın cennet duygusu.

Gönül evinde ,kadın bedeninde,tastamam duruyordu.

Sayfa 152-153

ZAMENEHATUNLARİ.COM

2010-11-11T09:00:00.000+02:00

Zamane Hatunları'nı bir gazetenin ekinde okumuştum.Hatta yazı göndermeyi bile düşünmüştüm ,kısa sürede aklımdan silinmiş bir yere not almadığım için.Az önce daldan dala gezinirken gördüm, yarışma sonuçlanmış. 1. olan Ayşegül Güngör'ün hikayesinin son satırlarını sizinlede paylaşmak istedim. Hepimizin roman olabilecek hayatları var ama bu romanın anafikrini ve bize ne kazandırdığını anlayanımız çok az galiba.Ben son 1 senedir sorguluyorum hala
aşağıdaki kadar net sonuçlar çıkartamadım,yinede pes etmiyorum.Sizinde öğrenecek birşeyleriniz mutlaka vardır bu hikayelerden.Ben hikayesini yazan yüzlerce kadının önerilere kulak vermeye devam edeceğim.Siz de uzatın kulağınızı ,hadi!

Neler öğrendim?
Öncelikle hayatta mutluluğun yapılacaklar listesini adım adım takip etmek olmadığını öğrendim. Yapılacaklar listesi hazırlamak başarıyı sağlıyor ama mutluluk için yeterli değil.

Hayatın sıralamasının benim isteklerimde aynı zaman diliminde buluşmamasının dünyanın sonu olmadığını öğrendim.

Anı yaşamanın önemini ama an yaşanacak diye geleceği unutmamak gerektiğini öğrendim.
En önemli motivasyon kaynağının insanın kendisi olduğunu öğrendim. Tek başımaydım ve aşağıya düştüğümde beni kaldıracak kimse yoktu. Kendi kendime kalkmak zorundaydım.
Her zaman ileriye bakmak gerektiğini, yaşanan her olayın yaşanması gerektiği için yaşandığını öğrendim.

Dostlarımın kim olduğunu ve ne olursa olsun gerçekten yanımda olanların kim olduğunu öğrendim. Bu tecrübe zaman zaman çok acı verdi bana. Ama sonucunda herkesi olduğu gibi kabul etmeyi öğrendim.

İş hayatında başarının iletişimden geçtiğini, karşı tarafın ne istediğini anlamanın ve zamanlamanın önemini öğrendim.
Karmaşık olaylara küçük bir çocuğun baktığı gibi bakmaya başlayınca çözülebileceğini öğrendim.

En önemlisi yeteneğimin sınırsız olduğunu ancak onu keşfetmenin zor olduğunu ve çok çaba gerektirdiğini öğrendim.

DOSTTAN GELEN

2010-10-18T16:01:00.002+03:00

Bazen o kadar umutsuz oluyorum ki...Nerdeyse 30 yıldır kendimleyim,gelip geçici mutsuzluklara kanmayıp eninde sonunda aydınlığa çıkacağımı biliyorum ama bu durum anlık umutsuzluklarımı yoketmiyor.Bir süre kalıyorum bu bataklığın içinde sonra bir el uzanıyor ve aniden çıkıyorum rahat nefes alıp şükredebileceğim aydınlığa...Şimdi sizden bir yazı okumanızı isteyeceğim.Dost olmanın nasıl bir şey olduğunu defalarca hatırlatan,aramızdaki yüzlerce kilometreye rağmen kendini her an yanımda hissettiren Elif'imin satırlarına lütfen uğrayın.

Şu anda bu satırları yazabiliyorsam,direndiysem ve direnebiliyorsam hala,bu can dostumun sayesindedir.Elifim hep bende kal ,olur mu?

DENEME 1....2...3....

2010-10-05T19:03:00.002+03:00

Uzaktan çekilmiş bir resim kadarsın hafızamda.Net değil yüzün.Sözün…Özün…Görmek istediğim hiçbir şey iz bırakmıyor algılarımda.Gözümle değil kalbimle baksam fotoğrafa ona keza.Dedim ya sevgi de belli değil bu uzaklıkta.

Yıllarca bu fotoğrafla mı idare ettin diye sorarlar adama. Adam olana…O kadar belirsizsin ki yakıştırmışım tüm güzel şeyleri sana.Çirkinlikler ya ışıktan,ya sallantıdan ya da fotoğrafı çeken salaktan.Hiç günahı olmaz tabi hırsızın,değil mi ki ben Hoca’yı otuzumdan sonra anlamışım.

Şimdilerde bunun gibi değil çektiğim fotoğraflar.Senin gibi değil.Onun gibi değil.Yakından,en çokta özünü görebilecek yerden çekiyorum her şeyin suretini.Işık otomatik ayarlı,sallantı önleyici sensörler açık ve o salakta yok artık…

Uzaktan çekilmiş ve hiç basılmamış bir resim kadarsın hafızamda.Zamanı ; belli belirsiz. Mekanı;anımsamıyorum.Bakınca sadece bir sızı geçiyor yüreğimden ;artık oda anlamsız.Zamanıdır artık.Uzak bir şehirde ,uzak bir zamanda,uzaktan çekilmiş tüm resimleri yakıyorum bu gece.

Artık uzaktan çekilmiş bir resim bile değilsin hayatımda…

YENİ(D/B)EN

2010-08-20T13:30:00.000+03:00

Uzun uzun nasıl anlatırlır ,anlatmaya gerek var mıdır bilmiyorum ama halim ahvalim aynen başlıktaki gibidir.Hayata bakışım,insanları ve kendimi sorgulayışım,olayları değerlendirişim,umutlarım , hayallerim, isteklerim her şeyim hatta dış görünüşüm bile değişti.Aylardır okumaya,yazmaya ,değerlendirmeye halim ve zamanım yoktu.Şimdi birçok şeye farklı bir yerden başlama şansını kendime tanımışken ,bu satırları yaşanmamış sayıp bloğa bir başlangıç yapmamak olmazdı.

Zamanla anlatılacak/anlaşılacak bir sürü olay birikti kalbimde…

Nasıl geldiği anlaşılmayan , ama giderken oldukça anlaşılır bir tarz takınan 14 kg gitti bedenimden…

Yaşama dair tüm ayrıntılar yeni başlıkları ve öncelikleriyle sıralandı , hazır olda bekliyor beynimde…

Nefretimi hiç hak etmediği halde üstlenen ,sabahın erken veya gecenin geç saatlerinde beni koynuna olan ama içindeki insancıklara söz geçiremediği için beni çok üzen şehirden de ayrılıyorum yakında.

Yeni bir başlangıç için gerekli olan tüm şartlar _yeni şehir,yeni ev,yeni uğraşlar,yeni düşünceler,yeni kriterler,yeni beden ve en gereklisi yeni bir ben _ hazırlanmış durumda.

Şimdi bu bloğa devam edebilmek için bana tek bir teselli gerek:”Birileri hala buraya uğruyor.”
Eğer sizde onlardan biriyseniz bir ses verip benim yeni bir başlangıç yapmama yardımcı olur musunuz?

MART AYI BİLANÇOSU...

2010-04-03T14:10:00.001+03:00

Eskiden okuduğum kitapları aylara göre not ettiğim ufak bir defterim vardı. 2 satır yazmaya üşenince o da zamana yenildi.Kitaplığımda duranları hatırlıyorum ama kütüpheneye verdiklerim eğer buraya not etmezsem aklımdan uçup gidiyor.Birde böyle deneyeyim...İşte mart ayında okuduklarım.Aslında bitirdiklerim desem daha anlamlı olur çünkü "Saray Gezisi" ve "Kar Yağıyor Hayatıma" nın yarısı şubat ayında okunmuştu:)

ÜNLÜ BİR OKUR OLMAK İSTİYORUM:)

2010-04-01T15:25:00.000+03:00

Bir türlü gelmeyen bahar, sıcaklığını yüz görümlüğü isteyen gelin gibi gösterneye nazlanan güneş,karara vardıramadığım bu nedenle sorun olmaktan çıkamayan düşünceler,artık zayıfla diyen beynine dilsiz bir uşak gibi itaat etmeye çalışan zavallı midem...Yazmaya engel gibi gözükmeselerde hepsi önümde kocaman birer duvar oluyorlar.En azından mart ayı içinde bitirdiğim kitapların isimlerini not edeyim diye açtım sayfayı ama şu an için pek mümkün görünmüyor."Benim Kitaplarım" ın resmini ararken ,neden kaçtığı bilmeyen sincaplar misali o sayfadan o sayfaya sıçradımZamanımı boşa geçirdim diye kendi kendime homurdandım biraz.Bir sayfada A. Ali Ural' ın röportajını okuyunca kesildi tüm iç seslerim.Yazmaya dair yapılan tüm övgüleri kabullenirim ama hiçbiri bana okumayı 2. plana attıramaz.Elimde kitapla 1-2 defa görenlerin "Bu okumayla yakında kitapta yazarsın" iğnelemesine inat hiçbir zaman düşlerimi süslemedi yazmak.Aklımda hep daha iyi okuyucu olmak için (hem de bunu sadece kendime kanıtlayabilmek için) neler yapmam gerektiğiyle ilgili planlar oldu.Bu bloğu bile okumalarımı bana anımsatsın diye yazmaya başladım ,öncelikli meselesi de hala budur yazdıklarımın.

Yazıyı okuduktan sonra beynimin içindeki kararın netliğine bir kere daha sevindim.İstediğim ünlü değil iyi bir okuyucu olmak ama iyi okuyucu olmama ön ayak olacaksa ünlü olmayada hayır diyemem:)

İşte başlığı yazdıran röportajdan birkaç parafgraf:

Çevremizde ‘ünlü bir yazar’ olmak isteyen arkadaşlarımız var. Tanınmış bir yazar olarak size soralım, nasıl, ‘ünlü bir yazar’ olunur?

Ün beğeninin peşinden de gelebilir aykırılığın peşinden de. Araplar “Muhalefet et ki tanınasın!” derler. Bizim büyüklerimiz de “Şöhret âfettir.” demişler. Şiirimizin sultanlarından Şeyh Gâlib’in şu ifadesine bayılırım ben, “Elimdeki kalem her zaman şöyle der: Halkın beğenisi benim için felakettir.” Ben ünlü bir yazar olmak isteyen genç kardeşlerimize “ün”ü değil “yazmayı” hedeflemelerini salık veririm. Yoksa cin olmadan adam çarpmaya, Dostoyevski olmadan “Ecinniler”i yazmaya kalkarlar. Aynaya bakmaktan masaya oturacak vakti bulamazlar. Derin bir okuma sürecini yaşamadan, yazmanın büyülü sularına atarlar kendilerini ve boğulurlar. Edebiyat dünyası geniş bir edebiyat mezarlığını da kapsar. Genç ölüler yatar bu mezarlarda.

‘Ünlü bir okur’ olmak isteyen pek çıkmıyor, neden böyle bu?

Çünkü okumak yazmak kadar fiyakalı görünmüyor. Okurların elleri çenesine dayalı fotoğrafları olmuyor çünkü. Aslında esas olan yazmak değil okumaktır. Yazmak esas olsaydı Kur’an’ın ilk emri “Oku!” değil “Yaz!” olurdu. Okumak esas, yazmak tâlidir. Zira yazmak okuma temelinde yükselebilecek bir binadır. Hem biliyor musunuz her kitap iki kişi tarafından yazılır: Yazar ve okur. Çünkü okur kitaba kendi imgelem dünyasını ve birikimlerini katarak kitabı bir anlamda yeniden yazmış olur. Emerson’un “Kitabı iyi yapan okuyucudur.” sözünü bu bağlamda değerlendirebiliriz.

Kendinde yazar olma potansiyeli olmayanlar bir meslek olarak okur’luğu seçebilir mi?

“Meslek” kelimesine “tutulan yol” anlamı verirsek neden olmasın! Burada bir noktaya dikkatinizi çekmek isterim. Okumak ve okur gibi yapmak aynı şeyler değildir. Yalnız yazmak değil, okumak da bir çalışmayı gerektirir.

Okurlukla yazarlık arasında nasıl bir ilgi var?

İlgi kelimesi zayıf kalıyor. Bunlar aynı bütünün parçaları.

Yazarlık nereden başlıyor?

Okumaktan başlıyor.

Yazmakla ilgili bizlere önerileriniz var mı?

Olmaz mı! Hemen yazmayı bıraksınlar ve okumaya başlasınlar. Okuyacakları kitapları en az yiyecekleri yemeğe gösterdikleri özenle seçsinler. Dahası her kitabı en az iki kere okusunlar. İlkinde haz alarak okumalarında bir mahzur yok, ikincisinde satır satır, paragraf paragraf masaya yatırsınlar eseri, dili, kurguyu, üslubu ve karakterleri incelesinler. İşkenceye dönse de bu okuma, sabretsinler. Notlar alarak içselleştirsinler okuduklarını.

*** Kendime not***
Ünlü okur olma yolunda atılacak il adım:Ellerin çenene dayalı bir fotoğraf çektirip bloğa koy:) Mümkünse uzakta bir yerlere bakıyormuş gibi azcıkta kısık olsun gözlerin:)

GEÇEN HAFTA...

2010-03-08T13:58:00.004+02:00

BUNLAR OKUNDU

BUNLAR SEYREDİLDİ

ESKİ HASTALIK ' A GİRİŞ

2010-02-27T11:00:00.000+02:00

...Söz birden ve nedense Reşat Nuri'ye akmıştı.Kemal Tahir bize Reşat Nuri Güntekin'in Eski Hastalık romanını anlatmaya koyuldu.
Sıra Yusuf ile Züleyha'nın ayrılık sahnesine gelince;o,iddalı, ülke sorunlarına, tarihten... tarihimizden yardım eline uzanmış görünen romancı,sesinin titremesine,gözlerinin yaşarmasına aldırmadı.Sanki Yusuf ile Züleyha gerçek hayatta ayrılıyorlardı.Sanki Kemal Tahir bilmediğimiz bir aşkı yitiriyordu.Gitgide bu yaşarış,sel gibi akan gözyaşlarına dönüştü.
Eski Hastalık 'ı okumamıştım.Eve döner dönmez romana başladım.Eski Hastalık unutulmayacak bir aşk romanıdır.Elbette heyecanlanmış,ağlamıştım.Ama Kemal Tahir'in gözyaşları daha derin anlamlı değil miydi?

Kar Yağıyor Hayatıma/Selim İleri

Soru:Siz bu satırları okuyunca ne yapardınız?

Benim cevabım yakında...

KALP AĞRISI (Halide Edip Adıvar)

2010-02-26T14:46:00.000+02:00

"Kalp Ağrısı, Halide Edip Adıvar,'ın en sevdiğim romanıdır: Senin sevip sevmemenin ne önemi var diyeceksiniz. Biliyorum, yok. Bir okurun tutkusuyla söylüyorum... Bu romanda, Milli Mücadele yıllarının derin izlerini art planda yakalarız. Öndeyse, bir avuç aydın insanın kalp ağrıları bütün şiddetiyle sürüp gider. Ateşten Gömlek'in, Vurun Kahpeye'nin yazarı şimdi bireysel sorunlara eğilmekte, dönemi için çok incelikli ruh çözümlemeleriyle bu sorunları irdelemektedir. Kalp Ağrısı'nın bir başka özelliği, Halide Edip'in 'son' tutuklu aşk romanı olmaıdır. Yazar, aşk üzerine söyleyeceklerinin tümünü, sanki bu sızılı eserde söylemiş; sonra bir aşk kırgını gibi susmayı tercih etmiştir. Edebiyatımızın en güzel, en anlamlı gönül acısı romanlarından biri." Selim İleri

Bir önceki yazımda bahsettiğim arka kapak yazısı budur işte...Zeyno'nun hikayesini çok net şekilde aktarmış bu kısa not..Zeyno'nun hikayesi, uzun bir iş seyahatinden dönen doktor babasına başından geçenleri anlatmasıyla başlar.Bir akşam yemeğinde en yakın dostu Azize'nin yeğeni Binbaşı Hasan ile tanışır Zeyno. İlk karşılaşmadan itibaren birbirlerinin çekim alanına girerler ama bu ilişkinin nihayete erişememe ihtimali yüksektir.Zeyno babası gibi doktor olan Saffet'le nişanlıdır ,mantık ve saygı üzerine kurulu bir ilişkileri vardır.Azize'de Binbaşı Hasan'a sırılsıklam aşıktır ama Hasan bunu görmezlikten gelir.Zeyno gibi asi,karakter sahibi bir kadınla Hasan gibi yakışıklı,istediğini almaya kararlı bir erkeği etkisi altına alan tutkulu aşk, dillendirilmediği halde çevrelerindekiler tarfından sezilir ve Azize'nin intiharıyla zaten zor olan durum iyice çıkmaza girer.

Olayların bir kısmı Zeyno'nun babasına okutturmak için tuttuğu günlükten,bir kısmı intihar sonrası Hasan'la evlenip tedavi için Viyana'ya giden Azize'nin Zeyno'ya yazdığı mektuplardan naklediliyor.Nerdeyse olayın diğer kahramanlarının dilinden duyarız birazını da.Kitap aşk, dostluk, fedakarlık gibi kavramlar çevresinde dönüyor ama kitabın çekiciliği sadece bu güncel konulardan kaynaklanmıyor.Zeyno ile çizilen karakter yaşadığı aşkı,çektiği ıstırabı ,olaylara bakış açısını o kadar iyi anlatıyor ki çekilen bu kalp ağrılarının sadece roman için yazılmış olma ihtimaline inanamadım.Yazarının çektiği derin ruh sarsıntılarının izleri açık olarak ortaya saçılmışken anlatılanlara "Olur böyle şeyler " diye bakamadım.Yazıldığı döneme ,Zeyno'nun karakterine bakınca (1924) Zeyno'nun Halide Edip'e ne kadar ne kadar çok benzediğini düşünmeden edemedim.Kitabı elime aldığımda istediğim şey samimi bir aşk öyküsü okumaktı.Okudum ,ruhumu istediği şekilde doyurdum ama kitabın sayfaları arasında gezinirken tahminimden daha fazla sarsıldım.Handan'ı da beğenmiştim ama Kalp Ağrısı'nı başka türlü bir hisle sevdim.

***Yakında diziside ekranlara gelecekmiş bu kitabın...İlk bölümünü seyretmeyi düşünüyorum , sonrasına dizinin absürtlük oranına göre karar vereceğim.

Özgür Yayınları /285 sayfa

BİRKAÇ KİTAP BİRDEN...

2010-02-18T14:15:00.001+02:00

Okuduğum herhangi bir metinde önüme ansızın çıkan kitap ve yazar adları beni inanılmaz derecede kışkırtır.Onları bir kenara not alırım ,kitap satış sitelerindeki sanal hafızalara kaydederim,daha okumadan ne olduklarına dair bilgi edinmeye çalışırım.Kitap okumayı seven, okudukları hakkında notlar tutan , çoğu zaman yazma hızı okuma hızının yanından bile geçmeyen ,sadece kitabın içindekilere değil kitabın sayfalarına,kapaklarına,içine düşülen notlara doyasıya aşık,kitaplara olan açgözlülüğünü doyuramayan (doyurmakta istemeyen:) bana ; her yeni kitap isminin nasıl bir azap yarattığını anlayabilen var mı acaba?Merak ettiğim ama alamadığım,aldığım ama okuyamadığım her kitabın açgözlülüğümü doyurmak yerine onu daha da büyüttüğünden ve büyümenin bende yarattığı acizlik hissinden haberi olan var mı? Sırf bu sebeple bazı yazarlara bulaşmadığımı biliyor muydunuz peki?Artık biliyorsunuz çünkü o yazarlardan biri hayatıma girdi ve ben daha ilk kitaının yarısına anca gelmişken işin içinden çıkamamaya başladım.SELİM İLERİ çekindiğim yazarlardandı...Sadece Radikal Kitap'taki yazılarını okumak bile bende tarifi imkansız bir kıskançlık yaratırken kitaplarını nasıl okuyabilirdim ki...

Herşey, son zamanlarda elime aldığım kitapların istediğim şeyi bana vermediklerini hissetmemle başladı.Aslında istediğim şey o kadar da zor değildi...Son zamanlarda içimi saran kasvetten uzaklaşabilmek için aşka dair birşeyler okumak istiyordum.Kırılganda olsa aşk,azapta çektirse aşk,gülümsettirsede aşk,hülyalara daldırsada aşk,ağlatsa aşk...Bozkırkurdu kapağının açıldığıyla kaldı.Eşimin hediye ettiği Boleyn'in Mirası 150. sayfadan ileri gidemedi.Saray Gezisi zaten her gece okunduğundan seyri bozulmadan usul usul devam etti.Kitap raflarına bakıp bakıp durdum sürekli.Elif imdadıma yetişti.Halide Edip Adıvar'ın KALP AĞRISI'nı tutuşturdu elime "Senin istediğin kitap bu " diye. Kalp Ağrısı tam anlamıyla taşı gediğine koydu ama asıl bahsetmek istediğim kitabın tamamı değil ...Sadece arka kapaktaki yazı...Bu yazı Selim İleri tarafından kaleme alınmıştı ve kitap hakkında hissettiklerimi o kadar net açıklıyordu ki daha fazla engelleyemedim Selim İleri okumayı...

Hemen kütüphaneye gittim ,varolan kitaplarından adı en çok hoşuma gideni aldım,okumaya başladım."KAR YAĞIYOR HAYATIMA 'nın anı kitabı olduğunu ,çoğunluğu edebiyatçılardan oluşan 24 kişiden bahsettiğini nerden bilebilirdim.Kalp ağrısı'nın arka kapağındaki yazının tamamının bu kitapta olduğunu da hiçbir kuş fısıldamadı kulağıma...Bu rastlantıyla iyice gemi azıya alan bendeniz okumaya başladığımdan beri kağıt -kalem elimde not alıp duruyorum adı geçen kitapları...Bu not almaların bana gösterdiği en önemli şey, iyi bir okuyucu(kendi kriterlerime göre) olmak istiyorsam iyi bir okuma planı yapmalıyım ,yoksa bilmem kaç tane kitap okumak beni istediğim yere getirmeyecek...Sonu nereye varacak ,içimdeki uçurumu daha ne kadar büyütecek bu kitaplar bilmiyorum.Bildiğim tek şey bu aralar kar yağan hayatıma mola verip soluk bile almadan kitap okumak istediğim....

BİR KEDİ,BİR ADAM,BİR ÖLÜM (Zülfü Lİveneli)

2010-02-11T08:17:00.002+02:00

"Yanardağlar taşları, ihtilaller de insanları fırlatır."

Victor Hugo'nun "Deniz İşçileri" kitabından alınan bu sözle başlıyor kitap.Zülfü Livaneli'nin en çok okumak istediğim kitabıydı "Bir kedi,bir adam ,bir ölüm"...Bir tv programında izlerken Livaneli'yi yabancılığın nasıl birşey olduğunu anlatmak için kendisinin başından geçen bir olayı anlatıyordu.Dilini bilmediği bir insanla anlaşma(ma)nın traji-komik hikayesi beni çok etkilemişti ve bu olayın anlatıldığı kitabın ismini o amnadan yazmıştım aklıma..Sonunda kütüphanede buldum kitabı ve hemen okumaya başladım.

Sami Baran 'ın başından geçen trajik bir olay, yolunu İsveç'e düşürmüştür ve bu ülkeden siyasi mültecilik hakkı talep etmiştir.Kendisi gibi mülteci olan bir arkadaşı Sami'nin hikayesini roman haline getirmek ister.Sami buna izin verir ama roman basılmadan önce okumak şartıyla...Kitap bitipte Sami okuyunca kitapta yanlış olmadığını fakat eksiklikler olduğunu fark eder ve başlar her bölümün sonuna notlar eklemeye..Bir süre sonra bu notlar öyle bir hal alır ki 2. bir kitap ortaya çıkar..Bunun üzerine kitap bir bölüm yazarın anlattığı sonrada Sami'nin ekledikleri olmak üzere 2 anlatıcılı olarak basılır.Kitabın en zevkli kısmıda öykünün iki kişinin ağzından anlatılması bence...

Kitabın ilk 100 sayfasında daha çok Sami Baran'ınkişisel hikayesine tanıklık ediyoruz ve 104. sayfada hayatını karartan olayı öğreniyoruz.Kitabın bundan sonrasını başka bir kitap olarak okudum ben çünkü Filiz'in başına gelen olay beni çok etkiledi...Kitabın ilk yüz sayfasında geçmişe ait birşeyler varken ikinci yüz sayfada olay kitabın yazıldığı zamana kayıyor ve farklı ülkelerden gelip İsveç'te siyasi mülteci olarak yaşayan insanlardan bahsediyor.İlk yarıda olayların etkisi altında kalırken,ikinci yarıda kişilerin etkisinden kurtulamıyorsunuz.Farklı hayatlar,ilginç hayat hikayeleri bir solukta okunuyor.Tabi bu kişiler anlatılırken olay Sami'den kopmuyor çünkü Sami'nin psikolojik sorunlarından dolayı yattığı hastane karşılaştığı kişi tüm mülteciler için geçmişi temize çekme umudu olarak beliriyor.

İnsanlara ve farklı hayatlara dair yazılmış çok hoş bir kitap bence...İdeallerin, güvenin , huzurun, nefretin,geçmişten öç almanın yan yana anlatıldığı sürekliyici bir kurgusu var.Güzelim kitap kapağıda cabası:) 2001 Yunus Nadi Roman Ödülünü boşu boşuna almamış bence...Farklı hayatlara bakmak isteyenler için zevkli bir okuma önerisi kesinlikle...

***Başımdan geçenleri,benden daha ilginç buluyor.içimdeki derin ve köklü karanlığın farkında bile değil.çünkü insanları konularak tanıyamazsınız.Konuşmak ,canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletişim aracı.Dil,yalan söylüyor,ıolanları çarpıtıyor,insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor.Bu yüzden insanlaı dinlemek,onları anlamak için yeterli değil.(24)

***Ben ömrüm boyunca bir köpek olarak yaşamıştım ama artık kesin kararım,bir kediye dönüşmekti.Artık hayatımda bir köpek gibi yaltaklanmalara,bağlanmalara,başkalarını kendime bağlama çabalarına,başımı okşatmaya,sevgi ve sıcaklık ihtiyacı içinde insanların bacaklarına sürünmeye,kuyruğumla birlikte tüy kıçımıda sallayarak sevimli görünme gayretine hiç yer yoktu.........Oysa şimdi bir kediyim ben:Uzak,denetimli,soğukkanlı ve güçlü bir kedi.Eski Mısır'da Beni Hassan'da yapılmış üçyüzbin kedi mumyasından biriyim:Onlar kadar soğuk,onlar kadar güçlü ve mağrur. (26-27)

***O dönemde henüz Tarkovski'yi bilmiyordum ama bana göre felsefe ile sinema arasında derin bağlar vardı.(67)

***Çok hoş bir insandır annem. Arkadaşları gibi o da her olayı mutfak zamanlamasına göre anlatır: "Tam fasulyemi ayıklayıp, soğanımı soymayı bitirmiştim, tencereye koyacaktım ki sokaktan bir gürültü geldiğini duydum." O sırada, iki kişinin ölümüyle biten bir trafik kazasından söz etmektedir ama sizin bunu anlamanız biraz zaman alır. "Sabah kalktım. Geceden ıslattığım barbunyayı süzeyim de kara suyu çıksın diye mutfağa gidiyordum ki, tam o sırada askerler bizim sokağa daldı." Annemin arkadaşları da böyle konuşur. Eminim insanığlunun aya ilk olarak ayak bastığı saniyeyi bile, tencerede soğan öldürmeyle birleştirerek anlatır bunlar. Ve yaptıkları yemekten birinci tekil kişi mülkiyetiyle söz açarlar: Etim, fasulyem, barbunyam, soğanım, pırasam, kıymam, böreğim.... (76)

***Karısına,"şiddetten nefret ediyorum ama ne yazık ki şiddeti durdurmak da şiddet kullanmayı gerektiriyor" dedi. (87)

***"Yanlışa karşı çıkıyorum ama doğruyu gereken güçte savunamıyorum" demişti."Ben biraz korkağum galiba." (89)

***Galiba aşk, utanç duyusunun ortadan kalkması demek. İki kişinin birbirine karşı hiçbir şeyden, hiçbir düzeysizlikten utanmaması demek.Filiz'le birbirimize öyle cümleler kullanıyorduk , öyle sözler söylüyorduk ki, bir üçüncü kişinin bunları duymasına dayanamazdık... (100)

***Yüzünün hep hüzünle gölgeli olduğunu fark etmiştim.Buna karşılık insanlarla konuşmasında müthiş bir enerji ve sevecenlik yüklüydü.Sanki hüznü kendisi içindi de iyiliği bütün insanlara yönelikti. (158)

***Herhalde mutluluk dedikleri bu olsa gerek:Biraz güvenlik,biraz can sıkıntısı . (221)

Remzi Kitabevi /221 sayfa
1. basım 2001 mart /9. basım 2001 eylül
Kapak Resmi :Gürbüz Doğan Ekşioğlu

KAZANAN YALNIZDIR (Paulo Coelho)

2010-02-10T10:04:00.001+02:00

O gün evden çıkarken kitap okuyabilme ihtimalimin olmayacağını varsayarak bitirmek üzere olduğum kitabı attım çantama.Son dakikada kuaföre gitmeye karar verince kitapsız kaldım.En az 2 saat hiç birşey yapmadan duramayacağıma kanaat getirince hemen daldım gözüme ilk takılan kırtasiyeye.Seçme şansımın çok olmadığı dükkandaki en cazip kitap Paulo Coelho'nun son kitabıydı.Kuaförde ve sonraki 2 gün boyunca okuduğum 130 sayfadan hiç ama hiç zevk almayınca bıraktım "Kazanan Yalnızdır" ı...O kadar tanıdık buldum ki yazdıklarını cümleler beynime yer etmeden uçup gitti.Moda ve sinema dünyasını kullanarak insanın ruhsal boyutuna dair birşeyler söylemeye çalışmış ama bu sefer bence hiç mi hiç olmamışl...Sanırım sayfa sayısını fazla tutmak için biraz fazla kasmış.Ben yazarların belli yazma kapasiteleri olduğuna inanırım. Paulo Coelho'nunki geçmiş yapıtlarını referans alarak 250-280 arasında bence...Ama ortaya 400 sayfaya yakın birşey çıkarmaya çalışınca sonuç aynen bu kitaptaki gibi hüsran oluyor.Kitap o kadar uzak kaldıki bana 1 sayfa sonrasında güzel birşeyler olabilacağine dair umut bile bırakmadı .Kazanan yalnızdır benim güzel vakit geçirme hevesimi kıran bir kitap olarak kalacak hep aklımda.Belki sonuna kadar okumayı başarıp beğenen çıkar.Beni izleyenlerden isteyen olursa yanına ufak bir süpriz ekleyerek gönderebilirim haberiniz ola:)

İYİ HAYAT (Alex Rovira)

2010-01-19T11:28:00.005+02:00

Tek kelimeyle sevimli bir kitap "İyi Hayat".İnanmayı ,soru sormayı,gülümsemeyi hatırlatıyor. Çok farklı şeyler anlatmıyor aslında ,bildiğimiz ama uygulamadığımız konulara değiniyor.Sevecen bir anne misali kulağımıza fısıldıyor "İyi Hayat " adına yapılabilecekleri. Başlarında özlü sözlerin bulunduğu kısa kısa bölümlerden oluşuyor kitap.Zaten 110 saydan ibaret.Kısalığına rağmen cümlelerine çok fazla anlam sığdırabilmiş yazar .Bazı cümlelerini birden fazla okumak zorunda kalsamda sevimliliği ve anlattıklarının iyimserliği ile içinizi ısıtacak bir kitap olarak kitaplıklarınızdaki yerini almalı bence...

***" Hayat,bizim ondan yaptığımız şeydir."
***" Saf ve mutlu doğarız ve çelişkiye bakın ki,mutluluğu nesnelerde,maddede aradıkça ondan uzaklaşırız.(24)
***" Geçmişimizin ürünü olmaktan çok ,bugün anbean yaptığımız seçimlerin bir sonucu olabiliriz.Hayat,hayatımız,yaşadığımız koşulların tümüne verdiğimiz yanıtlar aracılığıyla oluşur.Bilincinde olsak da olmasak da hayat daima bir seçimdir.(61)
***Ötekinin yalnızlık gereksinimine saygı göstermek,özellikle de içinden geçtiğimiz,sessizlik ve sukunet gibi bazı önemli değerlerin giderek daha zor bulunduğu zamanlarda,alçakgönüllülükten gelen güzel bir armağandır.(76)
***"Hayat ,sen başka planlar yaparken geçip gidendir.

110 sayfa / Literatür Yayıncılık
İspanyolca'dan çeviren:Ayşegül Yurdaçalış
1. Basım Temmuz 2009/3. Basım Eylül 2009

HEDİYELERİM VE KOCAMAN BİR ÖZÜR...

2009-12-25T11:35:00.002+02:00

Primarima'nın düzenlediği hediye çekilişine katılan onlarca kişiden biriydim bende.Benim

hediye(leri)m İstanbul'dan Güneş'ten geldi.Adı gibi içimizi ısıtan bir paketle konuk oldu evimize Güneş ve dünyalar tatlısı kızı Begüm.Kızım için seçtiği kitaplar ve bana layık gördüğü çanta ile odamızı aydınlattı; üşenmeden yazdığı güzel mektubuyla da yeni bir tanışıklığın başlamasına vesile oldu.Aslında Güneş'in hediyesi elime ulaşalı 1 haftayı geçti ama benden kaynaklanan sebeplerden dolayı sizlerle ancak paylaşabiliyorum. Bu yüzden de merakta bıraktığım Güneş'ten bir kere daha özür diliyorum.

Güneş evimize,bloğumuza ve kalbimize hoşgeldin...

HİROŞİMA SEVGİLİM 'E DAİR KISA NOT

2009-12-11T12:49:00.005+02:00

Birgün bilgisayar başında inek sağıp koyun kırparken gözüm televizyona takıldı."Dönüp dolaşıp okuduğunuz kitap hangisidir?" sorusu soruluyordu yazarlara...Ayşegül Devecioğlu Marguerite Duras'ın "Hiroşima Sevgilim" adında bir kitabından bahsetti.Söyledikleri çok farklı şeyler değildi ama nedense isim aklıma kazındı.Son siparişte geldi kitabım,bana göre incecik (100 sayfacık) bir kitabı 2 günde anca bitirdim.Bitirdikten sonra neden filmide sipariş etmedim diye kendi kendimi yedim.Aslında kitaba dair bir yazı hazırladım ama filmi seyretmeden yayınlamak içimden gelmedi.Eksik kalacakmış hissi yakamı bırakmayınca bende filmi izlemeye karar verdim.Sipariş etsem 2 haftadan önce elimde olmayacağı için netten indiriyorum şu anda...Bir sonraki siparişte vcd veya dvdsini mutlaka edineceğimi biliyorum.Bence sizde benim anlatmamı beklemeden kitabı edinin ,okuduktan sonra nasıl olsa filmi seyretmek için can atacaksınız...

KIRMIZI PELERİNL KENT (kİTAP KAPAKLARI)

2009-12-08T12:12:00.001+02:00

KİTAPLARIM GELDİ

2009-12-04T14:26:00.005+02:00

Nihayet geldiler:)

Keşke gidip aldım,ellerimle seçtim diyebilseydim.

Tam bunu alıyordum,şunuda gördüm kapıverdim diye anlatabilseydim.

Çoğu zaman internet üzerinden kitap almak koyuyor .

Fiyatlarının uygunluğuyla avutuyorum kendimi ama bezen bünye bunu yemiyor.

Neyse buna da şükür diyorum.

Ya kargonun gelmediği bir köyde otursaydım.

Kıskanmak / Nahid Sırrı Örik (Yasemin'den)

Kütüphanedeki Hırsız / Lawrence Block (Endişeli Peri'den)

Hiroşima Sevgilim / Marguerita Duras (Ayşegül Devecioğlu'nun bir röportajından)

Aramızdaki En Kısa Mesafe /Barış Bıçakçı

Herkes Herkesle Dostmuş Gibi / Barış Bıçakçı

Parasız Yatılı /Füruzan (Nurşen Hocam'dan)

Bozkırkurdu /Herman Hesse

İyi Hayat /Alex rovira (Yasemin'den)

Katherine Mansfield /Ölü Albayın Kızları (Endişeli Peri'den)

Taş Bina ve Diğerleri /Aslı Erdoğan

Sunay Akın /Ay Hırsızı

Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi / Ayfer Tunç

La-Sonsuzluk Hecesi / Nazan Bekiroğlu

Saray Gezisi-Kahire Üçlemesi 1 / Necip Mahfuz

Yazarın Kitabı /Feridun Andaç (Meral'den) (Fotoğrafa eklemeyi unutmuşum:()

Kızımada kitaplar aldım ama onların fotoğrafını kendi bloğuna koymayı planlıyorum.Ne zamandır ertelediğim birşeye böylece başlamış olurum belki...

ASLI BAK GELDİM:)

2009-12-01T11:20:00.000+02:00

Bayram ;Nurşen Hocamında dediği gibi büyüklerle olunca bayram oluyormuş.Eşimin dedesi yoğun bakımda yattığı için bayramın tadını pek çıkartamadık.Hafta başında kızımda hastalanmıştı,arkasından benide etkileyen nezleyle uğraşınca küçük bir ara verdik.Ama öyle boş boş durmadık tabii...

Önce kocaman teşekkürlerimi burdan iletmekte geç kaldığım bir hediyeden bahsedeceğim. Sevgili Sibel ablam alemdeki namıyla Kunegond bana çok güzel bir kitap gönderdi.Onun bloğunda gördüğümde ağzımın suyunun aktığı bir kitaptı.En özel tarafıda herhangi bir kitap evinde veya sanal mağazada satılmıyor olmasıydı.İnanın yorum bıraktığım o kitabın bana gönderilmesi karşımdaki insanın ne kadar hassas olduğunu bana gösterdi .Özenle hazırlanmış,çok özel bir paylaşımın ve bilgi aktarımının kanıtı olan bu kitabı Sibel ablam da bana gönderebilmek için günlerce zarf aradı:)Bu arada kitabın adını daha söylemedim değil mi? "Kadınlar Dile Gelince" ;ismi kadar güzel bir kitap.Kunegond'un kitapla ilgili yazdıklarını okumak isteyenler buraya tıklayabilirler.

Kitabı henüz okumaya başlamadım biliyorum o kendi zamanını bilen kitaplardan...Bayramda Çöplük'ü bitirdim dicem ama ben mi onu omu beni bitirdi anlamadım.Niye 5 sene gecikmeyle okuduğumu düşündüğüm bu kitap için söyleyecek o kadar çok fazla şeyim var ki...Şebnem İşigüzel'e tek kitabıyla hayran olmuştum ve o kitabı okumalarım içinde çok özel bir yere koymuştum.Bahsettiğim kitabı yani Sarmaşık'ı okumadıysanız Çöplük size biraz eksik gelebilir çünkü Sarmaşık'ın sonunda cevaplanmayan soruların bile cevabı var kitapta.Birde Anna Karenina ve Madam Bovary okumadıysanız da yanına yaklaşmayın çünkü bu iki kitabada oldukça fazla gönderme var.Ne Anna'yı ne Emma'yı okumadım ,hep erteledim ama çöplük biter bitmez ilk işim o piti piti kurasına başvurarak ikisinden birini seçmek oldu.Başlangıçı Madam Bovary kazandı.Rastlantıların en güzelinden biri olsa gerek Kunegond'un gönderdiği kitapta Madam Bovary ile ilgili bir bölüm var.Şöyle bir göz attım ama bu göz atma bile "Kadınlar Dile Gelince" kitabının tahminimden güzel olduğunu kanıtladı.Çok keyifli okuma günleri günleri geçirdiğim şu günlerde idefixten bayram nedeniyle gecikmeli gelecek kargomunda yarın elimde olacağını öğrenince keyif katsayım arttı.O kolinin içinden çıkacakları düşündükçe bile neşeleniyorum.

İşyeri için yapacağım saçma sunumunda 1 hafta ertelendiği haberini alınca dünyalar benim oldu.Hafta sonuna kadar sırf bu kitapların verdiği sevinçle bile idare edebilirim artık.

DÜŞMÜŞ ERKEKLER MASALI (Rıza Kıraç)

2009-11-20T10:40:00.000+02:00

Rıza kıraç'ın kütüphaneden edindiğim diğer bir kitabı.Adına bakınca çok dramatik bir öykü bekliyor insan değil mi?

Adem küçük bir köyde ,delilere yardım eden annesi ve sütçülük yaparak para kazanmaya çalışan babası ile yaşar ,ailenin en küçük çoçuğudur.Diğer abiler ve ablalar büyümüş şehirlere göçmüş Adem de senlik olsun niyetine köyde kalmıştır.Köyde çıkan bir yangın neticesinde evden kaçar Adem ve İstanbul'a gelir.Düz bir hayatı olan,kadınlarla sadece günlük aşklar yaşayan,hiçbirşeyin fazla etki bırakmadığı ve duyguları umursamayan bir adam olmuştur ve Beyoğlu'nun arka sokaklarından birinde bir barı vardır.Birgün bara gelen,elinde sadece Adem'le çekilmiş bir askerlik fotoğrafı olan ,hiçbirşey hatırlamayan birisiyle karşılaşınca hayatı yavaş yavaş değişmeye başlar.Adamın kim olduğunu bulmak için bir sürü insanı seferber eder.Adını bile hatırlamayan bu yabancıya bir avukat arkadaşıyla beraber sözlükten isim seçtirirler ve ona bir süre Müstehak diye hitap ederler.Senelerdir yalnız yaşamaya alışkın bir bünyeyi rahatsız eder arkadında bir gölge sürüklemek ama bir süre sonra alışmaya başlar Müstehak'a...

Müstehak kitap okumaya aşık,unutkanlığının verdiği saflıkla yaşayan ,gözlerinn dalışından unutmadığı birşeyler olduğunu hisettiren bir adamdır.Adem hem Müstehak'ın sırrını çözmeye uğraşır hem de Müstehak'la yaşadıklarını,onun söylediklerini baz alarak kendi yaşamını sorgulamaya başlar.Bu sorgulamanın tek sorumlusunu hafızasını yitirmiş dostu değildir.Beraber olduğu ve diğerlerinden farklı olduğunu hissettiği Ezgi'de Adem'i daha fazla düşünmeye itmekte ve değiştirmektedir.Kitapta geçen "Hep başkalarına atfettiğim sahtekârlığı, korkaklığı, sünepeliği maharetmiş gibi, sevdiğim kadının gözlerinin içine bakarak yapmıştım. Oysa, Ezgi'yle çıkmaya başlamadan önce, kendime karşı daha insaflıydım. Müstahak hayatıma girmeden önce daha güçlü, iradeli, tuttuğunu koparan ama aynı zamanda düşüncesiz biriydim. İkisi de beni değiştirmişti, nasıl yaptılarsa en zayıf yerlerimden beni yakalayıp kendilerine bağlamışlardı" cümleleriylede bu durumu okuyucuya itiraf etmiştir.Gitgide daha çözülmez bir alan Müstehak düğümünü görüştüğü tek abisinin çözebileceğini romanın sonuna kadar Adem dahil hiç kimse (okuyucu bile ) anlayamaz.

Müstehak ve Adem karakterleri tek başına bile yetiyor kitabı okutturmaya.Hele o Müstehak!Kitap okurken kitap okumaya bayılan bir karakterle karşılaşan okuyucu nasıl sevinmez:)Diğer yan karakterlerinde hakkını yememek gerek.Kitap çok sade kelşimeletle yazılmış.En vurucu sorgulama bile dosdoğru anlatılmış.Hani bizdeki deyimiyle yazar " edebiyat parçalamamış". Belkide bu yüzden bana kitabı okuduğum zaman bir eksik varmış gibi geldi.Sanki yazar daha iyisini yazabilecekken mütevazilik gösterip benden bu kadar demiş gibi hissettim sürekli olarak.

Okuduğum diğer romanından farklı bir yapısı ve çok farklı bir konusu olduğunu söylemeliyim. Sanki bu kitap biraz daha fazla okuyucuya hitap ediyor.Düşmüş Erkeklere methiye düzmüş Rıza Kıraç ama bunu öyle salya sümük yapmamış.Anlattığı erkekleri "Düşmüş Erkekler " yapan ayrımı sakin sakin yazmış.Sizde sakin sakin okuyabilirsiniz bu kitabı ;tabii Müstehak'ın sonunun ne olduğunu merak etmekten çatlamazsanız...

***Zaman,içine düşülmüş bir büyük bir kuyu olur,yalnızlık üstüen bağdaş kurardı.(S.58)

***Bizi eyleme sürükleyen şey,kader denilen o cazibeli canavara başkıldırma sevdası mı?(S.88)

***Emin olun,insan denilen yaratık çok garip bir mahlık,o herşeyi hisseder,görür,bilir,ama bunların hepsini yadsımak ister ve başarır.Çünkü olmamasını istediği şeylerin ağırlığına uzun süre katlanamz,kendine başka bir dünya yaratır ve orada kendini var etmeye çalışır.Boktan birşey yani.Hepimizin zaman zaman yaşadığı,ama aynı zamanda yaşadığını yadsıdığı...(S.148)

Kitaptan kendime notlar:

Annemin Öğrettiği Şarkılar :Adem'in Müstehak'a hediye olarak aldığı kitabın ismi...

Melih Cevdet Anday'dan Anı şiiri: Müstehak'ın en sevdiği şiir.....

Doğan Kitap /199 sayfa

1. baskı/mart 2005

KİTAP SOBESİ

2009-11-15T18:54:00.004+02:00

Zeynep bloğunda beni sobelemiş.Konu kitaplarla ilgili olunca ilk fırsatta cevap vermek istedim.

1.Şu an okumakta olduğunuz kitap nedir?Kısacası konusunu anlatır mısınız?

***Şebnem İşigüzel' den Çöplük: Daha çok başlarındayım ama çöplükte başlayan ve günümüz İstanbul'un da geçen bir yeraltı edebiyatı örneği olduğunu biliyorum.
***Onur Caymaz'dan Kalbin ve tenin bütün istekleri :Sakin ,rahat öyküler var içinde.
***Ahmet Yurdakul'dan Korsanın seyir defteri:1980'lerin acısını yaşamış insanların bir araya gelmelerini ve hesaplaşmalarını konu alıyor.

2.En son aldığınız kitap nedir?

***Hanımın Çiftliği/2 kitap

3.Şimdiye kadar aldığınız kitaplar içinde en sevdiğiniz hangisidir?

***Bu soruya cevap vermem gerçekten imkansız.O kadar çoklar ki...

4.Bir türlü bitiremediğiniz,bitirseniz de sizi illallah ettiren kitap?

***Lawrence Durrell'den Justine / İskenderiye Dörtlüsü -----Kaç kere başladıysam 20. sayfayı geçemedim.
***Oğuz Atay'dan Tutunamayanlar----Sanırım doğru zamanda okumaya başlamadım.

5.Elinizdeki kitap bitince okumayı düşündüğünüz kitap nedir?

***Bir sürü olasılık var ama Anna Karenina daha ağır basıyor galiba...

Bende Elif'i , Kitap Kurdu'nu ve Aslı'yı sobeliyorum.

KIRMIZI PELERİNLİ KENT (Aslı Erdoğan)

2009-11-13T08:17:00.002+02:00

Aslı Erdoğan benim için özel bir yazar.Yaşamında verdiği kararların sivriliğine ve bunları itiraf edercesine yazdığı kitaba yansıtmasına gıpta ile bakarım.Kitaplarının arkasındaki "geleceğe kalacak elli yazar " imgesinden çok benim kitaplığımda tüm kitaplarıyla yer alacak yazarlardan olması hoşuma gider. Kızıma överek önereceğim yazarların başında gelir.

Aslı Erdoğan ,bu kitabında da içimdeki bir yere öyle dokunuyor ki insanlığım ciddi halde sarsılıyor.Bilgisayar mühendisliğini ve CERN’deki fizik kariyerini bir anda bırakabilen birisinin kendiyle hesaplaşmasıda kitaplarına gerçeğin en şiddetli hali olarak yansıyor.Özgür adındaki bir kadının dünyanın en tehlikeli şehri(!) Rio' yu anlattığı kitabının ismidir Kırmızı Pelerinli Kent aslında ve o kitapta şehirden çok Özgür'ün şehirdeki kötülükleri betimlemesi anlatılır.Bununla beraber okuyucuya Özgür'ü de tanıtan bir anlatıcı vardır.Yapı olarak benim çok sevdiğim türde yazılmış bu kitap. Gezi kitabı kadar ayrıntılı,şiir kadar dokunaklı,öykü kadar kendi içine dönük bir kitap Kırmızı Pelerinli Kent.Kırmızı pelerinli bir sihirbazın içindeki kötülükleri örttüğü, turistik yabancılara sadece hünerlerini gösterdiği bir kent olmuş Rio.Kendine gülümseyenlere gülümseyip,işin özünü anlayanlara şiddet uygulayan bir psikopata dönüşmüşmüş bir kent var karşımızda.

Bu kitap bir hesaplaşma kitabı demiştim."Kendiyle,Rio ile,"ölümle, hayatla, şiddetle, kötülükle, insanların ve şehirleyen parlayan yüzlerini gören beynimizle... Bu tarz bir içe dönüşü anlatılabilecek en doğru sözcüklerle betimliyor Aslı Erdoğan. Zaten yazarın bence en büyük gücü buradan geliyor, az cümle kullarak istediği herşeyi ifade edebiliyor.Hani şu konstre deterjanlar gibi, az kelime - çok duygu...Ben okurken hep şunu düşünüyorum: "Ben aynı olayları yaşasaydım,aynı yerleri görseydim bile kendi hislerimi bu kadar doğru anlatamazdım." Yabancılık kavramı üzerine de oldukça güzel şeyler yazmış.Alışıldık gurbet türküleri söylemeyen ,ağlatarak değil kanatarak uzakta kalmanın acısını hissettiren bir kitap olmuş Kırmızı Pelerinli Kent. En kötü yabancılığın mekanlardan çok kendimize olan olduğunu hatırlatmış sürekli olarak.Birkaç zor anlaşılır cümlesi dışında okurkende düşünürkende zevk veren bir kitap oldu benim için.

Okuyup sevenler zaten ne demek istediğimi anlamışlardır.Oku(ya)mayanlar içinse tavsiyem kendinize bir şans daha verin ,Aslı Erdoğan'dan bünyenizi mahrum etmeyin.Bana inanmıyorsanız birde BOZGUN ODASI ' ndan dinleyin Aslı Erdoğan'ı... UNUTMAYIN HAYAT BİR DÜŞTÜR VE ASLI ERDOĞAN BU DÜŞÜN EN SAHİCİ GÖRÜNTÜLERİNDEN BİRİDİR.

Kitaplarını bir süredir Everest yayınlarından çıkartan yazar hakkındaki tek eleştirim kitap kapakları hakkında olabilir.Kitabın kapağına,arkasındaki bir-iki cümleye kapılanlardanımdır. Hal böyleyken bendeki 3 kitabın arkasına basmakalıp bir cümle yazan yayınevine ,güzelim kitap kapaklarına imza atan ama nedense Aslı Erdoğan'a birbirine sadece renkleri benzemeyen kitap kapaklarını layık gören Utku Lomlu'ya nasıl serzenişte bulunmamdan doğal birşey olamz değil mi?.İnsaf edin, en azından yeni basımlarda kitaplara yakışır tasarımlar kullanın.

***Arzunun derebeyliğinde acınası tahtına oturtulmuş,peşkeş çekilen insan bedeniyle karşılaşacaksınız.etin hiç sönmeyen yangını,budalalığı ve eşsiz güzelliği;hafif,uçucu kaçıcı,gelgeç bir yaşam ve her köşe başında bir ölüm... (syf.4)

***Aritmetiğe indirgenen ölüm,kişisel bir trajedi olmaktan çıkıyordu.(syf.17)

***Kıdemli bir göçmendi,insan için vazgeçilmez olanın bir çantaya sığabileceğini,geriye kalan her şeyin gözden çıkarılabileceğini çoktan öğrenmişti.(syf.29)

***Yalnızca tek bir şey adına güvenli suları terk eder,kendi köklerimizi keseriz.Adem'in uğruna ölümsüzlüğü teptiği tek şey adına:BİLİNMEYEN.(syf.43)

***Yalnızlığı ,odak noktası belirlenemyen bir ağrı gibi gövdesine yayılır,sevme ve sevilme gereksinimi ölüm kalım sorunu haline gelirdi.Yaşamı sevecen,anlamlı yada en azından katlanılır kılan tek şeyin aşk olduğuna inandırırıdı kendini.bazen de ,şanslı bir gününüdeyse eğer,yoldan geçen bir tanıdık,Özgür'ün hüzünlü profilini camdan seçer ,bir bira içimi yarenlik ederdi.Kim olursa olsun,eski ev sahibinin oğlu,süparmarketteki satıcı ,aylar önce bir konserde tanıştığı adsız bir yüz,dört elle sarılırdı ona;çoştukça çoşar,konuştukça konuşurdu.Yalnız insanlar hep fazla konuşur.(syf.94)

***Dünyayı döndüren gücün sevgi ve iyimserlik olduğuna inanan Tolstoy 'du değil mi? (syf.96)

***Artık biliyordu,Amazonlar'a dek kaçsa da ,kendini yanında götürecekti.Küf kokulu,yüklü bir geçmiş bohçasıyla birlikte...(syf.113)

***Sıfır noktasına varan herkesin bildiğini o da biliyor artık,insanın yoluna çıkan bütün cesetler,onu tek bir yerinden,en zayıf yerinden vurur:Kendi içindeki cesetten.(syf.124)

***Yaşam iki göz kırpması arasında görülen bir düştür.Yalnızaca bir düş...(syf.129)

KAYIP GÜL' E TEPKİ

2009-11-12T12:05:00.003+02:00

Hiçbir kitap hakkında okumadan kötü şeyler söylemedim.Emeğe saygı herşeyden üstündür benim için ama o emek ortada yoksa...

Önce bir gazete ilanı ile farkettim kitabı.Bilmem kaç dilde yayınlanmış,bilmem kaç yüzbin basımı yapılmış bir kitabı neden kendi dilinde yayınlatmak için bu kadar beklemiş yazar ,şaşırdım.Sonra gazete eklerinde,internet sitelerinde ve kitap şatış listelerinde gözüme çarptı.Hayallah,ben nasıl farkedemedim bu kitabı diye hayıflanırken kitabın konusuyla ilgili yazılan hiçbirşeye rastlamadığımı farkettim.Her yerde reklamının olması ama içeriğinden ve yazardan kimsenin bahsetmemsi garip geldi.Pazar günü Hürriyet gazetesinin ekinde Ezgi Başaran'ın yazısını okuyunca gıcık bir gülümseme yayıldı suratıma.

Remzi Kitabevi'nde, D&R'da ve Kabalcı Kitabevi'nde çok satanlar rafının baş köşesinde duran Kayıp Gül adlı romanı elime aldım. Yazarı daha önce adını hiç duymadığım Robert Kolej mezunu Serdar Özkan. Benim adını hiç duymamış olmam bir kriter değil; incelemeye devam ediyorum. Ön kapağın tepesinde “Uluslararası Bestseller” ibaresi var. Vay be, galiba satın alacağım! Sol alt köşede de Slovenya'dan Air Beletrina'nın “Büyük bir global başarı. Simyacı, Küçük Prens ve Martı'yı sevenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap” yorumu. Air Beletrina nedir bilmiyorum ama kitabı Küçük Prens ve Simyacı'yla aynı kefeye koyuyor, kesinlikle alıyorum!Aldım ve okudum. Kabaca, kayıp ikizini arayan Diana adlı bir kadının hikayesini anlatıyor. Bana göre sırtını Doğu kültürüne ve mistisizmine dayamış, Doğu'yu afili bir pakete sarıp Batı'ya satma eğiliminde, oryantalizm kokan, en insaflı deyişle ortalama bir kitap. Böyle kitap yazmak suç mu? Hiç değil. Fakat böyle kitaba “40 ülkede 28 farklı dile çevrildi” bandı takmak, uluslararası bestseller tabelası çakmak, Küçük Prens'le bir tutmak neyin nesi? Kıllandım ve araştırmaya başladım.

Devamını okumak isteyenler yazıya tıklayabilir.

Ertesi gün takip ettiğim bloglardan La Paragas'ta Buraneros 'un :

Geçen gün televizyonda, şimdi ismini hatırlayamadığım bir ünlünün konuğuydu; kitabı dünyada bir çok yerde bestseller(!) olmuş ünlü yazar(!) Serdar Özkan... Bütün dünyanın farkına varıp da bizim bir türlü farkına varamadığımız kitabı Kayıp Gül'ü anlatıyordu...

diye devam eden yazısını okuyunca sizinde dikkatinizi çekti mi acaba diye yazmak istedim.

Bugün yazı için kitabın resmini bulayım derken sevgili Ena'nın yazısını da görünce benim referanslarım tamamlandı.

Kitabı okumadığım için konusu ve dili hakkında söyleyeceğim hiçbirşey yok.Okuyabilme ihtimalim olsaydı ( ki sırf tepki olsun diye bile yok) belki kitabı beğenecektim.En azından beğenebilecek kişilere önererek hakkında birkaç satır yazı yazabilecektim.Üzgünüm ki bu yazı çıktı ortaya.

Tepkim kitaba yönelik değil kesinlikle...Timaş yayınevinin kullandığı reklam anlayışına ve kitabının üzerinden bu kadar ticari oyun oynanmasına ; insanların aldatılmasına olanak veren yazara kızdım ben....Yazıyı yazarken ki amacım da sizi bu tepkiye ortak etmek değil sadece haberdar etmektir.Belki benden farklı düşünen ve bu olaylara açıklık getirebilecek birileri vardır ve bu sayede öğrenmiş olurum...

Bu arada kitap 2003 yılında Doğan Kitap'tan yayınlammış.İncelemek isteye olursa buyrun linki

CİN TRENİ (Rıza Kıraç)

2009-11-11T12:30:00.000+02:00

Başlığı atmasına attım ama içimde yine yazamama korkusu var.Neyse denemem gerek, yoksa hayranlarım çok üzülecek,farkındayım:)

Rıza Kıraç ismini Namahrem kitabının çıkışıyla duymuştum ilk olarak.Kitabın konusu ilginç gelmişti.Sonradan benim açgözlülüğümden dolayı aklımdan çıkmış.Kütüphanede gözüme takılıncaya kadar da aklıma gelmemişti.Düşmüş Erkekler Masalı gibi güzel bir isme sahip kitabı elime ,aldım arkasını okudum ilk romanının adını görünce başımı kaldırıp tekrar rafa baktım ve Cin Treni'ni farkettim.Hangisini alsam diye düşünürken kütüphanecimizin bana torpil geçeceğini bildiğimden tercih yapma zahmetinden vazgeçtim.Hazır ilk roman elimde varken önceliği ona vermek daha mantıklı geldi bana ve başladım Cin Treni'ni okumaya.

Muharrem İzmir'in ünlü işadamlarından birinin kızıyla nişanlıdır fakat kayınpederinin emri altında çalışmamak için İstanbul'da iş başvurusu yapar.Sıkı bir sorgulamadan sonra Mehdi Holding'e kabul edilir ve inanılmaz iyi şartlara sahip olur.Cemal Mehdi'nin kızı Cecille ile aralarında çok kısa sürede bir yakınlaşma doğar, aslında bu anlık çekimin altında başka temeller vardır.Muharrem'in en yakın arkadaşı Nahit bir tv kanalında üst düzey yöneticilik yapmakta ve gazetede şiddet yanlısı yazılar yazarak ,şiddetin meşrulaştırılması için kendince yöntemler önermektedir.Yaptığı her şeyi "Muhterem"in (bakalım Muhterem'in ne olduğunu bilen yada hatırlayan var mı?) üstüne atan Nahit'in Mehdi Holding'le de ilişkisi vardır.Ülkü'den ayrılmak için İzmir'e giderken takip edildiğini anlayan Muharrem'in kafası bir toplantıda Nahit'in yaptığı kanlı oyun önerisiyle iyice karışır.İşler sarpa sarınca kime güveneceğine bir türlü emin olamayan kahramanımızın bu işin içinden çıkması gerçekten zor olacaktır.Muharrem hem kendisinin hemde okurun paranoya sınırlarını zorlayacaktır.

Kitap dediğim gibi bir ilk roman.İlk sayfalarda tam olarak anlaşılmıyor ama Nahit'in toplantıdaki cinayet oyunundan sonra gerilim oldukça yükseğe tırmanıyor.Bazı yerlerde nabzımın bile hızlandığını farkettim.Başka birisinin 300-400 sayfaya yayabileceği bir öyküyü yarı sayfa sayısına sığdırdırması ve temposundan birşey kaybettirmemesi yazar için önemli bir artı bence.Kullandığı akıcı dil sayesinde oldukça hızlı bir sürede okunabiliyor kitap.Birde kitabı okuyan herkeste aynı hissi uyandırır mı bilmiyorum ama yazarın inanılmaz sakin bir tarzı var.Heyecanın yükseldiği anda bile hem kendimi hemde kahramanları güvende hissettim.Belkide benden kaynaklanan birşey olabilir ama ikinci kitabını okurkende aynı his yakamdan düşmedi.

Kitabın isminin neden "Cin Treni " olduğu ise çetrefilleşen ilişkiler yumağı devam ederken manidar biçimde açıklanıyor ve o cin treninde olmadığınız için kendinizi şanslı sayıyorsunuz.

Rıza Kıraç Sinema-Tv eğitimi almış ve bu alanda uzun süre çalışmış.Sinema ile ilgili kitaplarıda varmış.Hatta Atilla Dorsay'la söyleşi tarzında yaptığı bir kitabı yeni yayınlanmış .Dün akşam kitap eklerinin birinde reklamını gördüm.(algıda seçicilik işte).Kitabın baskısını bulabilir misiniz bilmiyorum ama polisiye-gerilim tarzından hoşlananlar için gerçekten hoş bir kitap.Kitap kapaklarıda fena sayılmaz:)

Ben şimdi "Araf'ta Bir Melek" kitabını arıyorum.Her siteden de alışveriş etmediğim için İstanbul'a gidene kadar merak etmek durumunda kalacağım sanırım. 130 bin nüfusu olan bir şehirde büyük sadece bir tane bile kitapçı olmaması ne kadar acı bir durum.

***Marx,"Tarih,kötülüğün keşfiyle başlar" de, oysa burjuva tarihçiler yazının bulunmasıyla tarihi başlatır.(s.51)

***Yoksa ölümsüzlüğü yolu öldürmekten mi geçiyor?(s. 51)

***Zamanın neresinde,kimlerle birlikte olduğunun hiçbir önemi yoktu,uyumak istiyordu,derin bir uykuya dalmak,uyandığında küçük bahçesi denize bakan evin kapısından dışarı çıkmak,çıplak ayaklarıyla çimlerin üstünde yürüyerek bahçenin en ucundaki salıncağa oturup,gözleri denize bir yaklaşıp bir uzaklaşsın istiyordu.(s.101) (ama bu benim hayalim...)

Doğan kitap /165 sayfa

1. baskı/Gendaş Kültür 2000

2. baskı/Nisan 2004

MERHABA

2009-11-11T09:23:00.002+02:00

Sanırım bu başlık gerçekten anlamlı oldu.Uzun süredir yazmak hiç içimden gelmedi.Şartlarda pek olgun değildi zaten.Dolayısıyla böyle başıboş kaldı zavallı bloğum.Yazmak istemediğim oranda okumak istediğim bir dönemdeydim galiba..Bir sürü kitap okudum zaten yazılacak bir sürü vardı onlara yenileri de eklenince tam oldu:)

Sanırım okuma hızımı yazma hızıma eşitleyemediğim için sorun çıkmaya başladı.Hani insanlar bir süre okur ve sonrasında yzmaya başlar ya sanırım ben o sınıfa dahil olmayıp sürekli okuyanlar bölümünde master tezi hazırlayacağım.Zaman,mekan ve ruh halide var işin içinde tabiki de ben yazmakta zorlanmamın asıl sebebini dün farkettim.Daha doğrusu biliyordum da yüksek sesle itiraf ettim kendime.Kaç sayfa olursa olsun benim için bir kitaba kötü demek çok zordur.Zaten genelde kötü demem ,ya o kitabın zamanının gelmediğini düşünürüm yada tarzım olmadığını.Velhasıl beğendğim kitapları hatta çok zevk alamadıklarımı bile hakkıyla anlatamazsam bir huzurluk duyuyorum.O kitaba verilen emeğe saygısızlık yapıyormuşum gibi geliyor.Bir kitaptan aldığım tadı (tatlı da olabilir ekşide:) karşımdakine tam olarak aktaramadığımı farkettiğim anda da ip kopuyor bende.

Aslında hala yazma modunda değilim.Ama yazamama durumundan da çok ama çok sıkılmaya başladım.Ben şimdilerde affınıza sığınarak bir iki deneme yazısı yazmaya çalışacağım ama aklımdakini tam olarak yansıtamayacağımı biliyorum.Bir yerden başlamazsam hiç olmayacak onunda farkındayım.En iyisi kısada olsa son okuduğum kitaplardan bahsetmek değil mi?

BAYRAM DOLAYISIYLA KAPALIYIZ

2009-10-29T13:16:00.003+02:00

İçimden hiç yazmak gelmiyor.Sadece sürekli sıcak birşeyler içmek ve okumak istiyorum.Ne zamandır koşturma içinde olduğumdan dolayı bugünüde kendime tatil ilan ettin.Cumhuriyet bayramımız kutlu olsun.
Yakında yeni hızımla burada olacağım.(Umarım:)

SADECE NOTTUR.

2009-10-16T22:08:00.005+03:00

Benim kuzunun doğumgünü var pazartesi günü.Mutlu olsun diye kırk takla atıyorum resmen. Uzun mu uzun kedi merdivenleri yapıyorum.Arkadaşlarına dağıtacağı hediyeler için paketler yapıp davetiyeler hazırlıyorum.Bu arada okumaya devam ediyorum.Üzülmemeye ,üzülenleri teselli etmeye çalışıyorum.Yine birikti anlatacaklarım ama şu pazartesi geçsin diyorum...Ben gelene kadar siz "Saklı Bahçe"nin manzarasını seyredin.

1.YILINDA....

2009-10-15T10:08:00.000+03:00

RAHATLIK

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,
Yine çiçekler açacak dallarda.
Dallarda açan çiçekler gibi,
Yine çocuklar uyuyacak masallarda.

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,
Yine uykular havuzda dibe gidecek.
Havuzlarda kaybolan uykular gibi,
Yine çocuklar mektebe gidecek.

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,
Yine göklerden mavi gölgeler inecek yere.
Toprağı nurlardıran mavi gölgeler gibi,
Yine çocuklar gülümseyecek, askerlere.

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,
Yine meltemler geçecek denizlerden.
Denizlerden geçen meltemler gibi,
Yine çocuklar olacak, rahatlık veren.

Dağlarca üzerine....tık...

GAMZEM'E.....

2009-10-12T10:29:00.003+03:00

Gamzem,canım arkadaşım,biricik sırdaşım,herdaim dostum.

Beraber uykusuz geceler geçirdiğim,konuşmaya doyamadığım,neşesini neşem üzüntüsünü üzüntüm bildiğim güzel insan...

Yanındayken herşeyin tadını faklı aldığım,uzaktayken bile yakın saydığım,görmesemde her halini bildiğim yoldaşım.

Gözünün gördüğü,gönlünün istediği tüm güzellikler ,iyilikler senin ve oğlunun olsun.

Doğum günüm kutlu olsun.Nice güzel yıllar yaşa arkadaşım.

Bu şarkıda benim sana doğumgünü hediyem olsun.
Seni çok seviyorum.

LEYLAK DALINDAN GELEN BUKET :)

2009-10-07T16:45:00.000+03:00

İşten eve geldiğimde kalorifer peteğinin üstüne konmuş bir paket karşıladı beni.İçinden Onur Caymaz'ın YAZ TARİFESİ isimli şiir kitabı ve KALBİN VE TENİN BÜTÜN İSTEKLERİ isimli öykü kitabı, Barış Bıçakçı'nın da BİZİM BÜYÜK ÇARESİZLİĞİMİZ isimli romanı çıktı.

Her biri içindeki özel notlarla bana ulaştırılan bu kitapları yollayan kişi o kadar zarif ki kızıma da öykü kitapları ve hello kittyli (Eylül Ilgın'ın en sevdiği karakter olur kendisi) ayraç yollamış.

Anne -kız gözlerimiz ışıl ışıl hemen teşekkür etmek için bu yazıyı yazmaya koyulduk.Yorucu bir günün ardından eve geldiğimde mutlu olmam için sebep yaratan kişiye Nurşen Hocam'a nam-ı diğer LEYLAK DALI'NA ne kadar teşekkür etsek azdır herhalde.

Sağolun hocam o kitaplara dokunan elleriniz,bu kadar ince düşünen kalbiniz asla incinmesin.

EY SEVGİLİ OKUR (Derviş Şentekin'den)

2009-10-05T13:25:00.001+03:00

Yeni sezon bu hafta açılıyor; bu yıl hangi kitapları okuyacağını merak ediyorum ey sevgili okur! Geçen sezon üç-beş kitabı çok okumuştun, öpüp başımıza koymuştuk... ‘Bu krizde’ kitaba ayrılacak para da yok zaman da, diyeceksin. Sana hak veriyorum; hayır, kitaba ayrılacak para ve zaman konusuna değil, krize. Ama sen ne zaman bu ülkenin rahat, krizsiz günler geçirdiğini gördün ki. Baban doğduğunda da vardı ekonomik kriz, sen doğduğunda da. Ve hatta krizlerin en sertinin ortasına doğmadı mı çocuğun... Belki bana kızacaksın ama zaten son on yılda sadece ve sadece bir (gözlerine inanamayacaksın biliyorum onun için rakamla da yazıyorum:1) kitap okudun. Koca bir ömrü beş, bilemedin altı kitapla geçirmek seni de üzmüyor mu ey sevgili okur.

Tamamını okumak için yazıya tıklayın lütfen.

BİR SÜRE YERE PARALEL GİTTİKTEN SONRA( Barış Bıçakçı)

2009-10-03T17:00:00.000+03:00

Bazen yaptığım seçimleri düşünüyorum da kendimi bir övesim geliyor:)Kütüphaneden son seferde edindiğim kitapların hepsi bana iyi seçim yapmanın önemini bir kez daha hatırlattı.Şimdi o kitapların birinden bahsedeceğim.

Kitabın adı "Bir Süre Yere Paralel Gittikten Sonra", Barış Bıçakçı'nın kitabı. Yazarın adı ilk olarak ne zaman dikkatimi çekti hatırlamıyorum ama neden çektiğini (ufak bir benzerlik diyelim) çok iyi biliyorum.

Bu kitabın adını ilk duyduğumda yarım kalmış cümleyi tamamlamak geldi içimden .İlk olarak sonuna "düşersin" fiilini getirdim.Ondan sonra kitabı ne zaman görsem (uzun bir süre kütüphanenin girişindeki camekanda sergilendi) sonuna bir şeyler ekleme alışkanlığını bırakmadım. Okurken bile aynı oyunu sürdümdüm kendimce...

Kitap ressam Başak'ın intiharının çevresinde dönüyor.Annesi Türkan hanım,abisi Umut,sevgilisi Ahmet,arkadaşları Abidin ve Nilüfer,komşuları Canan intihardan öncesini ve sonrasını anlatan kısa anekdetlor fısıldıyorlar kitabın sayfalarından.Hepside ön belirtisiz intihara bir sebep bulmaya çalışıyorlar.Birde Başak'ım ölümümüm haber verilmediği bir nanna var.Nedense bana en çok onunla ilgili kısımlar koydu.Yalanlarla sürdürülen gerçeklik çok acı veriyor bana.Aslında Başak'ın geçmişine bakıldığında çokta sebepsiz ve belirtisiz değil bu ölüm olayı:Terkeden bir baba,çocuklarını korumak için çevresine kalın duvarlar ören bir anne ve 3 kişiden oluşup dışarıya sızıntıya izin vermeyen bir aile yapısı...Sevgililerini abisinden ve annesinden daha fazla sevemeyeceğini düşündüğü için sürekli bırakan Başak...Kendine ve Başak'a zarar gelmesini önlemek için kardeşinin en yakın arkadaşı olan ve çevrelerindeki kozanın delinmesine izin vermeyen bir abi;Umut...Düşünüldüğünde Başak'ın intihar etmek için haklı olmasada kendince sebepleri olduğu ortaya çıkıyor .Gencecik bir insan için hazin bir son...

Kitabın konusu kadar ilginç bir yanı ise kitabın türü.Kitabı ilk elime aldığımda kısa hikayelerden oluşuyor sanmıştım.Kitabın ilk sayfalarındaki başlıklar ve sayfa numaralarıda o izlenimi uyandırıyor.Kitabı okumaya başladığımda öyle olmadığını gördüm.O kısa anekdotlar kendi başlarına bir öyküyü temsil edemiyor ancak birleştirildiği zaman anlamlı bir bütünlük kazanıyor. Diğer okuyucuları nasıl değerlendirmiştir bilmem ama bence kendi küçük,düşündürdükleri büyük bir kısa roman bu kitap.Kitabın başında da türüne ilişkin bir not yok,belkide yazarda kafamızı bu konuda çalıştırmak istemiştir.

Son dönemde kütüphaneden ödünç alıp,beğenip kendi kitaplığıma eklemeye karar verdiğim kitap olmadı.Aslında beğendiklerim var ama nedense elimin altında olmalarını gereklilik olarak görmedim.Barış Bıçakçı ve Onur Caymaz tüm kitaplarını okumak için delirmeye başladığım yazarlar arasına girdiler ve en kısa zamanda onların kitaplarını istiyorum.Barış Bıçakçı'nın o güzel cümlelerinin,kırılgan kelimelerinin üstüne basa basa düşünmek istiyorum.

Kitapların içinde geçen yazar ve kitap adlarını iz süren bir avcı köpeği gibi koklar ve yakalamaya çalışırım.Bir yazar başka bir yazarın adını veya kitabını boş yere yerleştirmez o sayfalara diye düşünürüm. Bu varsayımdan yola çıkarak Vladimir Nabokov ve Kötülük Çiçekleri bu kitabın bonusları oldu,aklınızda bulunsun.

Son olarak hiçbir röportajına ve resmine rastlamadığım Barış Bıçakcı'ya küçük bir sözüm olacak.Büyük ihtimalle haberi olmayacak ama benim içimde kalmasından iyidir.Elma dersem çık ,armut dersem çıkma Barış Bıçakcı...1------2------3------ELMA....

***Ama gerçek daima biraz hüzünlüdür.Gerçeği ararken bir yandan da bulduğumuz anda değişmeyi düşleriz.Çünkü aynı zamanda gerçek daima biraz utanç vericidir.Utanç bizi ikiye böler.İkiye bölünmenin en dayanılmaz yanı ,iki parçanında hala canlı olmasıdır.İnsan herhalde bu yüzden kendini öldürmeye kalkışır.İkisinden biri gitsin der.(Syf.98)

***Ve ben bir adım atarak korkuluğa yaklaşacağım,saçlarımı balkondan aşağı sarkıtacağım, kendimi boşluğa bırakacağım.Yolda karşıma iyi niyetli biri çıkacak ve soracak olursa,aşağıda ki insanları gösterip bir süre yerer paralel gittikten sonra onlara anlayamayacakları şeyler anlattım diyeceğim.Öyle olsun. (syf.78)

***Can, dikenli tellerin ardındaki bir binanın duvarına darbeler vuran iş makinesini, yıkılan duvarı, ateşlenen silahları, yükselen dumanları, omuzlarına asılı makineli tüfekleriyle jandarmaları, ambulansları, elleri yüzleri yanmış tutukluları, hükümlüleri görmesin diye, ülkenin yok olmaya yüz tutmuş vicdanı hiç olmazsa bir evin kuytusunda yaşasın diye, yapabildikleri tek şey...

***Ben sanki o yumurta haberini okuduğumdan beri,bir armağan bir mucize olduğu söylenen şu hayatın saçma sapan bir şekilde bitebileceğinden korktum hep.İçimde böyle bir korku varken de hayatın tam da bu şekilde yani saçma sapan bir şekilde sürdüğünü anlamadım.Asıl bundan korkmam gerektiğini anlamadım."Bunu içbirimizin anladığını sanmıyorum" dedi Selma.Sabah o operasyon haberini ben de gördüm.Ne düşündüm biliyormusun?Ne düşündüm sana söyleyeyim.Hangi haberi okuduğumda normal hayatımı sürdürmeyi bırakacağım diye düşündüm.Hangi haberi? (syf.105)

İletişim yayınları / 136 sayfa
1. baskı 2008 İstabul
Kitabın kapağındaki seramik pano: Münevver BIÇAKÇI

99 YIL ÖNCE BUGÜN

2009-10-02T18:10:00.002+03:00

2 Ekim 1910 senesinde yani tam 99. yıl önce bugün Cahit Sıtkı Tarancı doğmuş.Benimde facebooktan gelen bir mesajla( Onur Caymaz Okurları grubundan) öğrendiğim bu günü sizinle paylaşayım dedim.Belki gününüz kötü geçmiştir,canınız birşeylere sıkılmıştır,uzun süredir şiir okumamışsınızdır.O zaman bu haberi bir bahane sayın ve

Haydi Abbas, vakit tamam;

Akşam diyordun işte oldu akşam.

deyin.

Bugün cuma;

Büyükannemi hatırlıyorum,

Dolayısiyle çocukluğumu.

diyerek anılarada dalabilirsiniz.

Memleket isterim

Gök mavi, dal yeşil,tarla sarı olsun;

Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim

Ne başta dert ne gönülde hasret olsun;

Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim

Ne zengin fakir ne sen ben farkı olsun;

Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim

Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;

Olursa bir şikayet ölümden olsun.

diyenlerdenseniz,sizde bendensiniz demektir.

İYİ TATİLLER EFENDİM.

ONUR CAYMAZ VE NOKTA HAKKINDA KISA BİR NOT

2009-10-02T11:00:00.000+03:00

İşte yeni kütüphane kaçkınları...Ben kütüphaneye gidince sessiz sedasız çantama atlamışlar. Onlara birde geçen seferden elimde olan Ezilmiş Leylaklar Kitabı eşlik etmesin mi?Sanırım Onur Caymaz bizim evi çok sevdi,mümkündür çünkü bizde onu sevdik.Latife bir yana kendi kütüphaneme ekleyene kadar o öyküleri özelliklede" Nokta" yı tekrar tekrar okumak için elimin altında istiyorum "Ezilmiş Leylaklar Kitabı "nı. Leylak Dalı hocam özellikle "Nokta " konusundaki görüşümü sorunca anlamıştım zaten bu öykünün özellikli bir öyküsü olabileceğini...

Onur Caymaz'ı şiddetle tavsiye ediyorum.Ben kitapları hakkında ayrıntılı birşeyler yazıncaya kadar da beklemeyin derim.Ardarda 2 kez okuduğum, ilk okumam da başlayan gözyaşlarımın ikinci okuyuşumda ayyuka çıktığı,dün gece yine okuduğum ve aynı hislerini bana kaç defa yaşatacağını test edebilmek için defalarcada okuyacağım NOKTA öyküsü.... Lütfen okuyun,ondan sonra ne demek istediğimi anlayacaksınız.

ADINI UNUTAN ADAM (Mehmer Eroğlu)

2009-09-26T13:12:00.000+03:00

Mehmet Eroğlu'nun adını ilk olarak LUDMİLLA 'da duymuştum.Belkide o olmasa hiç farketmeyecektim.Bir süre sonra Düş Kırgınları'nı okudum ama paylaşmaya bir türlü fırsat bulamadım daha doğrusu kitabı 2.ye okumadan birşeylerin eksik kalacağını düşündüm.Aradan geçen zamanda da boş durmadım kitaplığıma başka Mehmet Eroğlu kitapları eklemeyi sürdürdüm çünkü Mehmet Eroğlu tüm kitaplarını okumak istediğim yazarlardan birisi oldu.

Bu roman 1969'da Ölüdeniz ile Şeria Irmağı arasındaki bir tepede adını unutmak zorunda kalan, ama belleğini kaybetmeye de inatla direnen bir politik eylemcinin serüvenidir. Unutmak, kahramana ölüm gibi gelir, ama adını da unutmak zorundadır. Üç kişi, ölümün eşiğinde, birbirlerine söz vermişlerdir çünkü. Hatta kimin öleceğine karar vermek için kura çektiklerinde, ölümü gözünü kırpmadan iki cebine de taş koyarak hile yaparcasına kucaklayacak tipte insanlardır onlar.

Tarık,Ali ve adını unutan bir adam var bu kitapta.Birde birsürü kadın...Denize sıfır evde verilen bir partideki kıvırcık saçlı,kısa etekli,esmer kız...Adını unutan adamın hikayesinine eşlik etmesi için ikna etmeye çalıştığı kız...Gönül var mesela,Tarık'la beraber sevdikleri ,kurtulanın kavuşacağı kadın...Olaydan sonra yakalanıp sorguya çekildiği salonda ona içki verip ağzından laf almaya çalışan kadın da var ayrıca.Gönül'ün zoruyla gittiği terapistide bir kadın ve onun da adı yok...En önemli kadını Petra'yı unutmamak gerekir.Ali'nin son hayali olan kadın...Ali'den sonra ortaan kaybolan ve bulunması için çabalanan kadın.Ölmüş bir amcayla belkide hiç varolmayacak bir yere gitmesi muhtemel kadın...

Aslında olay oldukça basit:3 arkadaş politik eyleme katıldıkları bir gece yakalanır.Biri vurulur, diğeri kendini feda eder ve sonuncu adını unutan adam yani en sonunda yakayı ele verir.Uzun bir süre sorgulanır sonra Gönül'ün yanına gider fakat hayatla bir türlü barışamaz.En çokta aklına takılan soruların cevapları için o geceye dönme yolunu arar ve en sonunda bulur.Bu sırayla anlatılsa oldukça sıradan bir roman olabilecekken Mehmet Eroğlu okuyucuyu şaşırtmayı tercih etmiş.Sayfaları birer birer geçerken zaman girdabına yakalanıp bir aşağı bir yukarı savruluyorsunuz.Adını unutan adamın kiminle konuştuğunu anlayabilmek için olayları kafanızda tartıyorsunuz.Petra'nın varlığına inanmak için ipuçları arıyorsunuz.

Artık iyice anladım bazı yazarları sadece bünyemde bıraktıkları tad yüzünden bile okuyabilirim. Ve Mehmet Eroğlu'nun bu buruk hüzünlü tadını,yaşattığı düş yolculuklarını seviyorum.Mehmet Eroğlu okumaya devam arkadaşlar...

Everest Yayınları 152 sayfa
1. basım Şubat 1989 (Can)
4. basım Kasım 2000 (Everest)

BU FİLMİN KÖTÜ ADAMI BENİM (Murat Gülsoy)

2009-09-24T10:42:00.009+03:00

Nerden başlasam nasıl anlatsam diye bir şarkısı varya MFÖ' nün aynen o durumdayım.Önce Önder'i mi anlatsam yoksa olay döngüsünden kısaca bahsedip kahramanlarımızı aralara mı sıkıştırsam bir türlü karar veremiyorum.Çok mu önemli derseniz sizin için olmayabilir fakat benim için önemli çünkü sevdiğim bir kitabı başkalarına yanlış anlatabilme ihtimali beni üzüyor.Tamam karar verdim önce konu:)

Önder ve Defne kısa bir süre önce evlenirler ve İstanbuldaki hayat standartından vazgeçip Datça'ya, Keklik Koyu yakınlarına taşınırlar.Asıl işi Fizik olan Önder 'in aklı yazarlıktadır . Daha önce başlangıç olarak denediği dizi senerasitliğini bırakıp ilk romanı üzerinde çalışmaktadır.Defne Önder'den yaş olarak küçüktür ,roman boyunca ne iş yaptığı (gönüllülük esasına dayana projeler dışında) tarafımdan pek anlaşılamamıştır:) Önder kitabını yazarken asosyal olmayı tercih etmekte fakat Defne tam tersi bir hayat istemektedir.Yeni komşuları havuzlu köşkün sahibi Osman Bey'in verdiği özel bir davet çıkışında yaşadıkları Defne'nin Önder'den soğumasına sebep olur.Önder kitabını yazarken sürekli karşısına çıkan babasının hayaletiyle uğraştığı yetmiyormuş gibi Defne ile arasını düzeltebilmek içinde çabalamaya başlar.Yazdığı kitabın olay kurgusuna da kendini kaptıran Önder'in hesaplaşmaları bir süre sonra içinden çıkılmaz bir hal alır.

Kitap aslında birbirinin içine sığınmış 2 kitaçıktan oluşuyor.Biri yukarıda azda olsa bahsettiğim Önder ile Defne'nin mutsuz evliliğini ve Önder'in iç hesaplaşmalarını anlatan bölüm.Diğeride Önder'in yazdığı ve basılmadan bize okuttuğu romanı.Aslında Öndre'in yazdığı romanda konu ve karakterler olarak asıl kitaptan az kalır değil.Alt romanda Önder kendini anlatıcı olarak gösteriyor ve 4 sene öncesine dair aşk üçgenini anlatıyor.Bir intiharla bozulmak zorunda kalan bu üçgenden geriye beğenerek okunacak bir alt roman kalıyor.Velhasıl birbiri ardına sıralanan iki roman sizi alıp götürüyor.

Gelelim kitabın en önemli karakterine:Önder başlı başına özel bir ilgiyi ve incelemeyi hakediyor.Gerek hayatıyla gerek romanıyla sıradan insanların yaptıkları sıradan kötülükleri gösteriyor ve anlamaya çalışıyor.Aile kavramına karşı tutumu ve babasıyla aralarında yaşadıkları ilişki Önder'i şekillendiren en önemli etmenler.Defne'nin çocuk doğuramayacağını söylediği zaman onunla evlenmeye karar vermesi fakat sonrasında Defne'ye sinirlendiği zamanlarda bunu ona karşı koz olarak kullanması onu bu filmin kötü adamı yapıyor .Yada zengin komşusunun hizmetçisine asılması çok ta sıradan bir kötülük değil mi? Hayatındaki olumsuzluklar için babasını öne sürmesi,buna kendini inandırması, babasından kalan boşluğu doldurmak için anlamlı hiçbirşey yapamaması yani en başta kendine yalan söylemesi kendi filminde kendine kötü adam rolünü biçmekten başka nedir ki? Yazdığı romanda da önce arkadaşının kız arkadaşına aşık olması,sonra bir genç kızın intiharını bahane ederek arkadaşının babasına kalp krizi geçirtmesi ve onu öldürmesi roman karakterlerine bile bulaşan bir kötülüğü anlatır bize.

Evet, Önder çok karışık bir adam.Yolun yarısını çoktan geçmiş olmasına rağmen hala birçok konuda kendisiyle hesaplaşamamış,yaşamak için kendisine bir anlam bulamamış ve yaralı ruhunu onarmak için yazmaya çalışan bir adam var karşımızda ama ben yinede Önder'i sevdim.Bencilliklerine ,kaybetmişliğine ve saklayamadığı o çocuksuluğuna karşı sevdim.Bu filmin kötü adamı benim diyerek suçunu kabul eden birisini nasıl sevmem ki?

Murat Gülsoy'un ilk kitabını okuyunca demiştim diğer kitaplarınıda okumalıyım diye.Bu kitapla ne kadar doğru bir karar verdiğimi anladım.Ve eminimki bu kitaplar tek okunmayla kalmayacak. Kitabın 2004 Yunus Nadi Roman ödülünüde aldığını belirtmeliyim.Murat Gülsoy'un kitaplarının tadını alanlara selam olsun:)

Not 1:Bu aralar ödüllere takmış durumdayım zaten.Acaba diyorum ödüllü kitapları mı okusam sırayla ve o ödülün neden o kitaplara verildiğine dair bir teorem mi çıkarsam:) Sonra planlı okumanın bana göre birşey olmadığına karar veriyorum ama geçmiş senelerinde ödül listelerini referans alarak okumalar yapma niyeti aklımın hep bir köşesinde olacak.

Not 2:Alıntıları unutmadım ama şu anda vaktim yok.En kısa zamanda ekleyeceğim.

MADDE İŞARETLİ LİSTE

2009-09-19T14:12:00.004+03:00

Blogspota girişte hala zorluk çekiyorum,bu yüzden yazı yazmak cidden büyük eziyet.Umarım bayram dönüşü düzelir.
Çevremdekilerin çoğu doğum günümü hatırlamadı.Bu yüzden kilometrelerce öteden hatırlayan nadir insanlardan Gamzem ve İstiklal'e en kısa zamanda bir torpil geçmem gerek.
Olsun ben kendime çok güzel bir hediye aldım:)Kitap....Hem de Yüzyıllık Yalnızlık:)
Onur Caymaz'ın kitabı umduğumdan bile daha iyi gidiyor,öyküleri tek tek beynime yeleştiriyorum.
Murat Gülsoy'un yeni kitabı çıkmış aklım kaldı.
Bayramda Bin Muhteşem Güneş'i okumaya niyetliyim.Ya nasip:)
Bayramda Zigana'ya gidiyorum.2 gün bol oksijen alacağım ve zihnimi yeşile doyuracağım.
Kayınvalidemin yaptığı etli dolmalardan ,su böreğinden ve burma tatlılarından az yiyebilmek için kendimle cebelleşeceğim.
Son olarak herkese iyi bayramlar.

CEMİLE (Orhan Kemal)

2009-09-14T09:00:00.000+03:00

Daha önceden demiştim okurken bizi Türk klasiklerinden uzaklaştıran bir şey var diye.İşte örneği:Otuz yaşıma gün sayıyorum,okumayı kendimi bildim bileli çok seviyorum,her yerde kitap okuyabilme kapasitesine sahibim ama Orhan Kemal’i daha yeni okuyorum.Lütfen sizde okumadıysanız okuyun ve özelliklede çocuklarınıza okutmanın bir yolunu arayın.

Eğer kendime yaptığım onlarca ağır hakaretin başlangıcına dönersek yazının asıl konusu CEMİLE ile karşılaşacağız.1934 senesinin Adana’sında geçen öykü ,pamuk fabrikasında işçi olarak çalışan Cemile ile aynı fabrikada katiplik yapan Necati’nin aşkını anlatır bize.Cemile asi ve güzel bir Boşnak kızıdır,Necati soylu bir aileden gelen ama hayatını kazanmak için okuyup katiplik yapan yakışıklı bir delikanlı…Onlar birbirlerini severken çevrelerinde olup biten olaylar,fabrikadaki mühendisin gitmesi için çevrilen entrikalar,Cemile kızı sırf kendi çıkarları için birilerine yamamaya çalışan ikiyüzlüler,Cemile’nin evinde olanlar ve babasıyla ilişkisi her daim devam ediyor.

Kitabın bence iki önemli özelliği var.Birincisi dili.Sayfaları okumaya başladığınız anda çevrenizi Adana ağzıyla konuşan bir sürü insan sarıveriyor.O insanların hitap şekilleri,övgüleri ve küfürleri,olaylar karşısında verdikleri tepkiler inanılmaz bir duruluk ve sahicilikle yansıtılmış.Okuduğunuz zaman kafanızda beliren seslere kulak verdiğinizde eğlenceli bir söylemin içinde buluyorsunuz kendinizi.Yazarın yüreğinden ve beyninden süzülen damlalara hayran kalmamak mümkün değil.
Peki ikinci özellik? İşte o bambaşka bir şey.Yaşanan tüm kötü durumlara, olumsuzluklara, yoksulluğa ve çamura rağmen umut akıyor sayfalardan.Bu kitabı okurken hep içimde Cemile’ye bir şey olmaz diyen bir ses duydum.Birilerinin belki de Orhan Kemal’in yaşama sevinci, umut edebilme yeteneği bu satırlara fazlasıyla sinmiştir.Siz ne dersiniz?

Epsilon yayınevi /152 sayfa
14.baskı Mart 2005
Kapaktaki fotoğraf:Ara Güler

2 YAŞINDAYIM

2009-09-12T12:30:00.000+03:00

Bloğumu yazmaya tam 2 sene önce başladım.Bu blog sayesinde bilmediğim yüzlerce şey öğrendim.Düzinelerce güzel insan tanıdım.Hayatımın merkezine oturttuğum kitaplar hakkında farklı düşüncelere kulak verdim.Bu blog benim hayatıma gerçekten güzellikler kattı.Eğer şu anda bu yazıyı okuyorsanız sizde bu güzellik ve değer katanlar içine kendinizi dahil edin ve gönderdiğim kocaman teşekkürü kabul edin.

Okuduklarım hakkında daha öncede çok not tutmaya çalışmıştım ama bu blog sayesinde istediğim düzene ulaşabildim. 2 senedir buradan 80 tane kitap hakkında düşüncelerimi paylaştım. Hepsini yan tarafta okuduklarım bölümünde bulabilirsiniz.İşin en ilginç taraflarından biri daha yazamadığım 24 tane daha kitabın olması ve bu kitapların genelde en sevdiklerim arasında olması.Sanırım bu 2 sene içinde okuduğum fakat bloğumda paylaşamadığım aşağıdaki kitapların çoğunu 2. kez okumadan size anlatmakta zorlanacağım.

Kazuo Işhıgura*** Değişen Dünyada Bir Sanatçı

Kazuo Işhıgura***Beni Asla Bırakma

İhsan Oktay Anar***Puslu Kıtalar Atlası

İhsan Oktay Anar***Suskunlar

Margaret Mazzantını*** Sakın Kımıldama

J.D.Salınger*** Franny ve Zooey

Selçuk Altun*** Senelerce Senelerce Evveldi

Selçuk Altun***Bir Sen Yakınsın Uzakta Kalınca

Ahmet Ümit***Bab-ı Esrar

İskender Pala*** Katre-i Matem

Elif Şafak*** Aşk

Murathan Mungan***Yedi Kapılı Kırk Oda

Murathan Mungan***Büyümenin Türkçe Tarihi

Murat Uyurkulak***Tol

Abdülhak Şinasi Hisar***Fahim Bey ve Biz

Abdülhak Şinasi Hisar***Çamlıcadaki Eniştemiz

Aslı Erdoğan***Kırmızı Pelerinli Kent

Mehmet Eroğlu ***Düş Kırgınları

Mehmet Eroğlu ***Adını Unutan Adam

Khaled Hosseini***Uçurtma Avcısı

Orhan Kemal***Cemile

Murakami Haruki***İmkansızın Şarkısı

Murakami Haruki***Zemberek Kuşunun Güncesi
Paul Auster***Karanlıktaki Adam

Bu yazıyı yazarken aklıma gelen bir düşünceyi de sizinle paylaşmak istiyorum.Bloğa kaydeceğim 99. /100. /101. kitapları beni izleyen ve o kitaba yorum bırakan blogdaşlarımdan birine hediye edeceğim. Taslaklarımıda en kısa sürede tamamlayıp sizi çok bekletmemeyi düşünüyorum. Unutmayın "Bir eski kocanın öğleden sonrası" 80. kitap...

HEPİNİZE ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.

KÜTÜPHANE CANAVARI

2009-09-10T12:56:00.000+03:00

Az önce kütüphaneden geldim ve açgözlülük sınılarını zorlayan ben ne zamandır aklımdaki 3 yazara ait kitaplar buldum.Onur CAYMAZ,Barış BIÇAKCI VE Hakan GÜNDAY'ın isimleri bir yerlerden takılmıştı aklıma. Hele de Onur Caymaz'ın kitaplarını daha bir düşünür olmuştum son zamanlarda.Okumadığın bir yazarın kitaplarına aş ermek ruh sağlığında bir bozukluğa işaret midir bilmiyorum ama bende sık sık olan bu durumdan çok ta şikayetçi değilim.

Onur Caymaz'ın "Ezilmiş Leylaklar Kitabı"

Barış Bıçakcı'nın "Bir Süre Yere Paralel Gittikten Sonra"sı

ve Hakan Günday'ın "Azil" i

elimin altında duruyor ve Murat Gülsoy' un "Bu Filmin Kötü Adamı Benim" kitabından sonra okunmayı bekliyor.Bu yazarlarla daha önceden tanışmış olanlar varsa neler düşündüklerini merak diyorum.Var mı tanışan?

BİR ESKİ KOCANIN ÖĞLEDEN SONRASI (Hamdi Koç)

2009-09-08T13:44:00.000+03:00

"Boşuna boşanmışım.Karımdan sonra hayatıma elli tane kadın girdi,ama gururum karımda kalmış.Şimdi bu olanları hazmedemiyorum.Başka bir adamın ona dokunduğunu düşünmek beni öldürüyor.Her gün ,her an öldürüyor.Böyle yaşayamam.Bununla uzun süre yaşayamam."

Kitabın 129. sayfasında bu sözleri aldatılmışlığını kabullenemeyen Murat söylüyor.Ve bu paragrafta anlatılan konuda romanın kısaca özetini ele veriyor.Zengin bir adam karısını aldatır ve bunu öğrenen eş boşanır.İlk zamanlarda özgürlüğünden hiçbir şikayeti olmayan adam ,bir öğlen yolda karısını başka bir erkekle elele görünce hastanelik olur ve işte o zaman karısının aşığını öldürmeye karar verir.Adam hem bu konuyla ilgili hazırlıkları yapar (para bol olduğundan hiçbir iştede sorun yoktur) hem de bize çocuklarıyla arasındaki sorunları,sekreterine karşı hissettiği tanımlamakta zorlandığı duyguları, iş arkadaşlarıyla ilişkilerini, fedakar ve sadık çalışanlarını anlatır durur.

40 yaş bunalımına girmiş bir erkeğin geçmişsel sorgulamalarına ait komik bir roman olmuş bence.Kitabı okurken çok eğlendim.Nedenini tam olarak çözemesemde sanırım itirafçı bir erkeği okumak hoşuma gitti.Zaten benim Hamdi Koç'u sevmemin en büyük nedenlerinden biride bu: Erkeği zaaflarıyla ve güçleriyle samimice konuşturmayı becerebilmesi.Sonu vasat olmuş olsada, 3 senelik bekleyişe çok daha sıkı bir konu yakışsada ben bu kitabı sevdim. 1,5 gün gibi kısa bir sürede bitirdiğim kitap herkesin hoşuna gider mi bilmiyorum ama Hamdikoçsever olarak "Niye bitti?Yenisini en zaman yazar acaba?" modundayım.

Ve şurada bahsedildiği gibi sadece erkek fantezisi olarak değerlendiremiyorum kitabı, böyle bir yorumu yazarın diline hakaret olaral algılıyorum.Erkeklerin okuyacağı değil aksine kadınların okurken daha çok eğlenecekleri bir kitap olarak görüyorum.

***Ölmek zaten zori, bir de ölüyorum diye korkmak yok mu!O panik!öyle ölmek istemem.(syf.9)

***Artık biliyorum ki kıskançlık insanı öldürebilir.Ve intikam hırsı hayata döndürebilir. (1o)

***Bugün artık yaşamanın bir tatmin olma süreci değil,tatminsizliklerini unutabilme süreci olduğunu düşünüyorum.(49)

***Doğum katıymış.Hayata inancımızın tazelendiği,evliliklerin pekiştiği,ömürlerin yeni doğanları iyi yetiştirmek için peşinen feda edildiği yere gelmişiz.(57)

***Para problem değildi.İyi adamdan para esirgemem.Çünkü iyi kalmasını isterim.(81)

***Ama ben başlangıçlara inanırım.Benim kadar çok hata yapan biri inanmak zorundadır.(101)

***Bir çocuğu anlamak bir yetişkini anlamaktan daha zor.Yetişkin olmak standartlaşmak demek.Ama çocuk!Karmakarışık bir şey...(109)

***Hayat değiştirmek kolay değildir,kayıpsız olmaz.(165)

Doğan kitap /307 sayfa

1. Baskı Mayıs 2009

&&& Kapağı beğenmediğimi belirtmeme gerek var mı? &&&

ZARİFE (Deniz Kavukçuoğlu)

2009-09-06T21:51:00.000+03:00

İnsanların dış görünüşlerine ,davranışlarına bakarak ahkam kesmek,yorumda bulunmak, kendimiz ve diğer insanlar için genel yaşam kuralları çıkarmak ne kadar basit değil mi?Peki ya hiçbir şey göründüğü gibi değilse...ZARİFE tam olarak bunun öyküsü.

Yedi yıl önce otostop yaparak arabasına binen kızı ,7 yıl sonra bir televizyon kanalında masaların üstünde çılgınlar gibi dansederken gören gazeteci Bülent Serdar için,Zarife hakkında yazı yazmak pek zor olmamıştır eminim ki...Ama yazıyı o kızın yani Zarife'nin okuması hiçbirşeyin göründüğü gibi olmadığının en güzel kanıtı olarak serilmiştir gazetecinin önüne... Zarife yaşadığı sakin yaşamı daha iyi ve rahat bir hayat için terketmiştir.Seçim yapmak kolay olmamıştır,yaptığı seçimim arkasında durmak ise tahmininden daha zordur.

2000 'li yıllarda yaşanan toplumsal boşluğu,bu boşluğa yuvarlananları,bu boşluktan çıkar elde edenleri o kadar tanıdık ve yalın bir dille anlatmış ki yazar sanki Zarife mahallenizden giden bir komşu kızıymış gibi hissediyorsunuz.Zarife ; hayata tutunmaya çalışan ellerinin hep boşluğu yakaladığını , yürüdüğü yolun zorluklarını ,tenine takılan dikenleri gazeteci Bülent Bey'e anlatırken içinizden yaşadığımız zamana ve bizi seçim yapmaya zorlayan koşullara küfürler savuruyorsunuz.Zarife'ye hem kızıp hem de bir elinizi omzuna koyup üzülme diyesiniz geliyor.

Kısa,samimi bir öykü Zarife.Dışarıdan kolayca yorum yaptığımız hayatlara içeriden sıcak bir bakışta denilebilir.Deniz Kavukçuoğlu ile tanışmak içinde oldukça iyi bir seçim bence.Keyifli okumalar.

ELDEN ELE

2009-09-05T12:03:00.003+03:00

Primarima daha önceden bahsetmişti bloğunda.Fikir gerçekten güzeldi ve uygulanabilirlik düzeyi oldukça yüksekti.Eşe dosta,fakire fukaraya dağıttıklarımızın dışında kalan,gerçekten işine yarayacak birisinin eline geçmesini istediğimiz eşyaları dileyenlere ücretsiz olarak ulaştırabilmek sizde de güzel bir fikir değil mi?Bloğun açılış haberini de aldıktan sonra hemen hemen izleyiciler arasına katıldım.

Perşembe sabahı izlediğim bloglar arasında Thomas Maan'ın kitabının resmini görünce heyecanlandım.Tanıyan tanımıştır beni tüm kitaplar heyecanlandırır.BaktımELDEN ELE bloğundan gönderilmiş yazı.Blog yazarlarından olan Asyaselda'nın aklına gelen fikir gerçekten çok güzeldi.Sadece elbisenin değil kitap ve benzeri ürünlerinde paylaşılacağını göstermek için çok iyi bir yoldu.Yorum bölümünde hiç sayı gözükmüyordu ve bende o kitabı okumayı istiyordum .Hemen yazdım yorumumu ve istediğimi belirttim. Sonuç olarak bu yazıyı bana yazdırtan olay oldu ve ben Asyaselda'nın bana göndereceği Buddenbrooklar / Bir Ailenin Çöküşü kitabı sabırsızlıkla bekliyorum.

ELDEN ELE'nin herkes tarafından takip edilmesi gerektiğini düşünüyorum.Yeni insanlarla tanışmanın,birilerini heyecanlandırmanın,evdeki fazlalıklardan kurtulmanın ve ortak bir paydaya sahip olabilmenin insan bünyesinde yarattığı olumlu etkileri hissetmek isteyenleri

Egemenli hayat,Prima Rima,Asya Selda ve 3 prenses 'in blog yazarlığını yaptığı ELDEN ELE'ye uğramaya davet ediyorumElinize ve fikrinize sağlık arkadaşlar...

GEÇ KALMIŞIM...

2009-09-05T10:24:00.001+03:00

Bir insan (hem de kitap okumayı seven cinsinden) neden 28 yaşına kadar Orhan Kemal okumaz ki?

OYNAMAYAN ANLAYAMAZ :)

2009-09-04T15:52:00.004+03:00

1 hafta önce İMGELEME' de gördüm bu oyunu.İnternette çok oyun oynayan biri değilimdir ama bunun görüntüsü hoşuma gitti ve oynamaya başladım.Aman Allahım, gerçekten takıntı yapan birşeymiş. O kadar beceriksizim ki 100 puanı geçebilene aşk olsun .Hırs yaptım,günde nerdeyse bir saat oynadım,hatta kuzuyla kavga bile ettik bu oyun yüzünden.Peki ya sonuç?Azmin elinden ne kurtulur efendim.İşte sonuç:

Tam 1123 puan.Oyun bitince öyle bir bağırmışım ki eşim kötü kötü baktı bana.Olsun...Ben çok eğlendim.

ŞEHRİN AYNALARI (Elif Şafak)

2009-09-03T16:36:00.000+03:00

2008 Mayıs'ta okumayı planlamışım fakat 5 gün önce elime alabilmişim.Hızıma hayran kalmamak gerçekten zor dimi? Dün gece bitirdim kitabı ve sanırım bu kadar beklemesinde bir hayır olduğunu düşünmeye başladım.

Elif Şafak'ın kitabı olduğu için kesinlikle +1 ile başladım kitabın ilk sayfalarına.Alonso Perez , Andres ,İsabel kim derken içimden, karakterlere de ısındım.Kendilerinden bahsederken takındıkları açıksözlü tavır hoşuma gitti.Herkes nerde hata yaptığının farkındaydı ama düzeltmeye ya gerek yoktu; ya da şartlar oluşmamıştı...İsimlerine alışmayı deneyip başaramadıktan,hepsine kendimce Türkçe isimler verip öyle okumaya çalışıp yine başaramadıktan sonra koyverdim kitabın gidişatına kendimi.

1500'lü yıllarda Madrid'te geçen bir öyküye koyverdim düşüncelerimi.Engizisyon hakimiyle içindeki sesin konuşmalarına kulak kabarttım ve kendilerini tebrik edişlerine bende kadeh kaldırarak eşlik ettim.İsabel'in durgunluğuna,işlediği günahın altında ezilmesine,çoçuğuna karşı hissettiği ama gösteremediği anneliğine tanıklık yaptım.Zavallı Andres; annesi ve babası tarafından eksik bırakılan duygusal yanının komşusu Elena tarafından doldurulmaya çalışılacağını;bunun herkesin hayatını mahvedeceğini nereden bilebilirdi...Zavallı çocuk...

Peki ya o Miguel'e ne demeli? Andres'in amcası olan yakışıklı delikanlının en büyük becerisi sefahat alemlerine dalıp sabahlara kadar içmek, ayık olduğu zamanlarda da kendisine kahretmek. Kitap boyunca kıvırcık ,gür,kuzguni siyah saçlarına ellerimi dokundurmak istesemde bunun onun en büyük kozu olduğunu hatırlayıp her seferinde vazgeçtim.Abisi Antonio(yani benim zavallı Andres'imin babası) hekimliğinin zirvesindedir,Felsefe kürsüsünün başkanlığına adaydır ,karısı İsabelle arasında aşılmaz dağlar vardır ve oğluyla ilgilenecek ufacık bir zamanı bile yoktur.

Bütün bu kişilere ilave olarak Yaşlı adındaki bilgin müslüman kadın,bir haham,bir şeyh,şeyhin yüzünün yarısı yanmış kızı Zülfe,dallarını sokağa sarkıtmış bir armut ağacı ve aynalar şehri İstanbul eşlik etti kitap boyunca bana...Hikaye kahramanlarının birbirleriyle olan ilişkilerini, olayların nasıl geliştiğini anlatırsam zaten kitabı okumuş gibi olursunuz,o zaman kitabı okumak istemezsiniz.Bu da her ne kadar çok sevdiklerim arasında olmayacak olsada bu kitaptaki kelimelerin dansını kaçırmanız anlamına gelir ki ben bunu da istemem:)

Benim kanaatimce, Elif Şafak okumaya "Siyah Süt" ile başlayıp "Aşk" ile devam edenlerdenseniz ve başka kitabını okumadıysanız şimdilik bu kitaba pek alıcı gözle bakmayın,eminim sizi sıkacaktır.Yok ben o bölümü atladım ve "Mahrem"i de sevdim diyorsanız o zaman elinizin altında bulunsun ama sonunun biraz karışık hatta bulanık olduğunu aklınızdan çıkmasın.Eğer benim gibi Elif Şafak külliyatı her şekilde okunacak diyorsanız zaten sıra bir şekilde bu kitaba gelecektir ve siz kitabın sonuna takılmayıp içindeki sözlerin sihrine,cümlelerin birbiriyle dans edişine ve heccavın yıldız olmuş harflerine (kitaptaki en etkileyici blümlerden biriydi bence heccavın hikayesi) kapılıp gideceksiniz.

İşte Heccavın yıldızlarından benim payıma düşenler:

***Aynalar şehrina geldim çünkü benden evvel yazılmış bir hikayenin içindeyim.Aynalar şehrindeyim çünkü kim olduğumun peşindeyim. (syf.5)

***Geldiğimden beri yağmur yağıyor şehirde.Bense,ne zaman güneşin sarısını özlesem,niçin buraya geldiğimi hatırlatıyorum kendime."Aynalar şehrine geldim çünkü benim hikayemin önünü,benden evvel kaleme alınmış bir başka hikaye tıkıyor.Aynalar şehrindeyim çünkü bir kez şu bendi yıkabilsem sular çağlayacak,deli deli akacak;hissediyorum.Aynalar şehrindeyim çünkü ben bir korkağım;ve ne olduğunu bilen her korkak gibi,bu sırrı kendime saklıyorum." (syf.7)

***Gayet iyi biliyordu ki,hüzün denilen şey tıpkı siyah, dalgalı saçlarının arasına nasılsa yerleşivermiş beyaz bir saç teline benziyordu.Hüzün,koparıldıkça çoğalıyor,çoğaldıkça arsızlaşıyordu. (syf.26)

***Anlayamıyordu.Anlamaktan korkuyordu.Bir zamanlar tpeden tırnağa tutku,tepeden tırnağa aşk ve tepeden tırnağa ona ait olan bir kadının şimdi nasıl bu kadar uzak,bu kadar sağuk ve ulşaılmaz olabildiğini anlayamıyordu.Sevdiğinin aniden bir yabancıya dönüşmesini içine sindiremiyordu.(syf.46)

***İnsan bazen bir haritaya ihtiyaç duyar.Hiç gitmediği yada hep gittiği yerin haritasına değil;bir daha asla gidemeyeceği bir yerin haritasına.Geçmişi bir rüya olmaktan çıkartıp oranın hep var olduğuna ve geleceği ümitsizlikten kurtarıp oranın hep öyle kalacağına inandıracak bir haritaya.insan bazen sevgilisinin haritasını çıkarmaya şhtiyaç duyar.Terk edilmenn acısını unutturup,acısını çoğaltacak bir haritaya.(syf.47)

***Yaşlı'ya ihtiyacım var.Söylesene Antonio,birine ihtiyaç duymanın ne demek olduğunu biliyor musun?Antonio Pereira yıkılmış görünüyordu."Nasıl istersen." dedi kısık bir sesle."Yarın ,onu alması için birini göndereceğim."

"Lütfen bunu yapma." dedi İsabel." Sen sadece haber gönder.O istediği yoldan,istediği zaman gelir." (syf.73)

***Ölümü anlamak çok daha kolaydı.Ölmüş bir baba zaten yok demekti.Oysa hayatta olan bir babanın yokluğunu içine sindirebilmesi bir hayli zordu.(syf.75)

***Çemberde bir son ya da başlangıç tayin etmek ise mümün değildi.Kan,çemberin yarısında peyderpey kirleniyor,ötekiyarısında ise kademe kademe temizlenerek arınıyordu.Hal böyle olunca da,pislik ve temizlik,parça ve bütün,çirkinlik ve güzellik aynı çemberi tamamlıyordu.(syf.127)

***Bilmemek,kendi gölgenden korkmana sebep olur;bilmekse başkalarının gölgesinden.Biri içerden kuşatır seni,öteki dışardan.Korktuğun zaman bil kikorkuda cesaret de,aynı çemberin parçalarıdır.Bil ki çember senin içindedir.Demek ki,korkak olduğun kadar cesur olabilirsin.Ne kadar derine düşersen düş,bir o kadar yükseğe çıkabilirsin.Korkuya tosladığında,felakete uğradığında,çukura düştüğünde tek yapman gereken çemberde geri geri yürümektir;ta ki zıt parçaya ulaşana dek. (syf.128)

***Bir insana sırrınızı verdiğinizde,özgürlüğünüzü veririisniz. (syf.147)

***Kendini keşfedebilmenin bedeli değildir delirmek,delirebilmenin bedelidir kendini keşfetmek. (syf.155)

***Ne var ki kaçmak,varmaktan da gitmekten de faklıydı.Gitmek başı sonu olmayan,menzili meçhul bir seyrüsefer,varmaksa güzegahı önceden çizilmiş,hedefi malum bir tırmanıştı.Gitmekte aslolan dere tepe taban tepip durmaksızın hareket ederek rüzgarı hissetmek;varmakta aslolansa,o tepeye ulaştıktan sonra durup rüzgarı elde etmekti.Kaçmaya gelince o bambaşkaydı.Kaçmak sürekli hareket halinde olmasıyla gitmeyi ve gizliden gizliye barındırdığı bir başka,öte mekan arzusuyla da varmayı çağrıştırıyordu.Valhasıl kaçmak,hem gitmeye hem de varmaya, ne gitmeye ne de varmaya benziyordu.(syf.157)

***Ne kadar uzaklık yeterince uzaktı ki? (syf.163)

***An kopukluktu,zaman süreklilik.Zaman nizamdı,an düzensizlik.Akıl zamanın ellerinde yeşeriridi;sezgiyse anın.şeytan anın efendisiydi,Tanrıysa zamanın. (syf.206)

***Her zaman olduğu gibi,her ikisi de,konuşulmaması gerekeni konuşmak yerine konuşulması gerekeni konuşmamayı yeğlediler. (syf.213)

***Tanımadığım daha kaç kişi var içimde yaşayan? (syf.224)

***"Ne kadar yaşaram acaba yaşamış olurum acaba?" diye sormuş kendine .Cevabını bulamamış. (syf.229)

***Fakat sevgili ustam,bence mutsuzlardan değil, hala mutlu kalanlardan şüphe duymak gerekir. (syf.261)

***Kapatılmışsınız ama yalnız değilsiniz.Açık sokaklarda yürüyüp de tutsak olan niceleri var. (syf.263)

Metis Yayınları / 278 sayfa
1. basım : 1999 İletişim

3. Basım : Ocak 2001 Metis

9. basım : Ocak 2008

YENİ GELDİ BUNLAR HANIMMMMMMMMMMM:)

2009-09-01T12:20:00.001+03:00

Sanırım bu bloğu okuyanların hepsini içinin kitaplarla dolu olduğunu bildikleri bir koli heyecanlandırıyordur. İşte benim en son heyecanım...

Daha öncede kitaplarını okumuştum,tv de yaptığı programları seyretmiştim en narin tarafım sevmişti onu.Bir haftasonu ekinde yaptığı röportajdaki bazı cümlelerinden çok etkilendim ve içim çekti birden ....

Erkeği anlatan bir erkek yazar (çok mu ayrımcı oldum ne:) ancak bu kadar sevilir herhalde.Geç bile kaldım okumak için.

Hala anlatamadığım Uçurtma Avcısı'nın hemen ardından okumak istemiştim ama sipariş listeme velhasıl evime anca gelebildi.

Seviyorum bu kadını ve yazdıklarını.

Çok merak ettim.Filmini seyretmektense kitabını okumayı denerim.

Bütün kitaplarını okumak istediğim yazarlardan biri Murat Gülsoy,bu kitapla devam etmek istedim.

İlk defa okuyacağım bir yazar,nedense içimde seveceğime dair bir his var.

Uzun süredir basımı yapılmıyordu bu kitabın ve senelerden beri aklımda olanı sonunda alabildim.Yuppiiiiii...

Birazda eğitim di mi? Kuzuma azcık bir faydam bile olsa ne mutlu bana...

SABİT FİKİR

2009-08-27T09:17:00.001+03:00

Sabit Fikir açılmış haberiniz var mı?

YABANCI KUCAK (Ian McEwan)

2009-08-26T16:55:00.002+03:00

Bu kitap hakkında söylenebilecek herşey aşağıda söylenmişken bana sadece onaylamak düşer.

3 Tl'ye bu kadar hoş bir kitaba sahip olmak hala mümkün görünüyor.Listenizde bu gerilime muhakkak yer verin derim.Filmini izleyebilecek yer bilen varsa, hayrına bir haber verirse çok sevinirim:)

Yabancı bir yerde, tanımadığınız insanların arasında, daha önce hiç görmediğiniz sokaklarda özgürce yürüyebilmek, keşfedebilmek... Kime sorsanız yapmak istedikleri arasında sayılanlardandır gitmek; yabancılığı tatmak, başka bir yerde sorumsuz bir huzurun huzursuzluğuna gıpta etmek... 'The Comfort of Strangers'ı 1981 yılında yazmış Ian McEwan. 'Yabancı Kucak' adıyla bu ay Ayrıntı Yayınları tarafından 'Kara Ayrıntı' serisi içinde yayımlandı. Önce gözüm kitabın orijinal adına ve Türkçe çevirisine takıldı. Yabancının kucağı, konforu... Yeryüzünde insanoğlunun en rahat edebileceği yer kucaktır herhalde diye düşündüm sonra. Kucak; birinin kucağı, bir başka ülkede tüm o özgürlük zırvalarının arasında aslında tursitlikten kurtulma isteği; elinde harita sokak sokak dolaşanların erişemeyecekleri bir yer bulma, onların bilemeyecekleri yerelliğe dahil olma, belki bir iki dost, onların tanıdık sokakları, evleri ve sofraları... Venedik'te tatil yapan Mary ve Colin, turist kelimesinin sözlük anlamına uygun biçimde ellerinde haritalarla şehri tüketmeye çalışırken belki de tam bu noktaya takılıyorlar. Onları bu yabancı şehirde tanıştıkları garip adam Robert'e ve daha da garip görünen karısı Caroline'a gizliden gizliye iten şey bu oluyor... Tanışmalarından hatta bu çiftten düpedüz huylanmalarından sonra bile bilinçsizce indiklerini düşündükleri durağın Robert'lerin sokağı olması da bu sebepleydi belki...

Yabancı yerde özgür olmak

Bütün gün dolanıp yemek yedikten sonra sevişmek ve marihuana içmek için kullandıkları, oda görevlisi tarafından tüm dağınıklıklarının temiz çarşaf kokularıyla değiştirilmesinden tarifi olmaz bir haz aldıkları otel odalarında tanıyoruz onları önce. Uyumlu, kendi içlerinde yaşanan küçük sorunları atlatabilen aynı şeylerden konuşabilen, bir de ikisi de son derece ince kemikli olan -bu konuda da oldukça uyumlu görünen- ve Venedik'te tatil yapan bir çift... Tatil boyunca yaşadıkları rutin günler küçük bir kırılmayla değişene dek her şey normal. Ancak çağımızın en başarılı İngiliz yazarlarından biri olduğu kabul gören -hatta çoğunluğa göre en iyisi- Ian McEwan, diğer romanlarında olduğu gibi 'Yabancı Kucak'ta da gotik romanın tüm gizemini ve tedirginliğini okuyucuya hissettiriyor. Okumaya ilk başladığınız andan itibaren başta da bahsettiğimiz yabancı bir yerde özgür olma huzurunun tüm huzursuzluğunu hissediyorsunuz. Bunun güzel bir tatilin romanı olmadığı, bu yabancı yerin ortasında onları bekleyen bir yazgı olduğu apaçık ortada. Ama ne Mary ve Colin ne de bir okuyucu olarak siz bunun adını koyamıyorsunuz bir türlü. Bir korku hep var ama ne?... Kitapta mekân olarak seçilen yerin Venedik olması da durumu tetikleyen özelliklerden biri tabii, belki de en önemlisi. Haritasız sokağa çıkan insanların kolayca kaybolabildiği, artık öğrendiğini sandığı anda bile karşısına bilinmedik bir sokağın birden çıkabildiği, alabildiğine güzel ama bir o kadar gizemli şehir: Venedik. Mary ve Colin için bahsettiğimiz kırılma noktası bir akşam yemek yemek için geç kalmalarıyla başlıyor ve ikili bütün lokantaların kapanmış olmasından muzdarip bir halde dolanmaya başlıyorlar. Haritaları evde ve çoktan kaybolmuş durumdalar. Robert tam da bu sırada karşılarına çıkıyor, onları kendi barına götürüyor ve son derece rahatsız edici bir arkadaşlık başlıyor. Mary ve Colin'e bu barda geçen sohbetleri sırasında çocukluğunu anlatan ve tamamen problemli bir insan olduğu her halinden belli olan -daha sonra bazı şeyleri göstere göstere, insanların gözünün içine sokarak yapanlar diye özetleyebileceğim bir suçlu türüne dahil olduğunu anlayacağımız- Robert, ısrarcı dediği dedik tam bir 'oranın her şeyi bilen herkesi tanıyan yerlisi' olarak karşımıza çıkıyor. İşte tam bu sırada kahramanlarımız bu barda, bu adamın hikâyesini dinlerken içten içe turistlikten sıyrıldıklarını hissediyorlar, turistlerin muhtemelen önünden geçmedikleri bu yerde yerliliğe terfi ediyorlar, onları bekleyen kötü sonu hazırlayan da bu oluyor belki... Çoğu romanı sinemaya aktarılan McEwan, 'Yabancı Kucak'ta yakaladığı kurgu, anlatım tarzı ve tasvirlerle sanki bunun ispatını yapıyor. Mary ile Colin'in cinsellik, şiddet ve sapkınlık üçgeninde yaşadıkları son on-on beş sayfalık bölümü kapsıyor ama McEwan'ın roman boyunca yarattığı müthiş atmosfer, sürükleyici ve hayalgücünü birebir tetikleyici anlatım bunun bir sinema filmi için çok uygun olduğunu ister istemez düşündürtüyor. Zaten Paul Schrader da bu kitabı1990 yılında beyazperdeye aktarmış.

Kapının ardında kötülük var

Robert ve Caroline ile tanışmalarından ve bir geceyi onların evlerinde geçirmelerinden sonra Mary ve Colin tam beş gün odalarından çıkmıyorlar ve birbirlerinden bir dakikalığına bile ayrılmıyorlar. Birbirini derinlemesine anlayan, birbirini alabildiğine seven çiftin mutluluğun ve hazzın doruklarında geçirdikleri bu beş gün onları ve yaşamlarını kitabın cenneti haline getiriyor. Kahramanlarımızın mutlu anlarını tatile geldikleri bu şehirde dışarı çıkmadan otel odalarında yaşadıkları anlarda bulmaları, dışarıda bekleyenin kötülük olduğunu ve bunu Robert ve Caroline'ın birebir simgelediğini gözümüze gözümüze sokuyor. Kötülük dışarıda bekliyor, yabancı bir yerde Mary ve Colin sadece birbirlerine tutunarak geçirdikleri beş günde belki de en mutlu günlerini geçiriyor. Ama ne oluyorsa oluyor ve onlar odalarından, mutlu dünyalarından dışarıya çıkıyorlar. Dediğimiz gibi bir korku var ama ne? Mary ve Colin bir kötülüğün ortasında ama ne?... Bunu sanki onlar da biliyor ama birbirleriyle bile paylaşmıyor ve nedensizce kendilerini -aslında dostluklarından son derece rahatsız oldukları su götürmeyen- bu korkutucu çiftin sokağında buluyorlar. Üstelik Mary Robertler'in evinde gördüğü bir fotoğrafın Colin'in fotoğrafı olduğunu da anlıyor, kafasında bazı parçaları da birleşiyor ancak yol, sokak, vapur her neyse bu eve çıkıyor... Robert Colin'le beraber bara gidiyor, Mary ve Caroline çiftin evinde kalıp karşılıklı çay içiyor. Romanın cehenneminde Mary ve Colin birbirlerinden ilk kez ayrılıyor ve Robertle Caroline'ın sapkınlık ve şiddetle örülü yaşamları onlara bulaşıyor. Tüm kırmızılığıyla hem de... Cinsel sapkınlığın, şiddetin, orta yaşlı bir çiftin dünyaya öfkesinin kurbanı Mary ve Colin oluyor. Roman boyunca hissettiğiniz korku tüm varlığıyla ortaya çıkıyor ancak bu anda romanın başından itibaren yaşadığınız tedirginlik de son buluyor. Belki de bu anda korkuya karşı siz de Mary'le birlikte daha duyarsız kalıyorsunuz.

'Yabancı Kucak', konusuyla olduğu kadar onun anlatılış şekliyle de okuyanı hemen yakalayabilen ve gotik türü romantizmle, aşkı sapkınlıkla, şiddeti merhametle, acımayı öfkeyle bastıran- ya da birleştiren-, her satırında yazarının ustalığını hissettiren bir roman. Pınar Kür'ün yetkin çevirisinin hakkını da burada vermek gerekiyor. Gotik roman severler belki çoktan okudular bile, henüz okumamış olanlarsa yabanıllığın ve yolculuğun tüm özgürlüğünün aslında tanıdık bir kucak arayışı olduğunu ya da bu özgürlüğün güzelliğinin yabancı olmanın huzursuzluğundan başka bir şey olmadığını görmek istiyorlarsa kaçırmasınlar...

Filmden bir sahne(kitapta anlatılanın tıpkısı)

***Nedense her lafının başında"inanılmaz" sözcüğü geliyorsu aklına,belki Mary'nin ona inanmadığı korkusundan,belki de kendi kendine inanamadığından.(syf.16)

***Bir şeyler açıklamak gereksinmesini duyuyordu,Colin ile konuşacaktı. Caroline'in öyküsünü aklında kalan tüm ayrıntılarıyla anlatacak,sonra ona herşeyi açıklayacak, bu konuda kendi kurduğu ama henüz kesinleştirmediği kuramıda açıklayacaktı. Bu kurama göre,imgelem,yani cinsel imgelem, yani erkeklerin acı verme, kadınların ise acı çekme konusunda çağlar öncesinden kalan hayalleri öylesine güçlü ve tek örgütleyici ilkeyi biçimlendirmekte ve dile getirmektedir ki bu, tüm ilişkileri ,tüm gerçeği çarpıtmaktadır. Ama herhangi birşey açıklamadı. syf.124

Ayrıntı Yayınları(Kara ayrıntı serisi)
Çeviren: Pınar Kür
124 sayfa

AT ÇALMAYA GİDİYORUZ (Pet Petterson)

2009-08-18T11:55:00.000+03:00

Trond T yaşamının son yıllarında Norveç ormanlarına yerleşmiş ve köpeği Lyra ile yaşamaya başlamıştır.Yeterli parası olmasına rağmen yaşamına dair herşeyi kendi yapmaya çalışır ve en basit yaşamsal ihtiyaçlar için bile önemli emekler sarfetmeye başlar.Bir gece evinin civarında karşılaştığı eski bir tanıdık sayesinde ormandaki sakin yaşamı, 15 yaşına ait anılarla sekteye uğramaya başlar.Babasının 2. Dünya Savaşı sırasında İsveç'e direniş haraketine katılıp evrak geçişini sağlayabilmek için yerleştiği küçük bir orman köyüne Trond' ta gitmiştir.Tek arkadaşı Jon ile beraber geçirilen güzel günleri,Jon'un ortada bıraktığı tüfek mahvetmiştir.Tüfeği bulan küçük kardeşi Lars ikizi Odd'u yanlışlıkla vurmuştur.

Jon'un annesi ile Trond'un babası arasındaki yakınlık,Jon'un gidişi,babasının kente dönmek istemeyişi ve benzer görüntüler 15 yaşının anlamsızlığından çıkıp birer birer özel anlamlar yüklenmeye başlamıştır.Şimdi o özel anlamları doğru raflara yerleştirme zamanıdır.

Yaşlı bir adamın dilinden anlatılan, geriye dönük zaman dilimlerinden bol bol bahsedilen bir kitap "At Çalmaya Gidiyoruz".Konusu oldukça basite kaçsada anlatım dili ve anlatış biçimi çok hoşuma gitti.Bol bol kendi yaşlılığımı düşündürdü bana.Geriye dönüp baktığımda geçmiş yaşlarımda anlamlandıramayacağım şeyler hakkında ben neler yazardım acaba diye geçti aklımdan.Özellikle düşündürdükleri açısından baktığımda benim için etkileyici bir kitaptı ama herkese tavsiye eebileceğim kitaplardan biri değil kesinlikle.Bu arada kitabın hem Norveç Kitapçılar Ödülü'nü hem de Norveç Edebiyat Eleştirmenleri Ödülü'nü kazandığını ve 2007'de New York Times gazetesinin yayımladığı "yılın en iyi beş edebiyat yapıtı" listesinde yer aldığını göz ardı etmemek gerekir.

***"Isırganları niye biçmiyorsun?" dedi.Orağın kısa sapınave ilerideki ısırganlara baktım. "Acıtıyorlar" dedim. Bunun üzerine yarım bir tebessümle bana bakıp hafifçe başını salladı.

"Ne zaman acıtacağına sen kendin karar verirsin " deyip bir anda ciddileşti, kulübenin duvarının dibine yürüdü, çıplak elleriyle yakıcı bitkileri kavradı, büyük bir sükunetle onları birer birer koparıp yığmaya başladı ve hepsini bitirene kadar durmadı. (syf.31)

***Belki Dickens' ta bunlar sorun olmayabilir ama Dickens okurken artık yitirilmiş bir dünyayla ilgili uzun bir şarkı okuyor gibisinizdir,bu dünyada her şey sonunda bir dengeye ulaşır, tanrıların gülümseyebilmesi için başlangıçta bozulan dengenin yeniden kurulması şarttır. Ekseninden sapmış bir dünya karşısında bir avunma,bir protesto belki ama artık böyle değil. Benim dünyam böyle değil ve yazgının yaşamlarımızı yönettiğini söyleyen insanlara hiç tahammül edemem. Sızlanırlar,ellerini ovuşturular,şefkat beklerler. Bence yaşamlarımızı biz kendimiz yaratıyoruz, en azından ben kendi yaşamımı yarattım, ne kadar değerli bir yaşamdır bilemem, bütün sorumluluğu da yalnızca kendi üzerime alıyorum . (syf.62)

***İnsanlar onlara bir şeyler anlatmanızdan hoşlanıyorlar,mütevazı ve güven veren bir ses tonuyla yeterince şey anlatırsanız sizi tanıdıklarını sanıyorlar, ama aslında tanımıyorlar, sizin hakkınızda birşeyler öğreniyorlar sadece, çünkü öğrendikleri şeyler, olgular, duyglar değil; herhangi bir şey hakkkında ne düşündüğünüzü, başınıza gelenlerin ve verdiğiniz kararların sizi nasıl siz yaptığını bilmiyorlar. Onların yaptıkları şey kendi duyguları, düşünceleri ve tahminleriyle boşlukları doldurmak, sizinkiyle çok az ilgisi olan yepyeni bir yaşam yaratmak, böylece artık güvendesiniz. Siz istemedikçe kimse size dokunamaz. Yalnızca kibar olmak, gülümsemek, paranoyakça düşünceleri kafalarından uzak tutmak gerek, çünkü ne tür bir oyun oynarsanız oynayın sizin hakkınızda konuşacaklar,bundan kaçamazsınız ve zaten siz de aynısını yapardınız. (syf.66)

***Radyoyu açıyorum.İkinci kanalda haberler var. Grozni'ye Rus memileri yağıyor. Yine başlamışlar. Ama asla kazanamayacaklar, uzun vadede kaybedecekleri ortada zaten. Daha Tolstoy Hacı Murat'ta anlamıştı bunu ve kitap yüz yıl önce yazılmıştı. Aslında büyük devletlerin şu dersi bir türlü almamış olmaları, sonunda dağılacak olanın kendileri olduğunu anlayamamaları inanılır şey değil. Ama bütün Çeçenistan'ı yakıp yıkabilirler elbette.Bunu yapmaları ihtimali bugün yüz yıl öncesinde olduğundan daha yüksek. (syf.106)

***Ağlamaya başladım,çünkü bir gün bu anın geleceğini biliyordum ve dünyada en çok korktuğum şeyin Magritte'nin tablosunda aynaya bakarken sadece kendi kafasının arkasını gören adam olmak olduğunu anlamıştım. (syf.114)

***Sırtınıza batan bir kayanın üzerine yatıp fiyordun koyu karanlığında gözleriniz sızlayana kadar, uzay bütün genişliğiyle göğsünüze çöküp nefesinizi kesinceye yada tersine sizi yukarılara çekip bir daha asla geri dönmeyecek küçücük bir insan eti parçasına dönüştürünceye kadar izleyebilirdiniz bu sonsuz nehri.Yalnızca bunu düşünmek bile kaybolmaya yetebilirdi. (syf.117)

*** Avludan köprüye giden yolun yarısında Jon'un annesi birden dönüp arkasına baktı.Ayak izleri karda açıkça görülüyordu, ilkin yabancı adamın çiftlik yolundan yukarı çıkan ayak izlerini, sonra kendisinin evden çıkan ayak izlerini, sonunda avluda ikisinin bıraktıkları ve şimdi durdukları noktaya kadar gelen izleri gördü.(syf.127)

(Kitabın kapağına ilham veren satırlar bunlar olmalı)

***İçimde bir şeyler değişiyor,ben değişiyorum, çok iyi tanıdığım, gözüm kapalı güvendiğim, sevenlerinin sarı pantololnlu çocuk diye çağırdığı, ne zaman elini cebine daldırsa bir avuç parlak bozuk para çıkaran birinden çok daha az tanıdığım, elini cebine daldırdığında ne çıkaracağını bilmediğim birine dönüşüyordum.(syf.140)

***Kimileri geçmişin bilinmeyen bir ülke olduğunu,orada her şeyin farklı yapıldığını söylediğinde belki bende aynı şekilde hissediyordum, çünkü böyle yapmak zorundaydım ama artık böyle yapmıyorum. Yalnızca dikkatimi toplayabilirsem hafızamın deposuna girip doğru rafta doğru filmi bulabilirim, onun içinde kendimi yitirip babamla birlikte ormana yaptığımız o at gezisini hala vücudumda hissedebilirim. (syf.193)

***Sanki bir perde inip bir zamanlar tanıdığım her şeyi örtmüştü.Yaşama yeniden başlamak gibiydi.Renkler farklıydı,kokular farklıydı,şeylerin içimde yarattığı duygular farklıydı. Yalnızca soğuk ve sıcak aydınlık ve karanlık, mor ve gri farklı değildi, korkmam ve mutlu olmam bile değişmişti. (syf.199)

***Canımızın ne zaman acıyacağına gerçekten kendimiz karar veririrz. (syf.214)

Metis Kitap/ 214 sayfa

İlk Basım Şubat 2008

Çeviri:Deniz Canefe

Kapak İllüstrasyonu: Emine Bora

30 MUMLU PASTA (Banu Özdemir)

2009-08-13T21:15:00.001+03:00

"Kentli,kariyerli,ve bekar kadınların otuzlu yaş halleri "ni özetleyen çerezlik bir kitap 30 Mumlu Pasta.Kitabı yazan hatun , kendi durumuna uyan kişilere ilişkin genellemeler yapmış bu kitapta:Genelde şunu yeriz, şunu okur, şunu seyrederiz, günlerimizi böyle geçiririz, konuşmalarımızın ana maddeleri şunlar şunlardır vb... Erkeklere ve ilişkilere ait düşüncelerini, evliliğe ve çocuk sahibi olmaya dair hayallerini paylaşmış bizimle bol bol.. Koskoca holdingleri yöneten,hesapları elinde tutan kadınları tam bir "düş kırıklığı grubu" olarak tanıtmış bizlere... 30 yaş sendromuna girmenin üzerlerinde yarattığı baskıyı anlatıp,ideal erkeğe (!) ilişkin profili listelemiş tanıma uyan bir çok kadının anlattıklarından yola çıkarak...

7 aylık kitap yazım sürecinin sonunu, içtiği onca kahve ve yediği çikolataya rağmen 58 kilo kalarak ve 28 beden kotunun içine hala girebilerek (?????) bize bildiren Banu Özdemir'in
Türkiye'nin Brigitte Jones'larına, Ally Mc Beal'lerine adadığı kitabı bence tam bir sahil kitabı... Denizin kenarında 2 saatte bitirebilirsiniz,okursunuz ve kapağını kapattıktan sonra geri götürme zahmetine bile katlanmayıp yan şezlongta uzanan kişiye hediye edebilirsiniz :)

Alfa Yayınları /Kişisel Gelişim Serisi (Ne Alakaysa:)

195 Sayfa

1.-5. Basım:2004 / 6.Basım Eylül 2007

KARADENİZ'İN YENİ SESLERİ:MARSİS VE KARMATE

2009-07-23T09:30:00.001+03:00

Başka bir konuyu araştırmak için nette gezinirken gördüğüm bir blogtan aktarıyorum aşağıdaki tanıtımı...Ben iki grubunda müziklerini büyük zevkle dinlemeye başladım bile.Aldığım zevki sizinle paylaşabilmek adına izin isteyerek benim okuduğum satırları sizinle paylaşmak istedim. Bu arada yazıyı burada paylaşmam için izin veren Yasin Tekin'e çok teşekkür ederim.Şimdiden kulağınızın pasını silinmesi dileğiyle...

Geçtiğimiz günlerde rahmetle andığımız Kazım Koyuncu’nun ardından imaj değiştiren Karadeniz müziği piyasaya yeni sesler kazandırmaya devam ediyor. Yıllarca Karadeniz müziği diye saçma şarkılar neyse ki artık eskisi kadar yok ortalıkta. Bunda tabii Fuat Saka, Şevval Sam, Kazım Koyuncu gibi isimlerin etkisi büyük. Şimdi onların açtığı yolda ilerleyen iki yeni sesi sizlere tanıtmak istiyorum.

Karmate

Karmate, Lazca’da “su değirmeni” anlamına geliyor. Grubun kendilerine bu ismi seçmesinde oldukça manidar. Günümüzde artık müziğin bilgisayarlarla dakikalar içinde üretilmesine karşı çıkan Karmate, müziğin emek isteyen bir sanat olduğunu vurgulamak için kendilerine bu ismi seçmişler. Son albümleri Nani geçtiğimiz günlerde piyasaya çıktı. Albümde Fuat Saka, Efkan Şeşen, İsmail Hakkı Demircioğlu, Şevval Sam gibi çok değerli müzisyenlerin katkıları var. Karmate şarkılarını Karadeniz’e rengini veren hemen hemen tüm dillerden seçmiş. Lazca, Gürcüce, Rumca, Ermenice gibi birçok dilde parçalar seslendiriyorlar. Grup elemanlarına bakacak olursak; vokalde Resul Dindar, gerivokalde ve kemençede Oktay Üst, tulumda İsmail Avcı İsmanaşi, akordionda Gökhan Özkan, buzuki lavta ve bağlamada Muhterem Sur, gitarda Eshat Alpkaya, basgitarda Yıldırım Yalçınkaya ve perküsyonda Ömür Arslan var. Grubun bir diğer hassasiyeti ise şarkıların doğal tınılarını bozmamak. Bu özelliklerinden dolayı ayrıca tebrik ve takdiri hak ediyorlar. Umarım çok daha güzel yerlerde görürüz kendilerini.

Marsis

Karadeniz müziğine gönül verenlerin bikaç senedir keyifle dinlediği gruplardan olan Marsis, adını Kaçkar Dağları’nın bir zirvesinden almış. Karmate’ye göre biraz daha rock ağırlıklı müzik yapan Marsis özellikle festival performansları ile dulakların pasını siliyor. İlk albümleri Marsis Dağı, Kalan Müzik etiketiyle çıkmış. Solistleri Korhan Özyıldız’ın ses tonu Kazım Koyuncu’ya şaşırtıcı derecede benziyor. Grubun diğer elemanlarına anacak olursak; kemençede Ceyhun demir, tulumda Mustafa Gökay Ferah, basta Evren Arkman, perküsyonda Velican Sağun ve davulda Özgür Erkılıç var. Ayrıca elektorgitar ve akustik gitarda benim Çamur grubundan tanıdığım ve sevdiğim Çağatay Kadı yer alıyor. Grubun nükleer karşıtı duruşu da ayrıyeten değinilmesi gereken bir konu.

Anadolu’nun en güzel renklerinden Karadeniz’den kopup gelen gelen bu güzel sesleri sizlere kısaca tanıtmaya çalıştım. Umarım böyle güzel işler yapan grup ya da kişi sayısı daha fazla olur biz de onları buradan daha sık tanıtırız. Bir başka yazımızda görüşmek üzere, müzikle kalın efenimm..

KIZIMA...

2009-07-22T22:00:00.004+03:00

Bu akşam yalnızız.Az önce uyuman gerektiğini söyledim,sende şarkı dinleyerek uyumak istediğini söyledin.Dinledin ve "Çok güzel şarkıymış." dedin.Müziğin son ritimlerinde de güzel bir uykuya daldın.Şimdi o şarkıyı kısık sesle tekrar açtım ve uykunda dinletiriyorum sana.Güzel rüyalar senin olsun bebeğim...

UMUT (Ayşe Kulin)

2009-07-22T13:56:00.003+03:00

"Hayat Akan Bir Sudur " altbaşlığıyla yayınlanan Umut için söyleyeceğim ilk şey adı gibi akan bir su gibi hızlı okuduğumdur ama sadece bu kadar.Kitabı nisandan önce okumuştum, son zamanlarda yazma kabızlığına tutulduğumdan anca sıra geldi.Sıra geldide çok büyük bir sorun var ;ben kitap hakkında doğru düzgün hiç bir şey hatırlamıyorum.Güzeldi,hoştu,"VEDA"nın devamıydı,ilk romandaki karakterler büyümüş,çoğunun çoçuğu falan olmuştu.İlk romanda sürgüne gönderilen evin reisinin geri dönüşü ve yeni kurulan cumhuriyete uyum süreci oldukça zorlayıcı bir hal almıştı.Ermeni Aram ile konağın asi kızı Sabahat arasında gelişen aşk yarım kalmıştı.Romana yeni eklenen karakterlerden Muhittin'in ailesinin Bosna'dan göçü,İstanbul'daki hayata alışmaya çalışmaları hoş bir şekilde anlatılmıştı.Kitabın beni en çok etkileyen yerleri Muhittin'in Adana'da geçirdiği zamanlar ve o andan itibaren ülkesiyle ilgili görüşleri oldu. Belkide Muhittin'in bu kadar baskın anlatılmasının sebebi Ayşe Kulin'in babası olmasıdır.Kitap bebek Ayşe Kulin'in doğmasıylada son bulmuştu.

Neredeyse 400 sayfalık kitaptan aklımda kalanlar bundan ibaret...Belkide zaten bu kadarı kalmalıydı ve ben kitabın bana geçirttiği hoş zamanla avunmalıydım ama olmadı.Sanki eksik birşeyler var kitapta.Romanın geçtiği ilk cumhuriyet yıllarının sadece arka fon olarak kalmasının bir etkisi olabilir böyle hissetmemde. VEDA bu konuda çok daha doyurucu bir romandı.

Kitabı benim için farklı kılan tek şey eşim tarafından armağan edilmiş olmasıdır.3. devam romanını sabırsızlıkla değil ama yazarın konunun sonunu nasıl bağlayacağını merak ettiğim için bekliyorum.Okuyan ve okumayan herkese selam olsun.

***Kitabın kapağındaki resimde bulunanlar Ayşe Kulin'in anne ve babasına aitmiş.

Everest Yayınları / 381 sayfa

1. Basım Aralık 2008 (100000 adet)

SENİN ÖYKÜN HANGİSİ? ( İlknur Özdemir)

2009-07-15T09:40:00.001+03:00

Paul Auster'ın kitaplarının çevirmeni olarak tanıdım ben İlknur Özdemir'i...Sonra bir gün kardeşimde kitabını gördüm ve okumak için ödünç aldım.

İçinde kısa 10 öykü bulunduran kitabın ilk farkedilir yanı sade dili.Nasıl konuşuyorsak,

nasıl düşünüyorsak öyle yazmış İlknur Hanım.Öykülerin en büyük ortak yanı taşıdıkları hüzün. Hepsinde yorgun insanlar var;kendileriyle hesaplaşmaya çalışan,yarım kalmış aşklarının peşinden koşturan,yalnızlıklarını yok etmeye çalışan bir sürü insan...

Öykülerin yapısı oldukça klasik duruyor.Girişte kahramanların şimdiki durumu anlatılıyor,gelişmede bu duruma sebep veren haller açıklanıyor,sonuçta ise hüznün ağır bastığı bir sonla girişteki durum bir sonuca bağlanıyor.

Yaprakların düşmeye başladığı bir sonbahar gününde pencere kenarına kurulup elde ıhlamurla birlikte okumak için oldukça ideal öykülerden oluşuyor bu kitap...Ne daha fazlası ne daha azı...Tatlı ama geçici bir muhabbeti anımsatıyor öyküler...Ben o düzgün çevirileri yapan kişiden nedense daha ilginç öyküler beklerdim ama kısmette bu varmış...Sanırım yazarda çok farklı düşünmese gerek ki bundan başka kitap çıkarmamış...Bir röportajında "Yazarlık çok başka bir şey, zaten ben yazar değilim; ben yazı yazıyorum, öykü yazıyorum. Bir kitapla yazar olunacağına inanmıyorum." demiş.Banada tam üstüne bastınız İlknur Hanım demek düşüyor.

Can yayınları /173 Sayfa

1. basım Mart 2004

İŞTE HALİMİZ....

2009-06-24T09:42:00.002+03:00

Deniz kenarında,çadırımızdayız stop

Kitaplarım yanımda,hem de en çok istediklerim stop

Tüm gün kızımı seyrediyorum,onunla ilgileniyorum stop

Sağlık sıhhat yerinde,afiyetteyiz stop

Daha ne isteyeyim stop

BEYOĞLU RAPSODİSİ (Ahmet Ümit)

2009-06-17T16:00:00.004+03:00

"Yazgıya inanmam,ama olaylar bu düşüncemin yanlışlığını kanıtlamak istercesine ardı ardına sıralanmaya başladığında,bunları kurgulayan birir mi var,diye endişelenmekten de kendimi alamam." diye başlayan bir kitap elinizdeyse ve yazarı da Ahmet Ümit se heyecanlı birşeylere hazırlamaz mısınız kendinizi?Bende öyle yaptım ama uzun bir süre heyecanlanacağım anı beklemekle kalakaldım.Garip bir durum değil mi?Kütüphaneden aldığım kitabı okumam belkide bu yüzden uzun sürdü.

Kitabın ana karakterleri Selim,Nihat ve Kenan'ın arkadaşlıkları yatılı olarak okudukları Galatasaray Lisesinden beri devam ediyor.birbirinin zıttı ama tamamlayıcı kişiliklere sahip bu arkadaşlar herbiri farklı bir hayat sergilesede sık sık görüşmeyi ve çoğu şeyi birlikte yapmayı ihmal etmiyorlar.grubun en pısırığı olan NİHAT okul zamanındaki takipçi kişiliğini yaşamı boyunca devam ettirmiştir.Farklı işler denemiş sonunda bir sahaf açmış,şair karısı Melek'in gölgesinde kızı Dize ile bata çıka bir yaşam sürmektedir.KENAN hiç evlenmemiş,yakışıklı bir zamparadır.Grubun liderliğini üstlenmiştir,hayal gücü ve hayatı yaşama konusundaki fikirleri herkesin hayranlığını toplamaktadır.Hukuk okumasına rağmen babasının mesleği olan sigortacılığı devam ettirmiş ve kendine uğraş olarak fotoğrafçılığı seçmiştir.SELİM grubun en mantıklısı,en sağlam öngörüde bulunanıdır.Karısı Gülriz ve Down sedromlu oğlu Burç'la örnek bir aile hayatı sergilemektedir.Mimarlık okumasına,Beyoğlu tarihine ve yapılarına delicesine tutkun olmasına rağmen babasının geliştirdiği tekstil işine devam etmiş ve ailesinin ferdi kadar sevdiği Azya markasını yaratmıştır.

Bu 3 silahşörün hayatı Kenan'ın ilginç bir fotoğraf konusu bulmasıyla değişir.Kenan,Nihat'ın verdiği akılla cinayet mahallerinin fotoğraflarını çekecek ve kendini fotoğraf camiasına sanatçı olarak kabul ettirmeye çalışacaktır.Bu belalı işin içine sanat yönetmeni KATYA'nın da dahil olmasıyla işler biraz daha karışır.Ama asıl karışıklık Kenan'ın fotoğraf çekmeyi bırakıp birbiriyle ilintili olduğunu düşündüğü iki cinayeti çözmeye çalışmasıyla başlar.

Kitabın en kötü yanı buraya kadar anlattıklarımın kitabın yarısında anlatılıyor olması.Yani ilk 200 sayfa boyunca giriş bölümü okuyoruz.Karakterleri tanıyıp,mazilerine ilişkin bilgiler alıyoruz. Başkası tarafından yazılmış olsa normal kabul edilebilecek bu durum,heyecanına baştan hazırlanılan bir romanda beni biraz sıktı doğrusu.Kitabı devam ettirmemin en büyük nedeni Selim'in Beyoğlu mimarisi hakkında verdiği bilgilerin çekiciliği ve kitabın başlarında verilen bir bilgiye dayanarak tahmin ettiğim katilin doğru çıkıp çıkmayacağı merakıdır.Merak edenler için söyleyeyim tahminim doğru çıktı ama benimki olaylardan bağımsız bir tahmindi.Sadece küçük bir film hilesini kitaba uygulayıp tahmin ettim çünkü katili...Hani derler ya" Bir filmin başında eğer duvarda bir silah gösteriliyorsa,o silah eninde sonunda patlar." diye...İşte benim tahminim de bu teze dayanıyordu ama sonuçta işe yaradı:)

Kitaba dönecek olursak,beklenti düzeyi ayarlanıp okunursa kesinlikle keyifli bir kitap...Biraz kalın ama çok kafa karıştırıcı olmadığı için yaz günleri içinde ideal...Aile, dostluk,ölümsüzlük ve sanat hakkındaki beylik sözlerde kurguya yedirildiğinden insanı bunaltmadan düşündürüyor. Özellikle Beyoğlu'nda bir gezintiye çıkmak isteyenlere tavsiye olunur...

***Ne derlerse desinler,aşk,yaşamdaki en önemli duygu değildir.Aşk kaypak,sahte,kalıcılığı olmayan,tutarsız bir güdüdür. (syf.198)

***Alışkanlıklar,hırslar,bencillikler...Bu maddi bağlar,kör tutkular bizi tenimizden,aklımızdan, yüreğimizden,kursağımızdan yakalamış,sonu gelmez istekler,hiç doyurulamayacak açlıklarla ruhumuzu lAnetlemiştir.Belki ben, belki Kenan bu eskimiş binanın(Galata Mevlevianesinden bahsediyor) bu dilsiz bahçenin bize ne demek istediğini analayabilsek,bencilliğimizden soyunup, bugün ya da gelecekte adımızı sürdürmek adına hırsla yürüttüğümüz kavganın cenderesinden kurtularak,sessiz ağaçların,mezarlarda yatan ulu ölülerin,yani bu mekanın bir parçası olmak isteyeceğiz.Ama ne ben ne de Kenan,henüz alışkanlıklarımızı kirli bir gömlek gibi çıkarıp atabilecek olgunluğa erişemediğimiz için ömrümüzü,kendi hırsımızın bizden bağımsız olarak çizdiği bir daire içinde koşturarak tamamlayacağız...(syf.319)

***Hakikat bu caddede değildir.Hakikat,mağazaların vitrininde değildir.Hakikat,kadınların gözlerinde,dudaklarında,göğüslerinde,bacak aralarında değildir.Sinemaların koltuklarında, meyhane masalarında,içki kadehlerinde, sarhoş gözyaşlarında değildir.Hakikat evlerdedir. Evlerin mutfağında,banyosunda,oturma odasındadır.Hakikat halının altındadır,buzdolabının içindedir,yastığınızın köşesindedir,resminizin çerçevesindedir,kütüphanededir. Kütüphanedeki kitapların içindedir.Hakikatı bulmak için bakmak yetmez,görmek gerekir. Ey hakikatı arayanlar! Eve dönün,kütüphanenize tekrar bakın.Hakikatı anlatan o kitabı arayın.O kitabı bulana ne mutludur ki,hakikatın yanı sıra ölümsüzlüğün ışığıyla da aydınlanacaktır. (syf.353)

Doğan Kitap /384 sayfa

1. Baskı Eylül 2003

13. baskı Haziran 2004

ÖN MUHASEBE

2009-06-09T08:06:00.003+03:00

Sabahın köründe kalkmamın elbet bir sebebi vardı...Tertemiz bir havanın olduğu , kuşlardan başka mırıldanan canlının olmadığı bir köyde kim abahın 5'inde kalkmaz ki...Çektim ocağın önündeki bankı,seyretim bu cennet köşedeki yemyeşil dağları...Sonra aklıma kızım geldi,onu çok özlediğimi hatırladım.Son bir ayda başıma gelenlerin muhasebesini tuttum biraz da...

Mesela 8 gün önce başıma gelen trafik kazasını...Hiç suçum olmadığı halde bir insana dolaylı yoldan zarar vermenin azabını...İnsanların iyiniyeti suistimale ne kadar meyilli olduklarını...Eğer ki tanıdığınız birileri yoksa tüm devlet kurumlarında iş yaptırmanın bu ülkenin en büyük eziyeti olduğunu...Can korkusunu,"eğer"lerin yarattığı ızdırabı,daha kötüsünü düşünmenin yarattığı psikolojik baskıyı...

Sonra kazadan önceki haftaya kaydı aklım.Benim minik prensesimin yaptığı resimle kazandığı birinciliğe...O minik parmaklardaki maharete,kücücük beynindeki hayal dünyasına,kazanmanın ne olduğunu yeni yeni öğrenen bir yüreğin sevincine takıldı düşüncelerim...Yanımda olsa hemstır öpüşüyle dokunacağım yanaklarını özledim en derinden..

Gelecek bir ay için üstünkörü bir plan yaptım o sessizlikte...Her haftasonu en az bir düğünün bizi beklediğini düşününce telaşlanmadım desem yalan olur...Sonra bu hafta alınacak karne heyecanı...Nasıl yapsakta kaçırmasak dediğimiz "Uçurtma Şenliği"....Okunmayı bekleyen kitaplar...Yazılmaya başlanıp tamamlanamamış kayıtlar...Bitirilmiş bir puzzledan sonra içime yerleşen boşluk duygusu...Ve şu ana itibariyle beni kahvaltıya çağıran telefonun sesi:):):)

2009-05-24T08:00:00.000+03:00

***Cidden çok zaman olmuş yazmayalı ama son zamanlarda zaman meftunumu kaybettim.Nedeni benim inatçılığım yüzünden başıma musallat olan diş ağrısıdır.Otuzuma girmeme iki basamak kalmasına rağmen yeni çıkmaya başlayan yirmilik dişim son zamanlarda tek yoldaşım oldu desem yalan olmaz.Çok korkuyorum dişçiden...Tahmin bile edemezsiniz korkumun boyutunu... Beni hüngür hüngür ağlatan bir ağrıya rağmen direnip gitmedim dişçiye anlayın siz artık... İnattan iltiaplanmış bir diş,ağlamaktan kızarmış gözler,ağrı kesici içmekten mahvolmuş bir mideyle daha fazla baş edemeyince zorla götürüldüm dişçiye.Şu anda bu satırları yazabiliyorsam başlanılan antibiyotik tedavisi sayesindedir.Pazartesi günü de randevum var ama nasıl gidicem bende bilmiyorum.Hayatla olan bağımı minumum seviyede tutmamı sağladı küçücük bir diş...Sayesinde haftalardır bilgisayarı açmadım,kısacık kitapları 1-2 sayfa ancak okuyabildim. Çoğu günler ağrıdan işe bile gidemedim.İşle ilgili yoğunlukta araya girince sayfam günlerdir öksüz kaldı:(

***Ian McEwan /Yabancı Kucak, Margaret Mazzantini /Sakın Kımıldama, Selçuk Altun/ Bir Sen YakınsınUzakta Kalınca , Aslı Erdoğan /Kırmızı Pelerinli Kent, Deniz Kavukçuoğlu/ Zarife, J.D. Salinger /Franny ve Zooey, Elif Şafak/Aşk son zamanlarda okuduğum ama paylaşamadığım nice kitaptan birkaç tanesi...Önceden okuyupta yazamadıklarımı da ekleyince hatırı sayılır bir birikim çıkıyor ortaya ve ben bu dağı eritmek için hala bir çözüm yolu bulamadım...

***En sonunda kendime bir puzzle aldım.Sanki deneyimliymişim gibi 1000 lik aldım.İşin en zor tarafı yaptığım seçimdeymiş.Monet'in sevdiğim tablolarından birini aldım ama malum tabloda yeşil, açık yeşil,kırmızı noktalı yeşil,mavi, açık mavi ve beyaz noktalı maviden başka renk olmadığından bir hayli zorlanıyorum...Bir dahaki puzzle kesinlikle daha renkli olacak.Bitirebilirsem resmini eklerim.

Kızım uyandı.İzninizle...

2009-05-08T05:22:00.000+03:00

Çok yorgundum.Akşam 8'de yatağa süzüldüm.Geldi yanıma"Hasta mısın canım ?" dedi.Sadece uykum olduğunu söyledim."Birazcık kitap okuyalım ,ondan sonra beraber uyuruz olur mu?" dedi."Olur." dedim.Ben okudum o sorular sordu."Kalanını yarın okuyalım mı?" dedim esneyerek, hiç itiraz etmedi.Işığı kapatıp sarıldık.Saçları yumuşacık,yüzüme değdi;teri tenimi ılıttı; nefesini hissettikçe kendimi uyku bulutlarına yumuşacık bıraktım.Sabah 5'e kadar soluksuz uyumuşuz. Sen benim en güzel yanımsın,süründüğüm en güzel parfüm senin kokun...Zaten biliyordum ama artık iyice anladım,sen bir meleksin...

HIDRALLEZ GELMİŞ (HATTA GEÇMİŞ) NEYİME...

2009-05-06T06:49:00.002+03:00

Hala baharın gelmediği,güneşli ılık günlerin kendini hissettirmediği bir memleketten yazılacak yazıdan hayır gelir mi bilmiyorum ama şu anda can sıkıntısından patlamamak için yapabileceğim tek şey yazmak...Nerdeyse Mayıs'ın 1/3 ü bitti ama biz doğru düzgün güneş yüzü görmedik. Bırakın bahar rehavetini yaşamayı henüz baharı yaşamaya başlayamadık. Tamam; yağmur güzel, yeşillik güzel, sisi güzel ama bir yere kadar...Bunalmaya başladım. İşyerindeki sobanın cızırtısından, evdeki kalorifer kokusundan,üstümden hala çıkaramadığım montumdan, Eylül Ilgın'ın bitmeyen öksürüğünden bıkmaya başladım. Gamzem tatil planları yapıyor, başkaları piknikten pikniğe savruluyor ama ben hala kışlıkları kaldıramıyorum...Acilen bir avuş güneşe ihtiyacım var...Onu bulursam güzelliklerin devamı kendiliğinden gelir biliyorum...

Bu sıkıntılı zamanların benim gözümde iki ilacı var.Biri kızım diğeride kitaplarım.Onların bulunduğu göze sürekli yenilerini eklerken tattığım zevki anlatamam. İşte o zevki yaşatan müstesna güzellikler....

Ahmet Yurdakul / Korsanın seyir defteri (Bozgun Odası'ndan )

Carson McCullers / Yalnız Bir Avcıdır Yürek (Endişeli Peri'den )

J.D. Salinger / Franny ve Zooey (Endişeli Peri'den )

Margaret Mazzantini Sakın Kımıldama (7. Oda'dan )

Selçuk Altun / Bir Yakınsın Uzakta Kalınca (Çikolataçikolata'dan)

Mehmet Eroğlu /Adını Unutan Adam

Mehmet Eroğlu / Yarım Kalan Yürüyüş

Mehmet Eroğlu / Yüz:1981

Okumak için sabırsızlanıyorum gerçekten...

En iyisi bu akşam eve gidince kuzunun eline Bulut Perisi İnci'yi vereyim, kendimde Zooey'in hikayesini okumaya devam edeyim.Hem belki güneşte açar ....

BEŞ KATLI YAPININ ALTINCI KATI ( R. Anar Rızayev)

2009-05-05T10:58:00.001+03:00

Bu kitabın adını duyduğumda "Bende o evin altıncı katında oturmak istiyorum"diye geçirmiştim içimden.Beni kuvvetlice çeken kitap adlarından biriydi.Bazen kitapların isimleri içindekilerden daha fazla ilgilendiriyor beni.O isimlere o kadar çok anlam yüklerim ki okuyupta hayal kırıklığına uğramaktan korkarım.İçindekileri hiç merak etmeden,okumadan sevebildiğim kitaplardan biridir bu kitapta:)

Yukarıda ki yorumu bir sene önce Evvelzamaniçinde'nin bu kitap için yazdıklarının altına eklemişim.Kitap hakkında ilk söyleyeceğim şey kesinlikle hayal kırıklığına uğramadım.Eskiden okumadan sevebildiğim bir kitap olduğunu düşünüyordum,şu anda ise okunması gereken bir kitap olduğunu...

Kadın ve erkek ilişkilerine dair bilinen bir konusu olsada okuduktan sonra kendine özel bir öykünün anlatıldığını gördüm.Hatta kendimi izinsiz olarak bir çiftin mahremiyet alanına girmiş gibi hissettim.Bir annenin korumacı tavrının ne boyutlara gelebileceğini farkettim.Başkalarının hayatları hakkında(ki bu kişi en yakınımızdaki olsa da) kendimizce yaptığımız yorumların,onların yerine düşünmemizin ne kadar anlamsız olduğunu ve çok yanlış olaylara sebebiyet verebileceğini bir kez daha onaylatttırmış oldum.

İnsani duyguların ülke,kültür tanımadan herkeste aynı olduğunu bir kez daha hissettim.Yoksa Tehmine nin söylediği "Senden mene yar olmaz" (Asef Zeynallı) türküsünü bir defa dinleyince içindeki kederi kalbimde nasıl hissederdim...?

Ya da soldaki "Moskviç" marka yerine alınan sağdaki "Volga" arabayı görünce Zaur'un yaşadığı insani zayıflığı nasıl anlayabilirdim...?

Benim okuduğum kütüphaneden alınmış eski bir kitap ve çok düzgün bir çeviri olmadığı halde okurken kesintisiz bir seyir sürdüm sayfalarda.İsimlerdeki değişiklik olmasa,şehir adı olarak Bakü ve Moskova geçmese asla bir Azeri bir yazarın yazdığını anlamazdım.Kitap bu yönüylede Türk Cumhuriyetleri denince nasıl bir ortaklığın anlatılmak istendiğini kanıtlıyor.

Bence Kültür ve Milli Eğitim Bakanlığının bu tarz kitapların yeni baskılarını yapıp uygun fiyatla satışını yapması gerek.Ayrıca Sevgili Elektra kitap etkinliğimizde Zeren'e hediye etmişti bu kitabı.Bu bile benim için kitabın okunmasını gerekli hale getirdi.

Gökten birsürü elma düştü:Biri bu kitabı yazana,biri okuyana.3 tanesi kitabın okunmasına vesile olan Elektra'ya,Evvelzamaniçinde'ye ve Zeren'e...Diğerleride 5 katlı bir binada 6. katında olabileceğine inananlara...

****Zaur " Umarım Amerikayı'da görmek nasip olur Firengiz ile birlikte ..." diye düşündü ve anında düşündüklerinin abes ve gereksizliğini sezdi.Ne de anlamsızdı tüm bunlar.Amerika'ya yolculuk etme isteği.Buraya Afrika'ya gelmeleri.Burada bu yabancı kıyılarda sessizlik ve dinginlik,dirlik arayışı.Her şeyi unutma isteği...Çünkü hiçbir uçak,hiçbir gemi,hiçbir taşıt aracı insanı kendisinden uzaklaştıramaz,geçmişinden ayıramaz.Ve mutlluk arayışı demişlerse bu da yollara düşüp mutluluğu fellik fellik aramak anlamına gelmez herhalde.Mutluluk yada mutsuzluk insanın kendi içindedir.Bir yük gibi taşırsın onu.Öyle bir şey işte.Nereye gidersen git,dünyanın öbür ucuna git,taşırsın bu değerli yükünü.Nereye gidersen git ne yiter,ne batar,ne azalır,ne artar. (syf.9)

****Görüyorsun,bu dakikalar var ya,bu Moskova'ya doğru uzanan otoyolda yürüdüğümüz dakikalar ,sen ve ben,mutluluk budur işte,Zaurik.Gerçeklerin en büyüğü bu.Bizim ikişkimizde başka anlam arama.Birlikte olduğumuz dakikaları dolu dolu yaşa...(syf. 65)

****Bilirsin ya,yaşam derler adına, her şey beklenir ondan.Gelecekte sen başka kadınlarla birlikte olursun.Evet kesin olursun.Ama böyle değil Zaur.Kimseyle böyle değil.Ne bileyim her şey olur,belki de çok hoşlandıkların olur ama böyle değil.Bunun aynen yinelenmesi olası değil...(syf.68)

****Ne söylememi istiyorsun Zaurik?Sana kaç kez dedim.Hakkımda ne derlerse desinler, umurumda değil.Bana göre insanın yalnız kendisiyle hesaplaşması gerekir.Hesaplaşıyor ve sonuçta aklanıyorsa,her şey vız gelir tırıs gider...(syf.75)

****Seven insan bencilleşir. Mutluluğunun herkese yayılacağını sanır.Oysa başkasının sevinci insanı ne kadar ilgilendirebilir?Çoğunlukla insanlar başkalarının sevinçlerine yabancıdır ve hatta kimi zaman kıskanır yada sevinçli gördüğü kimseyi kırmak ister.

Sevgi iki kişinin özel ilişkisidir.Burada üçüncü fazladır derler,ama çoğu zaman sırf bu üçüncüye gerek duyulur.İki sevişenin sevincinin tanığı gibi.Tanık sevişenlere ayna gibi gerekir.Aynaya bakıp kendi mutluluklarını görmek için...(syf.128)

****Nemet dediki :"Her halde insanlar ölürken tümden ölmüyor,tümüyle yok olmuyorlar.Böylece onları anan,onların seslerini yüzlerini belleğinde saklayan başka insanlar kalır,bu ölenler de böylece anılarda,düşüncelerde,hayallerde yaşarlar.Bizde Tehmine'yi anımsayan son insanlarız,en son kuşak..."(syf.233)

***Ne olur insanlar beş katlı bir yapıda altıncı katıın da olabileceğine inansalardı,ne olurdu sanki?(syf.237)

T.C. Kültür Bakanlığı Milli Kütüphane Basımevi
1. Baskı /1994 237 sayfa
Çeviren:İldeniz Kurtulan

İMBATTA KARANFİL KOKUSU (Selma Fındıklı)

2009-05-02T12:23:00.000+03:00

Selma Fındık'ya ait okuduğum ikinci kitap "İmbatta Karanfil Kokusu". 12 farklı karakter 12 ayrı zamanı anlatır bize.Osmanlı İmparatorluğu'un da başlar süreç,Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk dönemlerinde sona erer.1863 evvelbaharından 1939 sonyazına uzanan bir yolculuktur bu kitap aslında.

Devlet memuru Nizam Bey Osmanlı'nın son dönemlerini, kendi hayatını, babasını, karısını, İzmir'den Diyarbakır'a gelin giden kızını anlatır bize.Vakit evvelbahar 1863'tür.

Yahudi Raşel Sukot Bayramında yaptığı hazırlıkları,aşık olduğu Jön Türk Feridun'u dolar diline.1876 sonyazında İkinci Abdülhamid'i ve kurulmaya çalışılan Meşrutiyet'i anlatarak kitabın ana konusuna da katkı yapar.

Venedikli Pierino Fabris 12 yıldır tam olarak öğrenemediği türkçesiyleİtalya'da kalan evli sevgilisinden,dostu Cemil Bey'den,sevdiği kız yabancı olduğu için evlenilmesine izin verilmeyen Sahir'den ve intiharından,Cemil'in oğlu Sahir'le ilgili duyduğu pişmanlıktan ve Kızıl Sultan namıyla halktan hüriiyeti esirgeyen zorba padişah Abdülhamit'ten bahseder.1880 senesinin yazıdır.

12 yaşında hareme satılmış olan bir Gürcü kızı olarak Abdülhamid Han'ın dokuz kızından dördüne hizmet etmiştir Saraylı Şehbal Hanım...Yine saray erkanından olan Giritli Akif Efendi ile evlenerek İzmir'e gelin gelmiştir 1910 senesinin ilkyazında.Abdülhamid'in tahttan indirilip Mehmet Reşat'ın tahta çıkmasına tanıklık etmememizi sağlar Şehbal Hanım.

Ermeni Kapril Bezciyan Paris Eczanesi'nin sahibidir ve kendi halinde bir adamdır.Taşnak ve Hınçak Cemiyeti'nin rüyalarına kadar giren baskılarını anlatır bize.Vakit 1914 yazını gösterdiğinden olsa gerek Enver Paşa'nın ve 1. Dünya Savaşı'nın bahsi geçmeye başlamıştır.

Yunanlı Yannis İzmir' de 1919 ilkyazında Sinemotograf adıyla bilinen bir sinema salonu işletir.Sevgilisi Maria'yı başkasına verdiklerinden oldukça kederlidir ve Yunan askerlerinin İzmir'e girişi bile onu sevindirmemektedir.

Hilal-i Ahmer Aşevinden kızı ve 3 torunu için yemek almaya giden Şadiye Hatun aslen Makedonyalıdır.Balkan Harbi'nde Yunan çizmesi altında çiğnenmemek için vatanlarını bırakırlar ama İzmir'de gene aynı belaya rastlarlar.Oğlu Nazif'in mektupları Çanakkale ve Garp Cephesini anlatır bize.Ama 1921 kışında gelen son mektup hepsinden farklıdır.Tüm Muhacirin Mahallesini sevince boğacak türdendir çünkü içinde İnönü Zaferi'nin kazanıldığı yazar.

Faika Muhiddin bir Musevi kumpanyasında katibelik yapmaktadır.Nişanlısı Nedim'e bir türlü kanı ısınmamıştır çünkü onun aklı Halide Edip Adıvar'ın Ateşten Gömlek romanındadır.1923 yılının sonyazını bu çağdaş küçük hanımdan dinleriz .

Savaş yılları sona ermiştir.Takvimler 1926 sonyazını göstermektedir.Vilayet Tercüme Kalemi Fransızca Mütercimi Şemseddin Bahri'yi Cumhuriyet Balosu'nda giyilecek tuvalet ve frankın telaşı sarmıştır.Baloda yapılacak danslara ayak uydurmak ise başka bir derttir.Müdaafa-yı Hukuk Cemiyeti kurucularından olduğu için başına gelenleri hatırladıkça bu telaşlara minnetle yaklaşmaktadır.

Tatiana Petersburg'da sosyal devrimcilerin çarlık düzenini yıkma çalışmalarından etkileneceklerini düşündükleri için önce İstanbul'a sonrada İzmir'e göçer eşi ve kızıyla.Kızı Olga Mavri Mira Derneğinde bölücü çalışmalar yapan kocasının ardından Pire'ye yerleşmiştir. Annesini de Yunanistan'a çağırır ama Tatiana 1929 kışında artık iyice İzmirli olmuştur.

Giritli Hayrettin'in ailesi Soyadı Kanunu ile birlikte büyük bir tartışma yaşar.Hayretin Bey soyunu yaşatmak için Girit'te anıldıkları gibi çağrılmak ister.Oğulları ise daha çağdaş bir isim almaları için baskı yapar .Bunun üzerine Türkmenoğlu soyadını alan Hayrettin Bey oğlunu yine ikna edemez ve oğlunun Bornavalı soyadını alması üzerine aralarında küslük çıkar.1935 yazında yaşanır bu olaylar.

Hilal Bayrak İzmir Kız Lisesinde okuyan ve 1939 sonyazından seslenen bir genç kızdır.Kitabın son hikayesinde bize Atatürk'ün ölümünden ve patlak vermeye başlayan 2. Dünya Savaşı'nın belirtilerinden bahseder.

Konusunun güzelliği bir yana bu romanlaşmış öykü kitabının en büyük özelliği dilidir bence.Kitabın tüm kahramanları kendi zamanına ve kültürüne uygun konuşur.Kendilerini tanıtmasalar bile az çok anlarsınız nereli olduklarını ve hangi devirde yaşadıklarını.Okuyucu için çok eğlenceli bir serüven bence ..."İmbatta Karanfil Kokusu" nun Selma Fındıklı’ya 2007 Sait Faik Öykü Ödülünü kazandırması boşuna değil anlaşılan:)

Yaşları,dinleri,milletleri,işleri birbirinden farklı insanların sevinçlerine, öfkelerine, üzüntülerine ve çıkmazlarına ortak eder bu satırlar bizleri...Farklı zamanları anlatırlar ama hepsinin kalbi İzmir'de atar.Farklı mekanlarda yaşarlar ama hepsinin duyularına karanfiller kokuları , görüntüleri yansır.İmbattaki karanfil kokusunu duymak isteyenlere,İzmir'den vazgeçemeyenlere, değişik bir dil deneyimi yaşamak isteyenlere okunması şiddetle tavsiye edilir.

Remzi Kitabevi /154 sayfa
1. Basım 2006 Ekim
2. Basım 2006 Kasım

SEVGİLİNİN GECİKEN ÖLÜMÜ (Murat Gülsoy)

2009-04-12T18:54:00.000+03:00

"Ölemiyorum da...Geri dönemiyorum da...Böyle arada kaldım.Seni de kendime köle ettim. Sevgilinin geciken ölümü:Korkunç bir hikaye.Çok üzgünüm sevgilim..."

Bunlar Serap'ın sözleri/düşünceleri/ düşünebilseydi dillendirecekleri... Benim değil,kitapta ki Serap'ın...Hani şu Cem'in karısı var ya...Bir gece trafik kazası geçirmişti de evde ona Cem bakmaya başlamıştı ya...İşte o Serap...Sahi siz bu kitabı daha okumadınız di mi nerden bileceksiniz ki tüm bunları?

O zaman en baştan anlatıyorum.Cem sakin,hiçbir maddi kavrama bağımlılık geliştirmeyen, olaylara farklı açılardan yaklaşıp insanları şaşırtmaktan zevk alan bir gazetecidir.Serap'ta onun sevgili eşi.Serap'a bir gece arkadaşıyla gittiği sinemanın çıkışında araba çarpar ve komaya girer.Artık o ne canlıdır ne de değildir.Bilinen ismiyle bitkisel hayata girmiştir.Cem işini gücünü bırakıp (para bol yani:) evini yoğun bakım ünitesine dönüştürür ve Serap'ın bakımını tek başına üstlenir.Aradan 6 yıl geçer.Serap hala aynı durumdadır.Tüm çevresinden zamanla kopmaya başlayan Cem bir süre sonra kendi düşüncelerinde Serap'la konuşmaya başlar.

Kitap asıl olarak bu düşünce üstüne kurulu zaten.Cem anlatıyor,sahte Serap( Cem'in beyninin diğer yarısı yani) cevap veriyor.Cem hatırlıyor,Serap düşüncelerini okuyup yorumda bulunuyor.Cem'in düşünmeye vakti var nasılsa.Asistanı Aslı'yı,ondan hoşlanmasını ama Aslı'nın ona sırılsıklam aşık olduğunu anımsıyor.Karısıyla (hala karısı sayılır mı orası belli değil) sevgilisi olamamış asistanı arasında bocalıyor.

Koskoca kitap aslında bir güne geçiyor ama bu kitaba hem serap'ın hayat hikayesi,kendi gazetecilik anıları ,Aslı'nın ayasofya,ters lale,meryem ana üçgeni sığıyor.Aslı'nın uzun mektubu,Serap'ın babasının seneler sonraki ziyareti,evdeki eşyaların anlatıkları hepsi ama hepsi Cem'in gerçeklikten iyice kopmasına sebep veriyor.Peki ya sonuç?

"Artık kime ait olduğu belirsizleşmiş olan ses sustu.
Tüm söylenen sözler geri gelmeyenlerin alemine karışarak yok oldu.
Berzahtakiler için hatırlanması güç bir rüyadan ibaret olan gerçeklik,meçhul yaratıcının zihninde acının ve kaderin ipliğiyle örülmeye devam ediyordu." diye sona eren okunası bir kitap olmuş.

Bazı kitaplar vardır, onları okumuş olanlarla konuşmak için can atarsınız.Bu kitap benim için o sınıfa dahil oldu.Almodovar'ın Konuş Onunla filmine atıfta bulunacağınız,Cem'in ruh durumunu sorgulayacağınız,Aslı'nın yazdığı onlarca soruya birlikte cavap arayacağınız ,sen olsaydın ne yapardın diye soracağınız biri lazım bu kitabı okuduktan sonra...Var mı öyle birisi:)???

***Hey,benim referansıma güvenmeyen okuyucu... Sana kitap hakkında en afillisinden bir yazıda şurada mevcut.Yetmediyse şuna ve buna bakın derim.***

***Ölüm bir süreçtir,bizi tanıyan son kişi öldüğünde tamamlanacak bir süreç..(syf. 36)

***Başlangıçta uyku vardı. Uyku ölümün kız kardeşidir.Bu söz,ölümün bir son olmadığını,tıpkı rüyalarımızda yaşamaya devam ettiğimiz gibi,öldükten sonrada başka bir boyutta var olmayı sürdüreceğimizi ifade etmek için söylenir.Oysa uykunun ölümcül kaçınılmazlığının da altını çizer.(syf.41)

***Ama babasının o zamanlar annesine ve de kendisine şiddet uyguladığından söz etmişti.Çok sık olmamakla beraber...Şu işe bak,ben de "şiddet uygulamak" diyorum.Ne fena alıştırdık ağzımızı:Dövüyordu demeye utanıyoruz ve bu sayede döven kişiyi de bir uzmana dönüştürüyoruz."Şiddet uygulamak..."( syf. 94)

***Benim hayatımda aşk hiç olmadı.Olamazdı da.Babamın aşk için bizi terk ettiği gün nefret ettim bu dünyanın en bencil duygusundan.Aşk başkalarına hayat hakkı tanımayan bir bencilliğin adıdır. (syf.120)

***Gerçi duyguların şiddeti artınca hepsinin aynı etiye sahip olduğu da psikofizik deneyleriyle ispat edilmiştir.Çok sıcak ve çok soğuk suya ellerini dokunduran deneklerin soğuk suyun da sıcak kadar yaktığını rapor ettikleri gözlenmiştir.Duyguların diyalektik doğasından hebersiz prefeminist zavallı okur için herşey ne kadar da basitti.Soğuk soğuktur ve sıcak da sıcak... (syf.151)

KÜTÜPHANELER HAFTASI VE DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ

2009-04-04T18:30:00.005+03:00

İçinde bulunduğumuz hafta kütüphaneler haftasıydı.Ordu'ya geldiğim günden beri dadanmış bulunduğum İl Halk Kütüphanesi nden aradılar geçen hafta.Ödünç alma bölümünden en çok kitap alan üyelere örenle ödül verilecekmiş.Geçen senenin en çok kitap alanlarından biride benmişim.Törene davet ettiler seve seve geleceğimi bildirdim.4 tane kitap hediye edildi bendenize.Kitaplara aşık olan bir kişi için ne güzel bir onur ve hediye dimi?İşte o kitaplar:

Adalet Ağaoğlu / Toplu Oyunlar III (Oyun)

Sadık Yalsızuçanlar / Sırlı Tuğlalar (Anlatı)

Şavkar Altınel / Kvangvamun Kavşağı (Gezi)

Sadık Hidayet /Üç Damla Kan ( Öykü)

Kütüphane denince aslında diyecek çok fazla sözüm var.İçinde çalışanların ilgisizliği,kendi canlarından bıkmışlıkları,güncellenmeyen ödünç kitap bölümleri,senelerdir el sürülmemiş çocuk bölümleri,süreli yayın namına tam bir hilkat garibesi olan okuma salonları,hala yazıyla kayıt tutulması gereken sistemleriyle gerçekten ilgi çekmekten çok uzaktalar.Elimde tutma gereği hissetmediğim kitapları bağışlamayı düşünüyorum ama oldukça yetersiz bir çaba olduğunun farkındayım. Eğer sizinde böyle kitaplarınız varsa ilimiz kütüphanesi adına adayım haberiniz olsun.En azından kitapseverler senede bir defa kitap bağışlasa herhangi bir kütüphanaye belki bu çıkmazdan kurtuluş için bir başlangıç olur.Ne yapılmalı tam olarak bilmiyorum ama bunun için aklımdan geçen birkaç çözümü yavaş yavaş uygulamaya koymaya çalışıyorum.Eğer olumlu sonuçlanırsa sizinlede paylaşırım. Yoksa geleceğe dair umudunuzu kaybetmenizin bir sorumlusuda ben olmayayım.

Kütüphanelere uğramak istemeyişimizin bir sebebide biziz emin olun.Canım ülkemin Kültür Bakanlığına bağlı bir kurumu bile arz talep teoremiyle yönetildiği için kütüphaneye gitmeyen her birey eksilmiş bir kitap gibi etkiliyor sistemi.Ne kadar az giden olursa o kadar az yenilik ve güncelleme yapılıyor sanki.Varsa yakınlarınızda arada bir uğrayın.En azından size hitap eden bir tane kitap vardır.

ENGEREĞİN GÖZÜNDEKİ KAMAŞMA (Zülfü Livaneli)

2009-03-31T13:20:00.000+03:00

Osmanlı padişahlarından biri tahta çıktığı günlerde tüm şehzadeleri bir odada toplar ve hepsini öldürtür.Yalnızca içlerinden biri annesinin son andaki çabası ile kurtulur ve bir odaya kapatılır.Odada kaldığı seneler boyunca ölüm korkusundan kurtulamaz ve hastalıklı bir adam olup çıkar.Peki bu şehzade günün birinde padişahlık tahtına oturursa ne olur?İşte kitap bu sorunun cevabını veriyor.Senelerce ölüm korkusu taşıyan padişah mutlak iktidarın sahibi olunca bir ölüm meleğine dönüşür.Ölüm denilen büyülü geçiti oyun olarak kullnıp"Yaşam nerede bitiyor,ölüm nerde başlıyor?" sorusuna cevap arayan bir padişah olur çıkar.Kadınlara duyduğu ilgisizlik bir gecede yok olan ,sarayın cariyelerinin yetmediği,değişiklik arayışının onu imparatorluğun en şişman kadınını aramaya yöneltiiği bir padişahta olması muhtemeldir.İkditar uğruna öz oğlunu sapık yapan,öteki oğlunu tahtan indirip hapse attırarak feci sonunu hazırlayan,torununu öldürmek üzere tuzaklar kuran bir valide sultanıda kitabın önemli karakterleri arasında saymak gerekir...Kitabın anlatıcısı olan haremağası ise yaşadığı işkenceler,çektiği aşk acıları ile bütünleşerek anti-iktidar bir durum sergiler.Gün gelir devran döner işler öyle bir hal alır ki, ikditar ehli muhtaç konuma düşerken,haremağası padişahın üzerinde iktidar kurma gücüne erişir.

Kitabın en ilgi çekici yanı tarihi zemin üzerine oturtulmasına,karakterler birebir kesişmesine rağmen isim kullanılmamış olmasıdır.Yani eğer küçük bir araştırma yapılmazsa (yada bu yazı okunmazsa:) ölüm korkusu taşıyan padişahın 1. İbrahim olduğu bilinmezde kalabilir.Zaten dikkat çekilmek istenen noktada karakterler değil iktidar kavramı ve bu kavramın değiştirdiği insan davranışlarıdır.İkdidar olanın çevresine pervane böcekleri gibi üşüşen insanlardır kitabın asıl konusu...17. yy kullanılsada zaman olarak ,asıl anlatılmak istenen geçmişte ve gelecekte değişmeden kalan iktidara,iktidardakine bakış açısıdır."İktidar insanı değiştirir." cümlesinin roman formuna bürünmüş halidir kitap.

Kitapta bilgi mahiyetinde verilen misallerde(yılanla leyleğin hikayesi,harut/marut ve zühre yıldızının hikayesi hikayesi,zekeriya sofrasının hangi kökten türediği,testament yani testis üzerine edilen yeminin ortaya çıkışı) okuma sürecini zevkli hale getiriyor.Zamanınız varsa birkaç saatte tüketilecek kadar kolay okunan bir kitap.Cevap bulamadığım tek bir soru var kitapla ilgili:Neden başka bir hayvanın yada yılan cinsinin değilde engereğin gözündeki kamaşmadan bahsediliyor?Engerek diye bahsedilen zehirli ve düşman sayılabilecek insanlar mı yoksa anlamadığım başka bir anlam mı yüklenmişmiş bu kelimeye.Cevabı bilen varsa bekliyorum.

Keyifli okumalar...

***Benim efendim,bir engereğin gözünü kamaştıracak kadar parlak mücevherlerle süsülü sorgucunu taktığı zaman,doğan güneş utanır ve ona gıpta ederdi.(syf.32)

***Engereğin gözünü kamaştıran şatafatı yaratan da bunlardı zaten(syf.82)

***Melek bilgisiyle hayvanda bilgisizliğiyle kurtuldu.İnsanoğlu bu ikisi arasında keşmekeşte kaldı...(syf.139)

ÖLMEDEN ÖNCE OKUSAM...

2009-03-27T13:15:00.002+02:00

Son zamanlarda okuma dolayısıyla yazma hızına erişemediğim Ludmilla'dan bir mim geldi.Ölmeden önce okumak isteyeceğim 10 kitabı sormuş.Eminim ki kitapseverlerin en zorlanacağı konulardan biridir kitaplar arasında öncelik belirlemek...Ben yazarken o kadar kararsız kaldım ki anlatamam.Okuduğum ne kadar az,okumak istedğim ne kadar çok kitap olduğunu görünce bir kez daha şaşırdım.En sonunda şu andaki ruh halimle cevapladığım aşağıdaki liste çıktı ortaya.Sevgili Çikolataçikolata,Ruh Dağı,Bozgun Odası,Evvel zaman içinde,Zero ve Serpil (bloğun olmasada yorumlardan okuruz) sizde yapar mısınız bu listeyi?

1:İlk sırada MESNEVİ ve Şefik Can'ın MEVLANA kitabı geliyor.Mesnevi'yi bundan 5 sene önce 2 cilt olarak normalde elimi bile sürmeyeceğim bir gazateden kupon toplayarak almıştım. İnanılmaz güzel ve kaliteli bir baskı çıktı.Mevlana ise çok özel bir dost tarafından hediye edilmişti.İkisinide okumak bir türlü nasip olmadı.

2:Umarım en kısa zamanda Murakami'nin tüm kitapları dilimize çevrilirde bu listeye o kitaplarda dahil olur.

3:Binbir Gece Masalları.En uzun ve en düzgün baskısını okumak isterdim.Senelerdir bildiğim bir kitabın bir öyküsünü bile daha yeni zamanda bir dostumdan dinlemiş ve cahilliğim karşısında utanmıştım.

4:Tutunamayanlar'a vereceğim şansın geldiğini düşünür ve onu okurdum.Okuyamadığım için kendime salak muamelesi yaptığım nadir kitaplardandır.

5:Ursula LeGuin'in herhangi bir kitabı olabilir çünkü henüz hiçbir kitabını okumadum.

6:Fowles'ın kitapları ama öncelik Büyücü'de...Ludmilla ilk bahsettiği günden beri aklımda. Türkiye'de ki Büyücü okuyucalarının çoğunluğu Ludmilla referanslı olacak galiba...

7: Nazan Bekiroğlu'nun kitapları ama illede birini seçmek gerekirse Nun Masalları...

8:Kara Kitap'ı da listeye almam gerekiyor.

9:İskenderiye Dörtlüsü'nün ilk cildi olan Justine senelerdir kitaplığımda.Okumaya niyetlenip her seferinde ilk sayfalarda bırakıyorum,ama biraz zorlarsam kesin okurum.

10:Artık ayıp oluyor biliyorum Yüzyıllık Yalnızlık'ı okumadan bana biRşeyler olmaması gerek:)

AŞK VE KIRK KURAL -2-

2009-03-25T07:04:00.001+02:00

Altıncı kural: Şu dünyadaki çatışma, önyargı ve husumetlerin çoğu dilden kaynaklanır. sen sen ol, kelimelere fazla takılma. Aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir. Aşık dilsiz olur.

.........................................................................................................................................................

Yedinci kural: Şu hayatta tek başına inzivada kalarak, sadece kendi sesinin yankısını duyarak, Hakikat’i keşfedemezsin. Kendini ancak bir başka insanın aynasında tam olarak görebilirsin.

.........................................................................................................................................................

Sekizinci kural: Başına ne gelirse gelsin, karamsarlığa kapılma. Bütün kapılar kapansa bile, sonunda O sana kimsenin bilmediği gizli bir patika açar. Sen şu anda göremesen de, dar geçitler ardında nice cennet bahçeleri var. Şükret! İstediğini elde edince şükretmek kolaydır. Sufi, dileği gerçekleşmediğinde de şükredebilendir.

............................................................................................................................................................

Dokuzuncu kural: Sabretmek öylece durup beklemek değil, ileri görüşlü olmak demektir. Sabır nedir? Dikene bakıp gülü, geceye bakıp gündüzü tahayyül edebilmektir. Allah aşıkları sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. Ve bilirler ki, gökteki ayın hilalden dolunaya varması için zaman gerekir.

...............................................................................................................................................................

Onuncu kural:Ne yöne gidersen git, -Doğu, Batı, Kuzey ya da Güney- çıktığın her yolculuğu içine doğru bir seyahat olarak düşün! Kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır.

"AŞK" VE KIRK KURAL

2009-03-24T17:15:00.003+02:00

"Her badireden ve tecrübeden sonra,hiçbir kitapta yazılı olmayan,sadece can defterime nakşedilmiş kurallara bir yenisini ekledim.Bunlara bir ad verdim:GÖNLÜ GENİŞ VE RUHU GEZGİN SUFİ MEŞREPLİLERİN KIRK KURALI... "der Elif Şafak'ın Şems'i....

Sevdim bu kuralları ben...Üstünde düşündürtecek kadar bu dünyaya ,gönlünüze işleyecek kadar manevi dünyaya aitler...Gözümün önünde bulunsun istedim...Fırsat bulursam bu düşüncelerin bende yarattığı izdüşümleri de yazarım altlarına.

Birinci kural:Yaradanı hangi kelimelerle tanımladığımız,kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar.Şayet Tanrı dendi mi öncelikle korkulacak,utanılacak bir varlık geliyorsa aklına,demek ki send ekorku ve utanç içindesin çoğunlukla.Yok eğer,Tanrı dendi mi evvela aşk,merhamet ve şefkat anlıyorsan,sende de bu vasıflaedan bolca mevcut demektir.

...........................................................................................................................................................

İkinci kural :Hak yolunda ilerlemek yürek işidir,akıl işi değil.Kılavuzun daima yüreğin olsun,omzun üstündeki kafan değil.Nefsini bilenlerden ol,silenlerden değil.

..............................................................................................................................................................

Üçüncü kural:Kuran dört seviyede okunabilir.İlk seviye zahiri manadır.Sonraki batıni mana.Üçüncü batıninin batınisidir.Dördüncü seviye o kadar derindir ki kelimeler kifayetsiz kalır tarif etmeye.

...............................................................................................................................................................

Dördüncü kural: Kainattaki her zerrede Allah’ın sıfatlarını bulabilirsin, çünkü O camide, mescitte, kilisede, havrada değil, her an her yerdedir. Allah’ı görüp yaşayan olmadığı gibi, O’nu görüp ölen de yoktur. Kim O’nu bulursa, sonsuza dek O’nda kalır.

............................................................................................................................................................

Beşinci kural: Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. “Aman sakın kendini” diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği: “Bırak kendini, ko gitsin!”
Akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var!

YAZACAKTIM

2009-03-23T08:47:00.000+02:00

İstanbul'a gittiğimi,orada yaptıklarımı,son zamanlarda tanıştığım en güzel insan olan RUH DAĞI ile buluşmamızı(nolur beni affet),benim İstanbul'a gitmemi bekleyen yağmuru....

Okuyalı uzun zaman olduğu halde hala anlatamadığım kitapları,bilgisayar başına oturabildiğim sınırlı zamanlarda bişeyler yazmak yerine blogları okuduğumu hatta bazı yazılara defalarca göz attığımı,yazamadığım kitaplar için çektiğim vicdan azabını...

Yeni okuduğum Ayşe Kulin'den Umut'u,Murat Gülsoy'dan Sevgilinin Geciken Ölümü'nü, okumaya başladığım Aşk'ı,okunmayı bekleyen yeni kitaplarımı,İl Halk Kütüphanesi'nin süprizini,Bozgun Odası'nın filmlerini....

Beynimin içini meşgul eden bir sürü sözcüğü ve daha nicelerini yazacaktım ama olmadı.

Yakınlarımızın ardıardına hasta olması tüm enerjimi bitirdi.Hastalanan hastalanana...Zaten son bir haftadır yazı yazacak kadar vaktimde olmadı hiç...İşlerde biraz yoğun yani...Bu kısacık yazının bile kaç günde yazıldığını tahmin edemezsiniz...Şu anda zaman olarak rahatım ama son bir ayın yorgunluğunu atamadım üstümden...Birileri bana enerji pompalasın diye bekliyorum. Kimden medet umduğumu bende bilmiyorum ama çok uzun sürmemesini diliyorum.

KİMYA HATUN / Saide Kuds

2009-03-15T09:30:00.000+02:00

Konya'da oturan Kerra Hatun eşinin ölümünden sonra gelen evlilik tekliflerinin hiçbirini kabul etmmeiştir.Kocasından miras kalan konakta iki çoçuğu ve yardımcılarıyla birlikte yaşarken birden Konya müftüsünün evlenme teklifini kabul eder.Bu evlilik herkesin hayatını değiştirecektir ama bundan en çok nasibi Kerra Hatun'un kızı Kimya alacaktır.Kimya istemeyerek girdiği bu yeni yaşama alışmakta zorlanır.Konya müftüsü Mevlana'nın üvey kızı olmak bile tahmininden daha fazla zorlar hayatını.Alışık olmadığı kurallar,haremdeki yaşlı kadınlar,yeni yeni gelişen bedeni ve ruhu sıkmaya başlar Kimya'yı.Mevlana'nın ilk eşinden olan oğlu Alaattin'de olmasa tüm hayat ona zehir olacaktır.Günlerini Alaattin ile, eski günlerini yad etmekle,geleceği için hayaller kurmakla geçiren Kimya Hatun'un hayatı Şems'in Mevlana ile halvete çekilmesi ile bir kabusa dönüşür.Sadece onun için değil başta annesi ve üvey kardeşi Alaattin olmak üzere herkesin hayatı bir günde tersyüz olur.Kimya Hatun kendinden onlarca yaş büyük Şems ile evlendirilir ve bu olay gencecik Kimya'nın sonuna giden yolun başlangıcı olur.

Kitap kendi içinde olaylara göre konulara ayrılsada asıl olarak 3 bölümden oluşuyor.İlk bölümde Kimya'nın çocukluğu, ergenliği ve yaşadığı olaylar anlatılıyor.Şems'in Mevlana ile karşılaşmasından sonra olaylar bu iki kişi üzerinde yoğunlaşıyor.Onların ayrı bir mekanda halvete çekilmesi,yaptıkları tartışmalar,Şems'e karşı duyulan değişik hisler,bu olayların ev ahalisine ve Konya halkına tesirlerinden bahsediliyor uzun uzun...Son bölüm ise Şems ile Kimya'nın evliliği üzerine kurulu.Kimya'nın bu evlili neden kabul ettiği,tüm insani zaaflardan sıyrılmış Şems'in genç ve güzel Kimya karşısında nasıl farklılaştığı,bu farklılaşmanın Kimya'nın sonunu nasıl hazırladığı anlatılıyor.

Ana karakter Kimya çok tutarsız bir karakter olarak yansıtılmış.Sürekli olarak olaylara,insanlara bakışı değişiyor,duygu dünyası sürekli bir dalgalanma halinde.Bu sebeple Kimya'yı tam olarak oluşturamadım kafamda...Şems ise Mevalana'nın yoldaşı olarak değil de O'nu diğer insanlardan ve iman yolundan ayıran birisi olarak yansıtılmış.Gerçi kitaba karşı en büyük hayal kırıklığımıda burada araya sıkıştırayım.Ben bu kitabı daha biyografik bir yapıt bekliyordum.Okuduğum kitap tam olarak karakterleri ve birkaç olayı tarihten alınmış kurgu romanı...Aslında önemli kişilerin kurguda olsa romanlarını severim ama burada Mevlana olduğu için kurgu biraz bana hafif ve saptırılmış gibi geldi.

Kitabın yazarı İranlı olduğu için olsa gerek yabancı kelimeler var ama çoğu için dipnot verilmiş.Anlatımdaki en büyük eksiklik olarak belirli bir anlatıcının olmaması beni sıktı.Kitap aslında Kimya Hatun'un dilinden anlatılacak gibi kurgulanmış ama bazı yerlerde yazar mı konuşuyor,olayı yaşanlardan birimi anlatıyor, yoksa Kimya'mı aktarıyor analayamadım.Kimya'nın bilmesine olanak olmayan olayları anlatması ise kitabın inandırıcılığını iyice zayıflatıyor.

Kimsenin bahsetmediği Kimya'ya ve Şems'in evliliğine kurguda olsa değinmesi hatırına beğeni listemin ortalarında bir yerlere koyuyorum kitabı.İran'da büyük ilgi gören ve İran'ın 2006 Parvin Etesami Edebiyat Ödülü'nü alan bu ilk kitap için söyleyeceğim son şey,vaktiniz varsa kurgu olduğunu unutmadan okuyun ama beklentilerinizi azaltın alacaktır.

***Baba sevgisinden mahrum kalmış olmam,beyaz hayat defterimdeki tek kara lekeydi.Şimdiye dek kimse bana gerçek aşkın erkeklere ait bir hak olduğunu,dolayısıyla babam olsun veya olmasın bir erkeğin eninde sonunda annemi benden alacağını ve beni bir düğün alayının çıkardığı toz bulutları arkasında yalnız bırakacağını anlatmamıştı.(syf.39)

***Günler geçmek bilmiyordu,işte o zaman anladım ki saat,zamanın ölçüsü değildir.Lala da benim gibi düşünüyordu.Tanrı'nın, "Bir gün binlerce güne dönüşebilir " diye buyurduğunu söylüyordu. (syf.44)

***Aramızdaki şey bir mumdan yükselen ışık gibiydi;" Hem gerçek hem yalan!Lakin daha sonra mutluluğun mumda değil de onun yükselen ışıklarında olduğunu anladım.Görebildiğin kadarıyla yetinmen gereken bir şeydi.Mumun ışığını tutmaya çalışıcak olursan mum sönecek,ışık gidecek ve elin yanacaktı."Varlık alemindeki mutluluk,mahiyetten daha fazla hisssedilen ve hayalden daha çok aynileşen bir olguydu,benim ruhum ise bu iki arasında gidip gelen bir berzahı yaşıyordu.(syf.153)

***Hastalıklı bazı hatipler,saf ve temiz kalpli müminleri korkutmaktan haz alıyorlar.Ayet ve hadisleri,barbar görüşlerine göre yorumluyor,kendi halet-i ruhiyeleriyle uyuşan esaret sahnelerini anlatmaktan geri kalmıyorlardı.Öyle ki avamdan kimileri,duyduğu işkence sahnelerinin ruhlarında yarattığı tahribatla nara atıyor,bayılıp yere düşüyordu.Bayılanların sayısı arttıkça minberdeki hatibin de ünü ve itibarı artıyordu.Fakat kimse,insanların duyduğu bu azap rivayetlerine rağmen günaha bulaşmalarını anlamıyordu.Nasıl oluyordu da onca gözdağı vermeye rağmen şehirde rahatlıkla günah işlenebiliyordu?Oysa günahın cezasını en iyi onlar biliyordu.(syf.173)

***Şems'i omuzlar üzerinde medresenin kapısına kadar götürdüler.Hüdavendiğar'ın o çok önemli vuslat anınında ne yapacağını gözleriyle görmek istiyorlardı.Eğer bu buluşma anını aşık ve maşukun kendisine bırakacak olsalardı,onlar bu vuslat şerbetini
bomboş bir çölde veya sonsuz bir okyanusta,tanınmayan küçük bir sandalda içmek isteyeceklerdi.Oysa kimse onların anlık heyecanlara gelen avmdan,yabancı gülücüklerden ve riyakar insanlardan uzaklaşmak içinömürlerinin geri kalanını vermeye hazır olduğunu bilmiyordu.(syf.209)

***Şems,Tanrı'nın kendisiyle neden oynadığını anlayamamıştı.O dünyevi bağlılıklardan tek tek kurtulduktan ve nefsini arındırdıktan sonra durgun ve sınırsız bir okyanusa ulaşmıştı fakat yorgun ruhunun yabani bakışlar altında Yusuf gibi berrak sularla dolu kör bir kuyuda tutsak edildiğini hissediyordu.(syf.211)

***Ama dünya ve dünya içindeki şeylerin,diğerine kavuşmayı bekleyenlerin değil,dileğine dört elle sarılan cesur ve yaratıcı insanların elinde olduğunu asla anlayamamıştı.Doğanın bu kanununu anlayamamıştı.Böyle olmadı mı saçını başını yolacağını,hasretten eriyip gideceğini ve sadece güçlülerden arta kalanı yiyeceğini kavrayamamıştı.(syf.220)

***Zaten ne çekiyorsak,şu kör olasıca kötülüklerin anası gözden çekiyoruz!Öfkelenip Adem'e bağışladın o gözü,sonra onu cennetinden attın.Doğru,senin zail olmaz nişanelerinden birisidir,amenna,fakat ne yazık ki ne kemalden ne de marifetten nasibini alamamıştır ve diğer duyu organlarına oranla daha çabuk aldatılıyor ve aldatıyor.Zaten görevi bu onun.Gözü Adem'e verdikten ve onu şeytanla beraber yeryüzüne sürgün ettikten sonra dünya bir an olsun rahat yüzü görmedi.Boşuna,çeşm kötülüğün çeşmesidir ,dememişler.
Şu göz,tevhit ve mahiyeti renklere,şubelere ayırıyor;eğer o olmasydı kesinlikle hiçbir girift konu kalmayacaktı.Eğer hakikati görme kabiliyetine sahip olsaydı,Adem cennetten kovulmayacaktı.Tüm hicapların nefsidir o!Kalp gözümüzü köreltsin diye mi bu kör olasıca bir çift gözü verdin bize?Tek hedefi diğer duyu organlarını bataklığa çekmeye çalışan görme kaygısıdır onunki.Göz olmasa mahiyet olmayacaktı ve mahiyetsiz bir dünyada hasseler tevhide koşacak,şeytan ortalıkta rahatlıkla cirit atamayacaktı. Hepimiz vücut ve vahdetin şarabıyla mest olacaktık(syf.248)

***Gamın tek taraflı olabileceğini fakat mutluluğun karşılıksız olamayacağını bilemeyecek kadar aşkın kanunundan gafildiler bu sefiller.(syf.251)

***Bil ki ezeli ve tanrısal aşk tevehhüm(evhamlanmak) değildir.Dokunabilirliğin yanı sıraispatlanacak birşeydir.Tanrı'ya özgü bu aşk,yeryüzüne ait ne kadar müebbet zuhurat(birden oluveren şeyler) varsa hepsinin anasıdır.Tüm sanatların anasıda odur.İşte bu yüzden zamn denilen ilet sanatın özünü aşındırmaz.Aşındıramadığı gibi hergün yalız sanatlara bir yenisini daha eklemek zorunda kalır.Eğer rebap,çenk ve çegane seni alıp göklere götürüyorsa aşkın haraketi ve yalız sanatın bitimsiz gücü ile götürüyorlar.Hakeza yalız,katıksız bir şiir,üzerinden binlerce yıl geçse dahi taravet ve canlılığından bir şey kaybetmiyorsa eğer,bu,ilahi aşkın sayesindedir. İlahi aşkın büklüm büklüm onda görülmesindendir.Eğer sen Belh'ten ben de Tebrizden kalkıp buralara kadar geliyor ve Konyalı kavvalın nağmeleriyle manevi bir aleme seyrediyor ve lahuti cilveleri müşade ediyorsak,bu ilahi aşktır.(Syf.270)

***Ve artık şunu da biliyorum ki seninle işim bitti.Senin fakihlikten,ilim denen hicaptan ve o kahrolası medreseden kurtulman için çabaladık.Sen ise yüzyıllık bir yolu bir gcede kat etmeyi başardın.Eğer devamı gelsin istiyorsan kendini iyi tanı.Her ne rarasan kendinde ara.O Huten ceylanının başına gelenleri aklından çıkarma.Artık senin bana ve benim gibilere ihtiyacın yok.(syf.271)

***İman en çok aşktan doğarsa iman olur.Vuslata sebep,mutluluğa yol ve dostluğa izin verip ayrılığı ortadan kaldırabilirse iman olur.Aşktan gafil müminlerden Tanrı' ya sığınırım!(syf.293)

***HAKİKAT,GÜZELLİK VE YALIN BİR YAŞAMDA OLUP ALABİLDİĞİNCE YAKINIMIZDADIR AMA MAALESEF DÜNYA,BAŞ DÖNDÜRÜCÜ BİR OYUNUN İÇİNDE BOCALAYIP DURMAKTADIR:AVAM KENDİ SEVDASINDA,ALEM KENDİ SVEDASINDA,ŞEYH,SUFİ DE KENDİ SEVDASINDA.ZAMAN VE MEKAN İSE KENDİ İŞLERİYLE UĞRAŞMAKTA...ONLARA SADACE VE SADECE RENKLERİN ÖTESİNİ KEŞFETMEK,ORAYI GÖRÜP OKUYABİLMEK İÇİN DAHA ÇOK DUA ETMELERİNİ HATIRLAT.SADECE RENKLERİN ÖTESİNİ BİLSİNLERE,BAŞKA BİR ŞEYİ DEĞİL.ZİRA BİLENLE BİLMEYEN HİÇBİR ZAMAN BİR OLMADI,OLMUYOR VE OLMAYACAKTIR...(syf.295)

300 Sayfa / Sonsuz Kitap(Yakamoz Yayıncılık)

Farsçadan Çeviri: Veysel Başçı

1. Baskı Aralık 2007

PATASANA (Ahmet Ümit)

2009-03-03T23:47:00.000+02:00

Aylar oldu kitabı okuyalı ama bendeki üşengeçlik bir türlü geçmedi.Aslında hala yazasım yokta,paylaşacağım kitaplar biriktikçe blog tutmanın asıl amacını kaybetmeye başlıyorum.

Aslında Kavim'den daha önce okumuştum kitabı ama anlatmak bu güne kısmet oldu.

Gaziantep yöresinde kazı çalışması yapan bir ekip yörede işlenen önemli cinayetlerden sorumlu tutulur.Kazı yapılan bölgenin kutsallığını bozdukları için halk tarafından kötü şans getirmekle suçlanırlar.Ekip başı Esra her ne kadar kazıyı bitirmek istemesede ,kafasındaki soru işaretlerini cevaplandıramaz.Yinede buldukları belgenin önemi karşısında Esra ve ekip cinayetlerle kazının ilgili olabileceğinden şüphelenir.Çünkü buldukları belge yazılı ilk gayriresmi tarihe aittir.Patasana adındaki saray başyazmanının kendi kişisel tarihini anlatırken;Hitit tarihine,geleneklerine ışık tututuğu bu tabletler sadece ekip için değil tüm tarih için önemli bir belgedir.Tabletler bulundukça birbiri ardına ilginç biçimlerde işlenen cinayetler herkesin tadını kaçırmaya başlar.Bölgeden sorumlu Yüzbaşı Eşref ile Esra arasında çakan aşk kıvılcımları ve ekibin diğer üyeleri arasında yaşana ikili ilişkiler olaylar,cinayet haberleriyle bir sarmaşık misali dolaşmaya başlar.Cinayetlerin işleniş sebepleri ile bir sürü neden ve katil öne sürülürken ortaya çıkan herbir gelişme olayı dahada karmaşık hale getirir.

Güzel bir kitaptı.Hele de benim gibi acemipolisiyeci bir okuru hayretler içinde bırakacak kadar iyiydi.Kitap yazılırken bir bölüm günümüz olaylarını ,hemen arkasından gelen diğer bölüm ise Patasana'nın yazdığı tabletleri anlatacak şekilde kurgulanmış.Ben Patasana'nın bölümlerini okurken daha fazla zevk aldığımı itiraf etmeliyim.Patasana'nın kendini yargılayışındaki karmaşa,duygu seli ve insani zayıflıkların baskın geldiği anlar kitabın o bölümlerini okurken beni oldukça düşündürdü.Bu yüzden aşağıda alıntıladığım satırların çoğu Patasana'nın ağzından çıkanlardır.Kavim'de olduğu gibi aralara aşk kırıntılarıda serpiştirmeyi unutmamış Ahmet Ümit.Kitabın anlatımına heyecan katmak için yapmış olabilir diye düşündüm ama bence çokta gerekli bir ayrıntı değildi.Zaten cinayetler ve tabletler insanı yeterince heyecanlandırıyor.

Çok kolay bir dil kullanmasından olsa gerek,yapılan bazı anlam ve kelime hataları benim daha çok gözüme battı.Yazardan mı kaynaklanıyor bilemiyorum ama sanırım okuyucu karşısında saygınlığı yitirmemek için editörlere biraz daha fazla iş düşüyor .Doğan Kitap'ın kitapların kapağına yapıştırdığı bilmem kaçıncı baskı tarzından gülünç sayı fanatikliğinide kınamadan geçemeyeceğim.O sayılar o kadar hoşunuza gidiyorsa yazın kapağın içine meraklısı okusun.Ne diye her kitapta gözümüze sokuyorsunuz anlamıyorum ki? Birde kitap kapaklarına madem bir tablet resmi koyuyorsunuz ,içine küçük bir not iliştirsenizde şunu meraklı kulu internet denen kör kuyuda saatler geçirmekten alıkoysanız???:)

***Ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktım. Tanrıların korkak haline getirdiği bir alçak. Alçakların en acınacak olanı, en tiksinti vereni. Yüreğini dalkavukluk, aklını düşmanlıkla besleyen sinsi bir saray yazmanı.
Ben Kral Pisiris'in danışmanı, büyük meclis Panku'nun değerli üyesi, ben soyluların en soysuzu Patasana.Ben ölüler içinde yüzen, ben, tanrılar tarafından alnına sonsuza kadar acılar içinde kıvranacaktır, yazılan saray başyazmanı Patasana.
Yazdığı anlaşmalarla, mektuplarla ülkesinin yazgısını değiştiren ama kendi yazgısına söz geçiremeyen zavallı Patasana.(syf.20)

***Babam Araras ne kadar soğuk,katı bir adamsa büyükbabam Mitannuwa da bir o kadar cana yakın,sıcak ve neşeli bir insandı.Duygularım büyükbabama çekmiştir,aklım babama.Bunun ne kadar korkunç bir şey olduğunu bilir misin? Yüreğimin yap dediğini, aklım yapma der. Aklımın soylu bulduğu, yüreğimce dalkavukluktur; yüreğimin doğru bulduğuysa aklımca suç. Bir yanım bahar rüzgarı gibi uçarı, tez canlıdır, öteki yanım kış soğuğu gibi katı, ağır kanlıdır. Bir yanım içimden gelen seslere kulak verir, öteki yanım, öğrendiklerime, bildiklerime.Ben yıllarca bedenimde aynı yöne bakıp farklı şeyler gören iki insan taşıdım, iki insanın isteklerini aynı anda yerine getirmeye çalıştım. İşin kötüsü ne tümüyle biri, ne de öteki olabildim. İkisi arasında bocalayıp durdum...(Syf.33)

***Büyükbabama "Fırat nedir ?" diye sorduğunuzda, "Gündüzleri sevgilinin gözlerini yansıtan ışıktır’ derdi, ‘geceleriyse sevgilinin çözülmüş siyah saçları.Babama sorarsanız alacağınız yanıt belliydi:"Düşmana kaptırılmaması gereken bereketli sudur Fırat." (Syf.33)

***Sen olmadan yarım insan gibiyim.Platon Şölen adlı yapıtında, Aristophanes’in bir konuşmasına dayanarak, insanın bir türünün dört kollu, dört ayaklı, iki başlı Androgynos adlı varlık olarak yaratıldığını, ama bu mükemmel yaratığı kıskanan Zeus’un onları ayırdığını, bu yüzden insanın ömrü boyunca hep öteki yarısını aradığını anlatıyormuş.(syf.209)

***Yalnızca konuşacağız.Birbirimizden korkmamayı öğrenene kadar,bıkıp usanmadan konuşacağız.Bedenimden korkmamanı öğrenene kadar sana tabletlerden şiirler okuyacağım, hikayeler,destanlar anlatacağım.Anlatmanın bir tür sevişmek olduğunu anlayana kadar, anlatmanın yetmediğini kanıtlayacak olan açlık teninde uyanana kadar,bıkıp usanmadan anlatacağım.(syf.279)

***“Bana teşekkür etme. Çünkü ben sana iyilik etmiyorum. Kızmıştım doğru ama senden vazgeçebileceğimi nasıl düşünürsün ? Yağmur yağmadığı için toprak, buluttan vazgeçebilir mi ? Ona gülümsemiyor diye anne yavrusundan vazgeçebilir mi ? Tarla tohumdan, başak güneşten, böcek çiçekten vazgeçer mi ? Benim senden vazgeçeceğimi nasıl düşünürsün ?”(syf.389)

***İnsanoğlu vahşetten hoşlanan acımasız bir yaratıktır.(syf.467)

NE YAPIYORUM?

2009-02-21T23:37:00.002+02:00

10. Volkan Konak - Yar Gider Arabayla.mp3 -

Bu şarkıyı dinleyip horon tepiyorum ve bu müziği duyduğu halde kanı kaynamayan karadanenizlilere bir kez daha hayret ediyorum:)

...........................

2009-02-17T18:05:00.004+02:00

Havalar gibi hayatımızda küresel ısınmaya maruz kaldı galiba.Bir gün benden neşelisi yok,diğer gün asık suratımdan korkarım diye aynaya bile bakamıyorum.Ben en iyisi yüzümü gülümseten anlardan bahsedeyim:)

Kütüphaneye istek olarak yazdığım kitaplardan Graham Swift'in "SU DİYARI" ve Saide Kuds'un "KİMYA HATUN" gelmiş.Artık ben istedim diye mi alındı yoksa zaten alınacaklar listesinde miydi bilmiyorum önemli olan orada olmaları.Geçen gün kitap almaya gittiğimde hemen gözüme takıldı daha üzerinde işlem bile yapılmamıştı.Hemen rica ettim sağolsunlar işlemleri tamamlayıp elime verdiler kitapları.Ruhdağı okumuştu bu kitapları.O günden beri aklımdaydılar zaten:)Bazı kitap isimleri,yazar adları veya kitap kapakları aklınıza yazılır ya işte onlardan birkaçıydı benim için bu kitaplar.Çok iyi oldu.

Evvel zaman içinde ile beraber başlattığımız ve sizin katılımlarınızla genişlettiğimiz kitap etkinliğimiz birkaç kişi dışında neredeyse tamamlandı.Katılan,katılam dileklerini ileten herkese teşekkürler.Evvel zaman içinde'ye ise kocaman bir kucak dolusu öpücük ve güzellik gönderiyorum:) Dün linkleri güncellerken gördüğüm şeyden bahsetmek istiyorum aslında.Belkide olması çok küçük bir ihtimal ama benim hediye kitabımla Yusufzar'ın Dilek'e gönderdiği kitap aynı çıktı.Benim yüzümü güldüren bir tesadüf oldu.Seviniverdim işte:)

161 / 5

2009-02-16T16:17:00.003+02:00

Evvel zaman içinde beni sobelemiş. En yakındaki kitabın 161. sayfası açılacak ve 5. cümlesi yazılacakmış.Hemen klavyenin yanında duran kitap olan Kimya Hatun'u alıyorum ve malesef cümleyi yazamıyorum çünkü o sayfada sadece 2.bölüm yazıyor:) Bunun üzerine kızımı içeriye yollayıp yerde duran kitap yığının en üstündeki kitabı getirmesini rica ettim.Elinde Fürüzan'ın "Sevda Dolu Bir Yaz" ı ile çıkageldi bizim küçük hanım.O sayfadaki 5. cümle aşağıdaki mısranın en sonuncusudur:)

Neden gözlerinde baharın hüznü var.
Issız kalbimi sen de kanatlarınla sar.
mehtaplı geceler anlatır seni bana.

Sanırım oyunun kuralları gereği sobeyi 5 kişiye yollamam gerekiyormuş.Ben sadece aynı şehirde yaşadığım iki insana Elif'e ve Nazpeki'ye gönderiyorum sobeyi:)Herkese keyifli okumalar...

DAVETSİZ MİSAFİR

2009-02-14T07:50:00.000+02:00

Hiç beklemediğim, ummadığım bir anda girdin hayatıma.Zamansız bir gelişti seninki,tıpkı davetsiz misafir gibi... Oysa ben davetsiz misafirleri sevmem.Ama sen baskaydın...

Önceleri güzeldi bu misafirlik,zevk alıyordum evsahipliğini yapmaktan...Gönül evimde ne varsa önüne sermekten,elimdekileri seninle paylaşmaktan,güzel sohbetinden hoşlanıyordum.Elin boşta gelmiş olsan ben sana kızmıyordum.Konuştukça,geldiğine seviniyor; baktıkça,gülüşüne daha bir ısınıyordum.

Geldiğin kadar hızlı gideceğin hiç aklıma gelmemişti.Çok canımı yaktı bu kısa misafirlik.Sen izinsiz girdiğin bu kalpten yine izinsiz çıkarken olanlar bana oldu.Çalan her telefon sen,her gölge senin gölgen,her şarkı seni hatırlatır oldu.Sensizlik kelimesinin kaç harften oluştuğunu sayamadım.Saydığım tek şey gözümden düşen damlalar oldu.

Dün yine bir şarkıda yüzün düşünce aklıma,gözlerimde dolunca,vazgeçtim senden...Gülmeye başladım yeniden...Aslında komik olanda buydu zaten.Sen zaten davetsiz bir misafirdin ve geldiğin gibi gitmiştin.Gelmeyi dilemiş ve sonra herkesten önce,herşeyden önce, vazgeçmiştin. Herşeyi anlıyorda bu kalbim, tek bir şeye cevap veremiyor:"Madem gidecektin,o zaman niye geldin?"

Davetsiz misafir;madem gelmiştin keşke biraz daha kalsaydın...

NİNATTA'NIN BİLEZİĞİ (Ahmet Ümit)

2009-02-13T20:30:00.001+02:00

Aslında elim kısa kitaplara pek gitmez ama Ahmet Ümit'e taktım ya bu ara hazır kütüphanede varken ve başkası almamışken okuyayım dedim:) Kitap ağır bir aşk yarasına saplanmış Hitit'li bir kadının ağzından şiir tarzında yazılmış.O kısacık kitapta, arka arkaya o kadar trajik olaylar yaşanıyor ki bir anda ne olduğunu anlayamıyorsunuz. Konular bölümlere ayrılmış ve her bölüm olayın başka bir evresini anlatıyor.Her bölümün başında hiyeroglifle anlatılmış bir kelime var ve bu işaretlerin anlamı son sayfada açıklanmış.

Kitabın benim için en ilgi çekici yanı sonlarına doğru ortaya çıkan on iki bilezik olayı oldu.O konu Amin Maalouf'un aklına gelseydi muhakkak mükemmel bir roman çıkardı diye düşünmekten kendimi alamadım.

Ahmet Ümit severlerin, değişik tarzda yazılmış bir kitabı keşfetmek isteyenlerin,kısa kitap arayışında olanların kitabı okuması tavsiye olunur:)Kitabın uzun uzun konusunu yazacaktım ama ilk bölümden bazı kesitlerin konuyu zaten anlatacağına karar verdim .İşte o mısralar efendim:

Hoş geldin, ey, uzak yolların yolcusu,

ey, güzel haberlerin müjdecisi,

ey omuzlarında yılların bilge yorgunluğunu,

gözlerinde bilinmezin heyecanını taşıyan kişi,

yaşlı ülkeme,Hattilerin bin Tanrılı toprağına,

güzel Hattuşa'ya hoş geldin...
..................................

Tanrılar bizi,

Kadeş'te yeryüzünün en korkunç lanetiyle,

savaşla cezalandırmadan.

Seni bekliyordum,

Tanrılar Kadeş'te ölümü ülkeme yoldaş kılmadan.

Seni bekliyordum,

Kadeş'te yeryüzünün en büyük savaşı

henüz başlamadan.

Seni bekliyordum,biricik aşkım Nuvanza,

Kadeş'e gitmeden.

Seni bekliyordum,

yiğit Nuvanza Kadeş toprağında kaybolmadan.

...................................

Kral Muvatalli daha savaş emrini vermeden.

Hattuşa boşaltılmadan,

Mısır Kralı Ramses,

Kadeş üzerine yürümeden,

askerlerin genç bedenleri

savaş meydanında çürümeden.

Seni bekliyordum,

kim olduğunu bilmeden,

ama sana verilen görevi

yapacağını adım gibi bilerek.

Seni bekliyordum,

biricik aşkım, yiğit Nuvanza ile

ruhlarımızı buluşturman için.

Seni bekliyordum,

bana yardım etmen için.

..................................

Biliyorum ki,

duydukların aklını karıştıracak,

biliyorum ki,

gözlerin gördüklerine inanamayacak.

Sakın şaşırma,sakın yolundan dönme.

Beni, karanlıkta gördüğün

boş bir suret sanma sakın.

Ben, Panku meclisinin üyesi

soylu Maruvaş'ın kızı,

yiğit komutan Nuvanza'nın

bahtsız kadını Ninatta'yım.

.................................................

Ona,

Göğün Güneş Tanrısı'nın

ve Arinna'nın Güneş Tanrıçası'nın izniyle,

yiğit Nuvanza'nın yaptırdığı

on iki bilezik halkasını anlat.

Ona de ki:O bilezikler ki,

sadece ilki bendedir.

Diğerlerinin her biri ayrı bir şehirde,

ayrı bir yerde gömülüdür.

Ona de ki:Sen, o şehirlere git.

Sen, o bilezikleri topla.

Ona de ki:Her bilezikte bir sonraki bileziğin nerede olduğu yazılıdır.

Ona de ki:Sen o bilezikleri toparlarsan,

benim biricik sevgilim,

güçlü erkeğim,

Yiğit Nuvanza bana geri dönecek.

Ona de ki:Bunlar benim değil,

Tanrılann dileğidir.

......................................

Tanrılann dileğini yerine getirmek;

kurumuş tarlaya su vermek kadar güzel,

aç bir insanı doyurmak kadar iyi,

sevgiliyle diz dize oturmak

kadar mutluluk vericidir.

Ona de ki;

Tanrıların dileklerini yerine getirmemek;

tarlayı kurutmak,

yoksulu aç bırakmak,

sevgiliye sırtını dönmek kadar kötüdür.

Eğer sen sevgiliye sırtını dönersen,

Tanrılar da sana sırtını döner

ve seni lanetler içinde bırakırlar.

Ona de ki:

Sen, beni yiğit Nuvanza'ya kavuştur,

ben de sana mutlu bir ömür dileyeyim.

Çünkü âşıkların dileği kabul olur.

***Zaten hayat bir yolculuk değil midir?
Hayat,Tanrıların olaylarla ördüğü bir patikada,
yürümekten başka nedir ki? (syf.27)

***Onu sevdim.Çünkü Nuvanza da seviyordu.
Ben mutluydum;çünkü Nuvanza da mutluydu.(syf.29)

***Dedi ki:
Sevmeyi bilirim.Acıyı bilirim.
Dedi ki:
Sevmenin hayatı nasıl acıya çevirdiğini bilirim.
Dedi ki:
Ama hayat daha değerlidir sevdadan.
Dedi ki:
Hayat daha büyüktür sevdadan.
Dedi ki:
Hayat daha güzeldir sevdadan,
sakın hayattan vazgeçme. (syf.81)

Öylesine bilgi 1 :Kitabın kapağındaki resim Kargamışın Ana Tanrıçası Kubaba' nın resmiymiş:)

Öylesine bilgi 2 :Uzunluğu neredeyse kitaba eşit bir tanıtım yazısı okumak isterseniz buraya buyrun

Doğan Kitap /111 sayfa

1. baskı /Ekim 2006

ÖDÜL

2009-02-13T17:14:00.002+02:00

Aynı şehirde yaşadığımızı öğrendiğimden beri çok merak ettiğim ama bir türlü haberleşemediğim Nazpeki beni ödüllendirmiş.Çok teşekkürler :) Şimdi bana düşen görev aşağıdaki kuralara uyarak bu ödülleri başkalarına dağıtmak...İşte kurallar:

1. Seni ödüllendiren blog yazarının linkini vermek,
2. Bu ödülü başka 7 blog sahibine linklerini vererek göndermek,
3. Seçilen blog yazarlarını durumdan haberdar etmek.

Şimdide bloglarımızın linklerini verelim:)

Dostum ve zamanlarımı anlamlı kılan insan Elif
Zeren daha sık bilinen adıyla ZERO
Uçan martı :) den
Biricik Doğa'nın biricik annesi Tabiat Ana
Güzeller güzeli Neva ve annesi
Moru gitmiş ama kendi burda olan Uragan
Onunla yaşamaya bizide alıştıran Defne ve annesi

Aslında ödülü tüm takip ettiğimiz bloglar alıyor ama oyun işte:)Sevgiyle kalın.

HEDİYE KİTAPLARINA KAVUŞANLAR...

2009-02-07T14:46:00.014+02:00

Etkinliğimizin meyveleri yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı.Aşağıda kırmızı ile belirtilmiş olan yazıların altında hediye kitaplarla ilgili linkler bulunmakta.Diğer arkadaşlarımızda yazılarını yazdıkça aşağıdaki linklere ekleyeceğim.Yalnız benim merak ettiğim birşey var.Herkes gerekli kişilere ulaşabildi mi?Sanırım "Nevam" ulaşamamıştı. Onun dışında birbirleriyle iletişime geçemeyen arkadaşlar varsa lütfen bu yazının altına yorum bıraksınlar.Kimsenin mağdur olmaması için ufak bir düzenleme yapabiliriz.

Kitaplar okunduktan sonrada yazılarınızı bekliyoruz arkadaşlar.Onlarıda okumak büyük bir zevk olacaktır.Hatta bu zevki bize öncelikli olarak ZEREN arkadaşımız yaşatmış.Hediye kitaplardan ilk okunmuş olanın yorumuna ulaşmak için Zeren'in bloğuna buyrun efendim:)

1) Tiger Aymen

2) http://cikolatacikolata.blogspot.com//Çikolata Çikolata

3) OrdanBurdanHayattan

4) Bana Dair- Berrin

5) Evvel Zaman İçinde

6) Funda

7) Kiyoki

8) Elif ..den

9) H. Y. Ergün

10) Yusuf Türkoğlu

11) Aysema /Dilek

12)http://izmirdesanat.blogspot.com/ /Emrah Atik

13) Gülçin

14) Neva'lı Günler

15) Mehtap

16) Tabiat Ana

17) Kitap Kurdu

18) Prima Rima

19) Geveze Kalem

20) Lale'nin Bahçesi

21) Banu Durgunlu

22) Ruh Dağı

23) Serap

24) Elektra

25) Zero

26) Halim Kılıç

27) Çınar

28) Denizanası

29) Aslı Koyuncuoğlu

30) El*ff

31) Nazpeki

HEDİYEDEN DE ÖTESİ

2009-02-06T19:27:00.006+02:00

Kitap hediyeleşmemizin ilk yazısı H.Y.Ergün'den geldi .Aslında toplu bir ulaşım için yayınlanan tüm yazıların linklerini vereceğim ama ilk yazının şerefine buraya uğramınızı rica ediyorum. İkinci yazıda benden olsun deyip hemen başlıyorum anlatmaya..

Bana kitap gönderen arkadaşım Ruh dağı.Evvel zaman içinde'den sonra en uzun takip ettiğim blog sakini olur kendileri.Birkaç yazısı hariç her yazısında beni gülümsetecek birşey barındıran,yüzünü görmeden sesini duymadan dost ilan ettiğim kişilerden biridir.Belkide bu yüzden ben oldukça şanslıyım çünkü gerçekten beni tanıyan birisinden geldi hediyem.Daha önce bloğundaki bu yazıda bahsetmişti bana gönderdiği kitabından.O'na kahve molalarına yoldaşlık eden kitabın bana senelerce yoldaşlık edeceğini biliyorum.Aslında demek istediğim çok şey var da diyemiyorum sen anlarsın di mi Ruhumun Dağı:) Çok teşekkürler ...

Kitap benim için ayrıca önemli çünkü okuduğum en özgün romanlardan biri olan "Beni Asla Bırakma"nın yazarına ait.Büyük bir hevesle ve her sayfasına dostumun elinin değdiğini düşünerek okuyacağım:)

Bir teşekkürde Evvel zaman içinde'ye etmek istiyorum.Eğer onun cesareti olmasaydı ben böyle bir katılımı kesinlikle beceremezdim.Lütfen bir daha yapalım şeker kız olur mu?

KARAYEL HÜZNÜ (Buket Uzuner)

2009-02-04T20:22:00.007+02:00

Denizciler,kuzeybatıdan esen,soğuk ve kar yüklü rüzgara, KARAYEL derler.

Karayel Hüznü,kitaba adınıda veren METİN ALTIOK'un anısına yazılmış bir şiirle başlıyor.

Şimdi, bu akşamüstü,

Hemen

Bir şiir yazabilseydim eğer,

Şöyle serin, nane yeşili,

Bahar kokan, gencecik teni.

Hani, 'yaşamalıyım, ayaktayım hâlâ'

dedirten insana,

'Hem yapacaklarım var daha!'

.................................

Beyaz eller çizerdin,karakalem,

Şiirlerle bezerdin,

Renkalem

Kara dumanla yandın,

Kara düşüncelerde tüten

Ama en çok ben,

Gece gibi ben,

Simsiyah yüreğim

Gece gibi ben...

Şiirin dışında 3 öykü var kitapta.Ne de olsa şiirin kızkardeşi öykü :) Hiçte iğreti durmamışlar yanyana..

İlk öykünün adı " Otuz Yedi Yaş". " Ağrımasa bilir miydim yüreğimin yerini...(Sennur Sezer)" notu atılmış ilk cümlelerden önce.İlk okuduğum Buket Uzuner kitabından beri en sevdiğim özelliklerden biridir bu notlar.Hele gençken aklımı ne karıştırırdı, daha o bölümde anlatılanlar başlamadan ben düşlere dalmış olurdum.Hayatındaki alışkanlıklardan sıkılmış bir annenin 37. doğumgünü şerefine ailesine hazırladığı süpriz anlatılıyor bu öyküde.O güne özel yedi ayrı başlangıçla beraber süpriz bir sonda bekliyor okuyucuyu.

"Ve onun yüzünün bir yanı çocukluğundan beri gülmemeye mahkum edildi"

İkinci öykünün adı "İkizlerden Biri".Sezin ve Sezen adındaki ikiz kardeşlerin, isimlerine bir harf olarak yansıyan farklılıklarının hayatlarını nasıl etkilediği, birçoklarına yabancı gelmeyecek biçimde anlatılmış. Ne zamandır okuduğum satırların son noktası gözümün önünden geçerken ürpermemiştim.Aşırı heyecanlı yada şahaser bir anlatım değil ama tüm tüylerim diken diken oldu son cümlelerde.Daha önceden bahsettiğim ve Buket Uzuner'in son kitaplarında bulamadığım güç buydu işte.Seneler önce çıkmış bir kitabını okurken eski hisleri yeniden hissedebildiğime göre demekki sevgili yazarımın yazım şekli gerçekten değişmiş.Yeni yazdıklarından tat alamamak demekki benden kaynaklanan bir sorun değilmiş.

3. öykü olan "Bütün K Harflerinden Uzak"ta da aynı ürpermeyi hissettim.Tam da son cümlelerde (eskiden olduğu gibi:) Son öyküde ise barda oturup 3 gencin masasını izleyen ve davranışlarına göre onlara hikayeler yakıştıran birisi anlatılıyor.

İyiki eski kitaplarına dönme cesaretini göstermişim Buket Uzuner.Yoksa sadece geçmişte sevilen bir yazar olarak kalacaktın ama şimdi biliyorum ki sen hep aynısın...Ve yeni kitabın YOLDA bunu bana kanıtlayacak gibi hissediyorum.

Everest Yayınları/ 77 sayfa

1.-7. Basım :1993-1999(Remzi)

8. Basım:Nisan 2003 (Everest)

HEDİYE KİTAP ÇEKİLİŞ LİSTESİ

2009-01-31T23:55:00.001+02:00

Kitap hediyeleşmemize katılan tüm blog sahiplerine teşekkür ederek çekiliş sonuçlarını açıklayalım. Öncelikle objektif bir çekiliş olması için size doğum gününüzü sorduk. Kendi aramızda gerçekleştirilecek bir çekiliş belki herkes için inandırıcı olmayacaktı. Bu nedenle bu yöntemi uygun gördük. Aşağıda vereceğimiz doğum günlerinin kronolojik olarak sıralandığı liste, çekilişimizin listesidir.

Bu listeye göre her katılımcı kendisine en yakın günde doğan (zincirleme sırayla) katılımcıya kitap hediyesini alacak.

1) 21 Ocak http://tigeraymen.blogspot.com/ /Aymen
2) 25 Ocak http://cikolatacikolata.blogspot.com//Çikolata Çikolata
3) 29 Ocak http://ordanburdanhayattan.blogspot.com/ /OrdanBurdanHayattan
4) 31 Ocak http://banadair-berrin.blogspot.com// Bana Dair- Berrin
5) 5 Şubat http://evvelzamanicinde.blogspot.com/ /Evvel Zaman İçinde
6) 21 Şubat http://sarhosbalikvetopalmarti.blogspot.com// Funda
7) 22 Şubat http://ucansupurge.blogspot.com// Kiyoki
8) 13 Mart http://zeynono-elif.blogspot.com/ / Elif ..den
9) 15 Mart http://kuzeyvedefter.blogspot.com/ / H. Y. Ergün
10) 17 Mart http://yusufzar.blogcu.com /Yusuf Türkoğlu
11) 6 Nisan http://ruyalargercekoldu.blogspot.com/ /Aysema
12)24 Nisan http://izmirdesanat.blogspot.com/ /Emrah Atik
13)30 Nisan http://gaybubetindecokkitapokudum.blogspot.com// Gülçin
14) 2 Mayıs http://nevam.blogspot.com/ / Neva'lı Günler
15) 6 Mayıs http://ayisigiyim-ben.blogspot.com// Mehtap
16) 15 Mayıs http://benimgizlibahcem.blogspot.com// Tabiat Ana
17) 18 Mayıs http://kitapkurdu76.blogspot.com/ / Kitap Kurdu
18) 3 Haziran http://primarima.blogspot.com/ / Prima Rima
19)3 Haziran http://www.gevezekalem.com// Geveze Kalem
20) 13 Haziran http://laleninbahcesi.blogspot.com/ / Lale'nin Bahçesi
21) 2 Temmuz http://zuzularannesi.blogspot.com/ / Banu Durgunlu
22)2 Eylül http://ruhdagi.blogspot.com// Ruh Dağı
23)16 Eylül http://seraptan.blogspot.com// Serap
24) 7 Ekim http://komplekssizelektra.blogspot.com// Elektra
25) 13 Ekim http://birdilimsohbet.blogspot.com/ / Zero
26) 24 Ekim http://www.kaybolmusmasumiyet.com// Halim Kılıç
27) 4 Kasım http://cinardan.blogspot.com/ / Çınar
28) 6 Kasım http://denizanasi.blogspot.com/ / Denizanası
29)20 Kasım http://sevgilikitaplarim.blogspot.com// Aslı Koyuncuoğlu
30)28 Kasım http://elifcee.blogspot.com// El*ff
31)26 Aralık http://nazpeki.blogspot.com// Nazpek

1. Kişi 2.'ye, 2. kişi 3'ye, 3. kişi 4.'ye.... ve son olarak 31. kişi 1. kişiye şeklinde liste oluşturulmuştur.Umarım herkes hediyeleşmeden ve çekilişten memnun kalır.
Hediyeleşecek kişiler mail yoluyla adres alışverişi yapacaklar. Böylece adres bir kişi tarafından bilinecek.
Aranın çok açılmaması gerektiğini ve hepimizin de bir an önce hediyelere kavuşmak istediğini düşünerek en geç 7 Şubat'a kadar hediyelerin posta ya da kargo yoluyla gönderilmesine karar verdik.Hediyeler alındıktan sonra blog sahipleri hediye hakkında bloğunda yazı ya da fotoğrafa yer verirse başlattığımız hediyeleşmenin başarılı olup olmadığını göreceğiz. Ve belki, bu da bu güzel hediyeleşmelerin devamını getirecek blog dünyasında.
Herkese teşekkür ediyorum.
Hadi bakalım sıra gönderilecek kitabı seçmede.
Kolay gelsin...

(Not:Eğer iletişim sağlayamadığınız kişiler olursa bizimle irtibata geçebilirsiniz)

HAFTANIN ÖZETİ

2009-01-30T14:02:00.002+02:00

Sonunda geldim:)İstanbul'da verilen küçük ve zorunlu bir moladan sonra evime kavuştum.Ne zamandır görmediğim Gamzem için Çorlu'ya gidip kendi memleketime yaklaştım.Nefiş'imin yavrusuna minik Elif'e hayret dolu gözlerle baktım,dostluğu ömrümün yarısını kaplayan dostumla kızına doyamadım.Annemle,kardeşlerimle hasret giderdim;minibüs şöförleriyle kavga ettim;işlerimi hallettim.Kızıma bol bol hediye aldım,arkadaşlarımın aldıklarıyla bir bavul daha doldurdum.İstiklal caddesini,Yıldız Parkı'nı ve Eminönü-Sultanahmet hattını hatim ettim. Kitapçıları dolaştım,balık ekmek yedim,saatleri ileri alıp çiçek pasajına girdim:)Çorlulu Ali Paşa'da nargileyle birlikte elma çayı içtim.Zaman çok kısıtlı olunca aklımda kalanları (ruhdağım seni mesela,eski hastanemi,Mırım'ı ve doktorumu) mart ayındaki İstanbul seferine sakladım.

Daha önceden sözünü ettiğim Karayel Hüznü'nü, Ninatta'nınBileziği'ni,Kırmızı Pelerinli Kent'i bitirdim sonunda.Araya herkes okudu ben de bir iki laf edeyim diyerekten Uçurtma Avcısı'nı sıkıştırdım ve 14 saat süren yolculukta onuda bitirdim.Yaprak Fırtınası'nı yarıladım,Umut'un çok azını okuyabildim.Son zamanlarda çok az yazıyorum okuduklarımı biliyorum ama bir yazacağım tam olacak(en azından öyle olmasını ümit ediyorum:)

Benim "kitap en güzel hediyedir" lafına inanmamı bir kez dahasağladığınız ve hediyeleşmemize canı gönülden iştirak ettiğiniz için hepinize bir kere daha teşekkürler.Konuyu belirlerken hangi kitabı paylaşacağım konusunda bu kadar kararsız kalacağımı düşünmemiştim ama ben sonunda seçeneklerimi minimum düzeye indirmeyi başardım.Umarım siz benden daha iyi durumdasınızdır.Yarını sabırsızlıkla bekliyorum bende:)

Aslında aklımda yazacak onlarca şey var ama bunu yapabilmek için önce evi toplamam gerekiyor bana azcık müsade arkadaşlar.

HEDİYE = KİTAP

2009-01-22T15:10:00.005+02:00

Evvel zaman içinde söylediği zaman kitap hediyeleşmesi fikri çok hoşuma gitmişti.Ne zamandır uygulamaya geçirmek için konuşuyorduk,dün akşam temelelrini attık sonunda:) Okumayı sevdiğini bildiğimiz bazı blog arkadaşlarımıza davet yorumları gönderdik. Davete icabet edecekler mi bilmiyorum ama bu yazıyı okuyup hediyeleşmeye katılmak isteyen kitap dostları varsa bu yazının altına "Ben de varım" şeklinde yorum bırakabilirler.Hediyeleşme ile ilgili bazı detaylar:Ocak ayı sonuna kadar katılım listesi açıktır. 31 Ocak günü liste kapanacaktır. O zamana kadar yorum bırakırsanız listeye adınız eklenecektir.Ayrıca katılmak isteyen arkadaşlar yorumlarına doğum günlerini de yazarlarsa çekiliş için iyi olur.

Ayrıca katılımcıların blog sahibi olması gereklidir.Hediye edilecek kitaplar yeni ya da okunmuş olabilir ( önemli olan kitabın hediye edilebilecek şekilde olması).Gönderilecek kitaplar sizin zevkinize uygun kitaplardan olursa hediyeleşme daha anlamlı olur. Mesela bir kitabı okudunuz, kitaptan çok keyif aldınız ve başkalarının da beğeneceğini düşünüyorsanız ya da kitap sizin için "işte benim kitabım" sınıfındaysa alıcı tarafından daha anlamlı bir hediye haline dönüşecektir. Mümkünse gönderilecek kitabın anlamını belirten ufak bir notuda kitaba iliştirin:) Son çıkan ve popüler kitaplar hediyeleşme sınıfına dahil olmasın diye düşündük. Çünkü o veya bu şekilde o kitaplar herkesin önüne çıkabiliyor ve okunmuş oluyor.Katılımlar Türkiye ile sınırlı malesef. Malum kargo :-)

Yorumlarınızı bekliyoruz arkadaşlar:)Kitapla beraber geçirililen güzel günler için biz buradayız:)

DEĞİŞİKLİK / HAFTANIN ŞİİRİ

2009-01-21T17:15:00.000+02:00

Sonunda istediğim gibi 3 sütunlu bir şablon bulabildim ama bunun bedelini eklentilerimi kaybederek ödedim.2 sütunluda yan tarafdaki yazılar çok uzun olmaya başlamıştıOysa daha yeni düzenlemiştim.Bu gece kızım uyuduktan sonra beni bekleyen uzun bir uğraş var anlaşılan.Peki siz beğendiniz mi yeni tarzımı?Önerileriniz varsa dikkate alınır haberiniz olsun:)

Ne zamandır yapmak istediğim birşey var aslında.Sevdiğim şiirleri/şairleri burada paylaşmak istiyorum.Aslında sayıları oldukça fazla ama ben her hafta bir tanesini yazacağım ve o şiir yazıldığı haftaya veya benim ruh halime en uygunu olacak:) İlk haftanın şiiri Yılmaz Odabaşı'nın.
Uzun zamandır birkaç cümlesi msn'dede ileti olarak duruyordu.Sanırım şu anda bana en uygun şiir bu ve karşınızda "AŞKIN BİLANÇOSU" ....

I
Gidersin; yağmurlarda kırık kalır mızrabım.
Gidersin; ardından dilsiz bir ihanet gider.
Gidersin, her şey gider.
Gidersin, kalbimde bir tabur ayaklanır,
ilgilenmez ordular, hükümetler…

Gidersin; işte rezil bir an’dır bu;
yazdıkça silinen sözcükler gibidir hayat.
Gidersin; bir hazin dramdır bu!

/Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,
içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/

II
Bugün hasretin kırlarında dolaştım;
senin adınla,
aşkın adıyla
savrulup aktım o ırmaklardan.
Irmakları çöllerle,
çölleri denizlerle,
denizleri düşlerle buluşturdum…
Sustum kaldım sonra günleri savuşturdum...

/Ne ses ne nefes ne de bu rüzgâr bağışlar seni;
simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm,
dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni?/

III
Sen olmayınca sesin de yoktu, gözlerin de;
bu yüzden odama resmini yaptım,
ve söküp kalbimi yanına astım.
Sensiz geçen yılları da ben buruşturdum.

Kalbim hasretinde asılı kaldı,
yetim kalmış anıları ben tokuşturdum

IV
Daha bu solgun günlerde aşk,
yaşanır
sözde!

Kalp,
yitik bedende;
yağmur değil, sanki efkâr yağıyor kente…

/Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,
içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/

Yılmaz Odabaşı hakkında kısa bilgi*:

1962 Diyarbakır doğumlu.Ögretmen bir ailenin ilk çocuğu.İlk öğrenimini Diyarbakır, Ankara ve Gaziantep'te, Orta öğrenimini Diyarbakır Lisesi'nde tamamladı. İzmir Hukuk Fakültesi’ndeki öğrenimini-1980 12 Eylül'ü tutuklanınca -sürdüremedi.

1981’den 2002 yılına dek Türkiye ve yurtdışında çok sayıda dergide iki yüz kadar şiiri yayınlandı ve edebiyatın hemen her türünde yazdı. İlk şiir kitabı Siste Kalabalıklar 1985’te, ilk hikaye kitabı Kül Aşklar 1991’de yayınlandı.Otuz kadar şiiri şiiri AHMET KAYA, ONUR AKIN, EDİP AKBAYRAM, FERHAT TUNÇ, İLKAY AKKAYA, METİN YILMAZ, GRUP YORUM, GRUP KIZILIRMAK gibi müzik adamları ve grupları tarafından yorumlandı.1987-1999 yılları arası yazdıklarıyla çok sayıda ödül aldı.

Başta Avrupa Yazarlar Parlamentosu ve Internatıonal P.E.N. olmak üzere Uluslararası birçok yazar ve gazeteci örgütünün üyesi olan Yılmaz Odabaşı, Türkiye’ de ise 2000 yılından beri hiçbir yazar örgütüne üye olmayıp, sadece Mesam üyesi ve Nazım Hikmet Vakfı’ nın Yönetim Kurulu Üyesidir.1991’den beri yazmaktan başka bir iş tutmayan Odabaşı, çocuk kitapları, film öyküleri ve sinopsisler, hikaye, araştırma-inceleme dahil edebiyatın hemen her türünde yazıyor, ayrıca yağlıboya ve yakma resim çiziyor, fotoğraf çekiyor ve halen İstanbul'da yaşıyor.

*Yukarıdaki bilgiler şairin kendi adını taşıyan sitesinden derlenmiştir

KİTAP KAPAKLARI (AŞK VE ÖBÜR CİNLER)

2009-01-20T12:21:00.000+02:00

SEVDİĞİM YERLER...

2009-01-19T14:02:00.009+02:00

Ordu'da Boztepe'ye çıkmayı...

(Ayağımın altından başlayan yeşili,gözümü enginliğe doyuran maviyi,

aşağıdaki küçük şehirde yaşamanın verdiği mutluluğu bir kere daha hatırlattığı için...)

Hava nasıl olursa olsun sahilinde dolaşmayı ...

(Upuzun ve yemyeşil ,içinde parkları,bisiklet yolu olan,yediden yetmişe herkesi görebildiğim,kitabımı alıp okumaya gidebildiğim, kuzuyla saatlerce sıkılmadan vakit geçirebildiğimiz için...)

İçinde çiçek olan tüm bahçeleri ...

(Benim büyüdüğüm evin bahçesine benzediği,

rahmetli dedemle anneannemi hatırlattığı için...)

Şu manzarayı ...

(İlerde evimi yapmayı palndığım bahçe bu manzaraya baktığı için ...)

Lüleburgaz-Babaeski E-5 yolundaki tarlaları...

(Rüzgarla koşmaya doyduğum günleri hatırlattığı,İstanbul /Babaeski arasındaki yolculuklarıda bnaarkadaşllık ettikleri için...)

İstanbul'un taşını ,toprağını,havasını denizini,

Sultanahmet'ini Topkapı Sarayı2nı, Kızkulesini,Ortaköy'ünü,

Adalarını,İstiklal Caddesi2ni ,vapurlarını ama en çok ta

Yıldız parkını...

(Senelerimi orada geçirdiğim,hala kendimi oralı saydığım ve kalbimin bir parçasını orada bıraktığım için...)

Kütüphaneleri,kitapçıları,sahafları,kitap kokusu alabildiğim her yeri...

(Her zaman en yakın arkadaşım olan kitaplarla beni buluşturdukları,sıkıntılarımı atmama yardım ettikleri ve onlarsız bir hayat düşünemediğim için...)

VE BU GÜLÜMSEMENİN OLDUĞU HER YERİ SEVİYORUM...

(Canıma can kattığı,yaşam sebebim olduğu için...)

****Bu sobeyi bana gönderen Elif'e teşekkürler.